Waar ligt de grens tussen "daten" en een relatie?

Hey meiden!

Na een hele lange relatie (7 jaar, is inmiddels alweer een tijd uit) heb ik nu een hele leuke nieuwe jongen ontmoet. In het begin vond ik het echt supereng om mezelf naar hem open te stellen, want mijn ex heeft me echt gruwelijk gekwetst. Maar nu ik een paar weken met hem aan het daten ben merk ik hoe fijn het is bij hem, dat hij me accepteert zoals ik ben (wow!) en dat hij me kort gezegd weer echt gelukkig laat voelen. De laatste tijd ben ik veel bij hem geweest. We hebben samen series en tv gekeken, gekookt en gegeten, we gaan over 2 weken samen naar een gala (note; hij is ZO goddelijk in een pak) en hij heeft ook gevraagd of we niet samen een keer naar de bioscoop kunnen gaan. Met andere woorden: het klikt echt heel goed en er is wel degelijk “iets” tussen ons.

Nu vraag ik me alleen af - wanneer ben je de grens over van samen dates hebben naar officieel een relatie? De laatste keer dat ik in dit scenario zat was 7 jaar geleden, toen was ik 17. Toen vroeg ik heel blij “ben je nu mijn vriendje?” Dat ga ik dus niet meer doen #genant.

Hij heeft al gezegd dat hij geen behoefte meer heeft om andere meisjes te daten, en dat hij het erg zou vinden als ik dat wel met andere jongens zou doen (iets waar ik overigens ook geen behoefte meer aan heb - dit heb ik hem ook gezegd). In het openbaar pakt hij me ook vast enzo. Zijn dit tekenen dat hij het serieus vind worden? Ik ben na m’n laatste relatie zo fucking onzeker geworden hierover. Tussen mijn ex en deze nieuwe jongen heb ik een tijdje iets met een ander gehad, maar die zei na een paar weken dat hij het met een ander had gedaan. Toen ik gekwetst reageerde zei meneer heel mooi “we zijn toch gewoon friends with benefits”! Jongens zijn echt zo lastig!!!

Graag jullie adviezen, helluppieeee!

Ik kan natuurlijk niet in zijn hoofd kijken, maar het klinkt alsof hij jullie sowieso exclusief ziet en alsof er ook wel meer is. Maar weet je, begin er gewoon over. Dat is echt de enige manier om erachter te komen. Gewoon vragen hoe hij het nu ziet tussen jullie en dat je daar graag duidelijkheid over zou willen. Of je kan ook gewoon zeggen hoe jij het zit en hoe jij het zou willen, maar snap wel dat dat nog enger is.

Ik begrijp onwijs goed dat je niet gekwetst wilt worden, maar dan weet je in elk geval wel waar je aan toe bent. Je wilt toch ook niet nog heel lang op deze manier doorgaan om er veel later achter te komen dat hij het niet serieus ziet? Dan wordt het nog veel erger. Bedoel overigens NIET te zeggen dat dat zo gaat, het klinkt alsof je nergens bang voor hoeft te zijn en het een lieve jongen voor je is. Go for it (:

Het klinkt in ieder geval aardig serieus. De enige manier om het inderdaad zeker te weten of hij iets serieus wilt, is het gewoon vragen.
Dat is eng, ik weet het. Maar misschien dwalen jullie anders straks nog een half jaar om elkaar heen.

De enige manier om er zeker van te zijn dat hij jou ook als zijn.vriendinnetje ziet, is het hem te vragen. Dat is spannend en ongemakkelijk misschien maar geeft als enigste echt duidelijkheid.

Vragen inderdaad. Veel mensen vinden dat misschien kinderachtig, maar het is de enige manier om zeker te weten dat jullie beiden hetzelfde denken.

Ik zei gewoon heel simpel: allemaal leuk en aardig dit hoor, maar ik ben op zoek naar iets serieus dus ik zou graag willen weten hoe jij dit ziet want als die voor jou niet serieus is dan vind ik dat ook cool maar dan ga ik niet mijn tijd aan jou verspillen.

En voila relatie stempel was geboren

Ik snap je twijfels over de onduidelijkheid, want dat had ik zelf ook met mijn vriend. We hadden sinds begin vorig jaar een hele tijd wel gezellige avondjes filmkijken op de bank en zo, en we sliepen veel bij elkaar. Alleen het woord ‘relatie’ of ‘verkering’ had geen van bieden nog genoemd, want het was bij hem net uit met zijn vriendin en hij was er nog niet aan toe.

Uiteindelijk is het min of meer ‘officieel’ geworden toen ik mijn vader met vaderdag aan de telefoon had en die vroeg hoe het nou eigenlijk zat tussen ons. Dus ik zei dat ik dat niet wist en ik moest maar bellen als ik nieuws had, haha. Ik lachen natuurlijk, en die jongen zat in dezelfde kamer me heel nieuwsgierig aan te kijken wat er nou zo grappig was.
Toen ik dat uitlegde was het even stil en was het “Nou dan nu maar?” :’)

We zijn geen van beiden romantische types. Overigens heeft het nog wel een tijdje langer geduurd voor we elkaar ook daadwerkelijk benoemden als “mijn vriend(in)” maar intussen is dat langzaam wel gegroeid zo. Ik vind het wel best, ik heb geen “op die en die dag zijn we zoveel tijd samen” maar daar hecht ik toch niet zoveel waarde aan. Als we maar van elkaar weten dat we de ander lief vinden :flushed:

Ik snap nooit zo goed waarom het als kinderachtig bestempeld wordt. Gewoon vragen, anders weet je het ook nooit. Hij vind het waarschijnlijk helemaal niet raar en dan heb je in ieder geval gewoon duidelijkheid (:

Praat er met hem over, voor iedereen is het anders. Ik heb zelfs nooit een date gehad met mijn vriendje, maar we waren op school altijd wel bij elkaar, we wandelden samen naar de bushalte (aka 20 tot 30min wandelen),… En hij heeft geen behoefte aan andere meiden, jij hebt geen behoefte aan andere jongens, jullie hebben al veel samen gedaan, jullie gaan samen naar een gala,… Dus mij lijkt het dat het al zou kunnen om een relatie te nemen, aangezien jullie allebei voor elkaar gekozen hebben.

Misschien kan je gewoon vragen of wat jullie hebben officieel is?

6 jaar geleden ging het zo bij mij (we waren toen wel 16 maar dan nog vind ik dat het gewoon moet kunnen!)

“Hey Raas”
“Ja?”
“We hebben nog niets offcieels he?”
“hmm hmm”
“Zou je dat willen?”
“HMM HMM”

Misschien kan je het ook zo iets aan hem vragen haha.

Hey girls!

Bedankt voor jullie reacties! En vooral ook bedankt voor jullie lieve reacties. Dit is zo ongeveer het enige forum waar (zo goed als) iedereen respectvol naar elkaar is. Als ik dit op een ander forum had gepost (Viva ofzo) was ik al lang en breed keihard uitgelachen.

Met een hele lading bakstenen in m’n maag heb ik het gisteren inderdaad toch maar aan hem gevraagd. Ik probeerde het een beetje tussen neus en lippen door te vragen, maar zoals het een echte vent betaamd begreep hij niet wat ik bedoelde. Ik vroeg; “zo… ennuh… wat zijn wij nu van elkaar?” “Hoe bedoel je?” Toen vertelde ik dat verhaal tussen mij en die ‘friends with benefits’. “Ja, we zijn wel meer dan fwb’s, toch?” “Uh… ja, maar wat?” “Ja, weet ik niet.” (Echt, het leek even of Satan me aan het tergen was.) Dus toen heb ik maar met een hele geërgerde zucht “Ja ben ik nou je vriendin of wat?!” gevraagd. Daar moest hij heel hard om lachen, ik vervolgens ook, toen gaf hij me een zoen en zei ja. Vervolgens heb ik heel de avond als een 15-jarige lopen blozen en giechelen. (Note: ik ben 25. Dus dat is best schandalig)

Maargoed, fuck that. Het is nu dus officieel! :slightly_smiling_face: Weeeeeeehooooooooooo!!!

als je t facetoface hebt besproken of als je in een publieke sfeer zn vriendin wordt genoemd door hem zelf.

Ik wist het wel! :grinning: Gefeliciteerd en ik wens jullie nog veel meer plezier toe met z’n tweeën! ^^

Echt super schattig dit haha. Gefeliciteerd!

Late reactie, haha, maar heel erg bedankt! Ik ben echt heel erg blij :slight_smile: