Vriendschap, twijfels

Ik ben een meisje van 21 en al jaren ga ik met hetzelfde groepje vriendinnen om, ik ken ze van de middelbare school en we zijn altijd een groepje van 6 geweest die samen veel dingen doen. Maar de laatste tijd, eigenlijk al best wel heel lang, twijfel ik over onze band en vriendschap. Ik voel mij niet meer zo thuis in deze groep, we zijn allemaal zo anders geworden en zijn allemaal ons eigen pad gaan volgen. Ik ben voor mijn studie naar een andere stad verhuist (kom ik het weekend nog wel thuis) etc. Ik denk dat de andere meiden in het groepje hier helemaal niet zo over denken en dat maakt het voor mij extra lastig. Ik kan toch niet zomaar uit het groepje stappen? Mij ‘afmelden’, dat is gewoon iets onmogelijks! Maar aan de andere kant, ik wil wél iets besluiten, want dit voelt ook verkeerd. Ik heb gelukkig ook nog andere vriendinnen waar ik het wél super goed mee kan vinden en daar ben ik heel dankbaar voor, maar toch, dit was altijd ‘mijn groep’. Ik ben echt een beetje in de war en weet dat dit misschien bij het ouder worden hoort, maar toch, wat zouden jullie doen? (Alleen met hun erover praten in de hoop ‘dat het weer goed komt’ is overigens geen optie, want eerlijk gezegt hóeft het van mij gewoon allemaal niet meer zo)

Als je uit die groep wil stappen kan je ook gewoon langzaam steeds minder met ze omgaan

Ja dat kan wel op die manier, maar of dat niet wel erg bot is?..

Misschien voelen ze zelf ook wel aan dat het gewoon niet meer zo goed bij elkaar past. Ik ga zelf ook niet meer echt om met mijn vriendinnen van de middelbare school (behalve met eentje dan). Dat is toen eigenlijk vanzelf zo gegaan… er komt gewoon steeds minder contact, hoewel het bij mij niet zo bewust is kun jij hier wel bewust voor kiezen.
Je hoeft toch niet meteen te zeggen dat je ze niet meer wilt zien ofzo :stuck_out_tongue: maar dat je wat minder laat horen en als ze af willen spreken dat je dan niet kan ofzo?

Daar heb je gelijk in! Want heel bewust zeggen dat ik ze niet meer wil zien is ook zo wat ja :wink: en het is ook niet dat ik ze nooit meer wil zien ofzo!
Probleem is alleen dat ze best wel snel ‘oordelend’ zijn allemaal, als ik meer dan 1 keer niet mee kan worden er meteen halve interviews afgenomen waarom ik niet kan. Maargoed, misschien is dat ook juist een van de redenen dat ik me er niet meer thuis voel! En moet ik dat gewoon accepteren en laten voor wat het is :slightly_smiling_face:

Iemand nog tips?..

ja, gewoon heel langzaam minder met ze omgaan. en als ze je gaan ondervragen zeg dan dat je het momenteel druk hebt met je studie. als de vriendschap niet vanzelf minder word moet je het misschien toch anders brengen, maar ik weet niet hoe dat moet zonder dat het rot klinkt.

Ik herken dit heel erg.
Vanuit het mbo waren we een vriendinnenclub van 4.
We gingen allemaal studeren in een andere stad en wonen in een andere stad.
Wij spreken nog 8 keer per jaar af en dat is op onze verjaardagen en 4 keer daartussen.
Dat werkt goed, blijft een vriendschap en geeft geen druk.
Dus afmelden hoeft ook niet, maar laat het op z’n beloop als het gaat om afspreken. Je hoeft niet overal bij te zijn, als je in de vakanties leuke dingen blijft doen houdt dat de vriendschap in stand.
Als jij je interesses te ver vindt gaan dan de groep, dan moet je misschien wel overwegen om uit de groep te stappen.
Realiseer je dan wel dat je je beste maatjes kwijt bent.
Ik zie mijn beste vriendin soms 2 weken niet, we weten dat van elkaar door andere interesses, school en vriendjes. Bespreken we en het blijft okee.

Nog meer tips/ideeën?

Je kan het inprinipe gewoon laten doodbloeden, dus niet komen als ze iets afspreken, maar het contact wel blijven houden, alleen niet super ‘‘close’’. Je bent ze niks verplicht, en als je je niet thuis voelt in de groep, dan moet je er ook niet blijven… Ik heb ook een vriendengroep gehad, maar hun begonnen aan blowen/drinken ect. ik ben die groep uit gegaan, door het contact dood te laten bloeden, soms hoor ik nog weleens wat, maar ik heb nu een hele leuke vriendengroep.

Ik herken dit niet, maar een vriend van me heeft op dit moment hetzelfde probleem. Na elke avond met die groep, klaagt hij over hen. Ik ben ook een keertje mee geweest en ik merkte gewoon dat die jongens niks over elkaar wisten en gewoon wat bij elkaar hingen omdat ze anders niks te doen hadden. Ik heb hem toen het advies gegeven om hen stilaan te laten vallen en meer om te gaan met andere vrienden, maar omdat hij die jongens al vanaf de kleuterklas kent, vindt hij het moeilijk om dit te doen. Mijn andere oplossing zou zijn om er met hen eens over te praten…Het is zoals een relatie, je kan er samen aan werken, toch?

Met het steeds minder laten horen ben ik eigenlijk bewust/onbewust al bezig en dat bevalt me zoals het nu loopt gewoon goed. Ik heb ook nog niks van hun gehoord in de tussentijd (nu een weekje ongeveer)…

Dat gaat meestal wel vanzelf, als het niet meer zo klikt dan is dat waarschijnlijk van beiden kanten en dat hun ook niks van zich hebben laten horen is denk ik een teken dat hun er het zelfde over denken.
ik zou me der nu niet meer zo zorgen over maken als ik jou was! Lekker genieten van je andere vrienden, de rest gaat vanzelf! (:

Als jij de vriendschap niet meer wilt dan kan je hier mee doorgaan.
Realiseer je wel dat je over een tijdje helemaal niemand meer hebt, hoe goed het voor nu bevalt.

Ik heb nog wel andere vriendinnen gelukkig, die ik zéker niet kwijt wil en wel gewoon spreek :slightly_smiling_face: