waar is het iniatief gebleven?

Haiii meiden,
ik heb een vraag aan de meiden die hier ervaring mee hebben!
Ik heb nu al een jaar een super lief vriendje en het is nog steeds hartstikke leuk als we samen zijn alleen toch mis ik iets de laatste tijd… Hij toont zo weinig iniatief! Ik ben meestal degene die belt en voorstelt om wat af te spreken of iets leuks te gaan doen, vaak is hij er dan wel voor in, maar hij komt nooit zelf met een leuk ‘spontaan’/‘speciaal’ idee… Ik vind dat erg jammer!
Ligt dit aan mijn vriendje en is hij misschien niet zo geintresseerd meer als eerst, of hebben wel meer jongens hier last van?

Deed hij dat eerst wel dan?

Meer jongens hebben hier last van. Jongens plannen niet zo vooruit als wij, want als ik ‘op de dag zelf’ met mijn vriendje afspreek is hij vaak degene die het verzonnen heeft. Bovendien, bedenk je dat jongens het soms ook moeilijk vinden om te vragen of je zin hebt om iets te gaan doen. Zelfs als je een relatie hebt bestaat er een kans op afwijzing - ‘Geen zin, geen tijd’ - en ook jongens vinden dat vervelend. Ik zou me er niet te druk om maken, vertel hooguit een keer tegen je vriendje dat je het leuk zou vinden als hij ook eens wat voorstelt. En leg uit waarom.

Ik heb juist hetzelfde ;p ik heb het hem eens gezegd en hij zei dat het onzin was dusjaben er bijna een jaar mee samen, eerst altijd heel veel smsen, bellen, iedeen om iets te doen, …
en nu ook als jij neemt hij bijna geen initatief, maar als we bij elkaar zijn is het nog steeds even geweldig als eerst.

Jongens zijn jagers. Misschien helpt het om een beetje afstand te nemen tov je vriend en te kijken hoe hij daarop reageert?

Zelfde probleem ;/ alleen mijne al van het begin niet.

Daar zou ik me niet zo druk over maken… En anders gewoon hem initiatief láten nemen. Laat hem maar bellen. (:

zeg gewoon dat je dat gevoel hebt en dat hij dus wat meer initiatief zou willen nemen =)

Leg het hem uit, en bij mij was het zo dat toen ik enige afstand nam hij meteen weer terug was xD Dat was schattig maar achteraf wel waarom ik het heb uitgemaakt, te stalkerig xD

Ik wilde hier net een topic over openen… Zit met hetzelfde probleem. Ik heb al 8 maanden een super lief vriendje, maar we wonen erg ver van elkaar. ong 3,5 uur met de trein :frowning_face: Eigenlijk is het altijd zo geweest dat ik hem belde, smsjes stuurde enz. Behalve op de momenten als hij btg had, dan werd ik overspoeld met smsjes. Maar de laatste tijd zit hij een beetje krap bij kas, werkt wel veel, weinig tijd enz. Ik moet altijd bellen, sms hem zowieso iedere dag, maar krijg gewoon niks terug omdat hij geen btg heeft. Ik kan dan wel zeggen, bel hem niet, maar dan spreek ik hem dus gewoon niet. Hij neemt ook geen initiatief om via internet bv een berichtje te sturen en dat vind ik erg jammer! Daardoor twijfel ik nogal eens aan onze realtie… Wil hij dit wel echt? Maakt het hem iets uit? Vaak als ik bel is hij met een spel bezig, dan luistert hij maar half naar het gesprek enz. Dit is extra vervelend omdat ik hem eigenlijk alleen maar s’nachts kan bellen, moet ik de wekker zetten, omdat hij s’avonds werkt, ik overdag op school zit. Ook kan hij heel moeilijk vrij krijgen met z’n werk (eigenlijk niet), horeca, dus vaste vrije dagen. Alleen op maandag en zaterdag. Hij kan dus op zaterdag wel deze kant op komen, maar dan moet hij zondag heel vroeg weer terug. Dan zegt hij dus, je kunt beter deze kant op komen. Dat snap ik ook wel, maar ik vind het ook leuk als hij een x hier is! Maar ook daarvoor doet hij naar mijn mening te weinig moeite… In het begin deed hij dit veel meer! Iemand een idee hoe ik dit aan kan pakken? Hebben het er al wel over gehad, mr dan gooit hij het op geen geld, moeilijk met werk, je overdrijft enz…

Sorry, dat ik dit in jou topic vraag :flushed: Maar misschien hebben we beide iets aan de antwoorden!

Heb je het er al met hem over gehad ofzo?

ik zou als ik jou was hem gewoon niet meer bellen/smsen en wachten tot hij komt!

ik zou het er met hem eens over hebben. jongens hebben het vaak niet door dat ze wat gaan “luilakken”. ze wennen er aan dat je hun liefje bent, dat jullie het leuk hebben samen, … en dan worden ze lui. vaak is het genoeg om het hem gewoon eens te vertellen dat je het jammer vind dat hij niet wat meer ondernemend is. meestal schieten ze dan wel terug in gang.

Zeg eens niets, en kijk of hij het doorheeft en hij eindelijk het initiatief neemt (:

hmmmmm, ik ken dat ik heb een vriendin in die situatie maar zij zelf neemt ook geen initatief. ik zei tegen dr ‘je weet hoe hij is, hij is niks veranderd hij is precies dezelfde jongen en hij zal echt niet oppeens een jongen worden die het initatief neemt! je bent op dat soort type gevangen.’

Als jongens je proberen te veroveren doen ze ontzettend veel moeite voor je. :slightly_smiling_face: Ik ga denk ik ook maar weer eens tegen mijn vriendje zeggen dat hij weer eens wat dingetjes mag gaan verzinnen, ook al zit mijn hoofd vol met leuke ideeën om te doen. En anders kun je altijd nog een beetje ‘hard to get’ gaan spelen.

trouwens: veel meiden zeggen hier gewoon even niet smsen enzo, maar het gewoon even zeggen is sneller en minder frustrerend :wink:

hmm ja ik ken dat ook…
ik denk altijd nu ga ik wachten tot hij wat afspreekt… maar dan wil ik hem zo graag zien dat ik toch wel bel/sms…:stuck_out_tongue:

Mijn vriend is ook niet zo spontaan hoor ^^
Dat ben ik inmiddels al gewent na 20 maanden XD, ik moet meestal bedenken van: ‘‘Wat gaan we doen?’’, best vervelend opzich…

Hij weet dat ik 't vervelend vind, maar toch doet ie er weinig aan ( ':
Nja heb weleens gezegt van: ‘‘Niks mag jij beslissen’’ en vervolgens krijgen we een hele discussie over: ‘‘Ja ik weet niks’’ waaaaaaaaah sukkel