Waar hebben jullie spijt van ?

Hey , zelf heb ik er spijt van dat ik zo weinig heb genoten van mijn basisschool tijd en middelbare school tijd .
Ik zit nu in 5 havo en de tijd is zo snel gegaan.
Nu probeer ik een dagboek bij te houden omdat ik deze tijd nu heel erg vast wil houden.

Laat even weten waar jij spijt van hebt en hoe je het als je het over kon doen anders zou invullen.

Ik vind dat idee van een dagboek bijhouden wel goed.

Zelf heb ik erg spijt van sommige vriendschappen die ik heb gesloten en waarmee ik me teveel heb bezig gehouden. Heb ook met mezelf nu afgesproken geen moeite meer te steken in mensen die zich zelf niet voor 100% in een vriendschap inzetten. Hiermee bedoel ik niet dat je constant bij elkaar moet zijn, maar je je wel gewoon op je gemak voelt en weet dat je bij diegene terecht kunt.

Ik heb van zoveel dingen spijt. Spijt dat ik in sommige gevallen zo slecht voor mezelf ben opgekomen, spijt van sommige ´vriendschappen´. Spijt van veel keuzes. Spijt dat ik me zo lang heb laten beïnvloeden door bepaalde mensen. Ik probeer het nu ook anders aan te pakken wanneer ik weer voor diezelfde dilemma´s sta, en ik voel dat het me ook wel goed doet.

Ik heb eigenlijk nergens spijt van.

Mijn grootste spijt (zeg je dat zo? Denk het niet haha) is dat ik ben vreemdgegaan. Ik zat in een kutrelatie en dat is echt een kutsmoes i know, maar toch. Het is echt iets wat je je hele leven gaat achtervolgen. Gelukkig was de relatie vrij kort (2 maanden) en heb ik de jongen nog gesproken en het is niet dat hij er onderdoor gaat.

Ik heb spijt van sommige dates. Sommige waren gewoon heel awkward, heel slecht. Ik heb seks gehad tegen mijn zin in, ik heb seks gehad met iemand die later is opgepakt vanwege verkrachting en mishandeling (niet van mij).

Ik heb spijt van mijn gedrag op de basisschool en middelbare school. Spijt is misschien wel een groot woord, maar ik was niet mezelf. Ik was extreem verlegen, terwijl ik dat niet echt ben.

Ik heb spijt dat ik het dansen heb opgegeven. Ik deed in ieder geval een sport waar ik plezier in had en dat doe ik nu niet meer. Ik merk het ook wel aan mijn lichaam.

Ik heb spijt of ik baal van mijn huidige gedrag. Ik kan enorm lui en laks zijn. Stel ik heb niet gedoucht en mijn haar is vet, dan ben ik echt boos op mezelf omdat ik onverzorgd overkom. Ik zit dagelijks in een struggle met mezelf over wat ik eet, hoe ik doe etc.

Ook kan ik enorme stemmingswisselingen hebben, vooral naar mijn partner maar ook op werkgebied. Ik kan letterlijk in 5 minuten chagrijnig, blij, boos, jaloers en verdrietig zijn. En vervolgens komt er heel veel schaamte, heel veel omdat het echt gestoord gedrag is vind ik. Dit is echt iets waar ik dagelijks tegenaan loop met mezelf.

Ik probeer te accepteren wat ik niet meer kan veranderen (en veranderen wat ik niet kan accepteren haha) maar soms is dat echt moeilijk.

NC!

Ik heb er spijt van dat ik vroeger zo over mij heen heb laten lopen.

Ik heb spijt van mijn (lakse) gedrag op de middelbare school, vooral in de onderbouw. Ik had er veel meer uit kunnen halen, als ik m’n best had gedaan.

Ik heb spijt dat ik vriendinnen ben met iemand, die geen tijd heeft voor mij. Want dit jaar in mei hoorde ik van haar dat ze depri was. Ik en een andere vriendin hadden allebei onze hulp aangeboden. Maar helaas deed ze daar niks mee. Ik schrok mij dood toen ik zag op snapchat, dat zij zich wel had gesneden. Tegen mij had ze gezegd dat ze dat niet meer deed.

Uiteindelijk trok ik het niet meer, ik had last van nachtmerries dat ze zelfmoord pleegde en was zo moe dat ik de hele dag koud had. Ook had ik paarse lippen en vingers. Helaas was het voor mij de druppel die de emmer deed overlopen, toen ik van haar een berichtje las op Whatsapp, dat ze geen tijd in mij wilde steken, maar wel tijd had voor haar vriendje (die zij toen had) en ook niet wilde afspreken. Maar dat ik wel haar een berichtje kon sturen als er wat aan de hand was. Een paar dagen na dat zij dit mij vertelde, nam ik het besloot om de vriendschap een pauze te geven.

Hieronder nog een lijstje met dingen wat zij deed:

  1. 4 maanden later: Leest ze niet (denk ik) en beantwoordt mijn berichten niet
  2. Geen tijd voor mij.
  3. Geen initiatief nemen om een gesprek te beginnen (dat deed ik altijd)
  4. Heeft geen zin om af te spreken
  5. Houdt van aandacht en zielig doen
  6. Dumpte mij voor haar vriendje (toen zij die had)
  7. Geen berichtje van: Dat het weer goed met haar gaat en dat zij mij bedankte voor mijn hulp die ik had aangeboden.
  8. Liegen over dat ze zichzelf niet sneed.

Nu 4 maanden later…
Ik dacht dat zij veranderd was, maar helaas is dat niet zo. Het gaat nu redelijk goed met haar. Ik ben er klaar mee, om telkens van mijn kant te vragen hoe het met haar gaat. Dat ik haar laatst een berichtje stuurde, dat zij maar zelf het initiatief te nemen. En nu hoop ik dus dat zij dat een keertje gaat doen.

En het liefst had ik het na dat zij ooit een keer bij mij kwam logeren de vriendschap gelijk maar beëindigt, want daarna kwam het er nooit meer van… Ik wilde vaak met haar afspreken, maar dat kon niet omdat zij nooit het initiatief nam om het aan haar ouders te vragen. En dan vroeg ik het de volgende dag of ze het had gevraagd. En dat had ze dan niet gedaan.

Waar ik spijt van heb? Ik heb spijt van een relatie. Ik was 7 jaar met hem samen en ik schoot geen meter met hem op. Ik had veel eerder de knoop moeten doorhakken maar dat wou ik niet, omdat ik niet alleen wou zijn.

Ahw dat vind ik echt heftig om te lezen. :sob::muscle:

Spijt van dat ik me een jaar lang door een meid in het bijzonder op m’n kop heb laten zitten. Dat ik te lang in vriendschappen heb geïnvesteerd waarvan die mensen niet om mij gaven. Ergens ben ik daar ook wel weer dankbaar voor omdat dat heeft geleid naar keuzes waardoor ik nu ben waar ik ben, en ik ben over het algemeen vrij gelukkig.

Dit. Er zijn dingen die ik beter had kunnen doen achteraf, maar ik ben blij met wie ik nu ben als persoon en ik wil niet in het verleden leven. Dus ik zit er niet mee.

Ik heb dingen die ik nu niet meer zou doen met de kennis die ik nu heb, maar ik was nooit aan die kennis gekomen zonder het maken van die fouten dus onder het mom van “zij die hun geschiedenis niet kennen zijn gedwongen hem te herhalen” heb ik nergens spijt van.

  • Dat ik op de middelbare school veel te teruggetrokken was, niet voor mezelf op durfde te komen en te lang zo onzeker ben gebleven.
  • Het laten verwateren van bepaalde vriendschappen.
  • Aan een studie begonnen zijn waarvan ik van tevoren al wist dat het niet 100% iets voor mij zou zijn (waardoor ik ermee gestopt ben).

Dit. Mooi gezegd ook.

Dat ik ooit een relatie ben begonnen met iemand die achteraf vreselijk manipulatief bleek waardoor ik dusdanig veel emotionele schade heb geleden dat ik 10+ jaar later er nog steeds last van heb.