Vriendje

Hallo,

Zo ongeveer 3,5 jaar geleden heb ik een jongen ontmoet. We praatte toen echt 24/7 met elkaar, en al snel wist ik dat ik hem leuk vond enzo. We zijn iets van 2 jaar bezig geweest met elkaar, met ups&downs (elkaar negeren voor een paar dagen, ruzies). Pas sinds een jaar geleden hebben we echt een relatie die “officieel” is. Maar het probleem is dat in het begin vonden we alles leuk om samen te doen, al was het maar een beetje op de bank zitten, of een beetje stoeien. Maar dat is dus nu helemaal niet zo. We weten eigenlijk niet meer waarom we naar elkaar toe zouden gaan, omdat we toch niks doen en dan krijgen we toch wel weer een keer ruzie, of negeren we elkaar uit irritatie. We houden wel van elkaar, en dat weten we ook van elkaar. Maar tis gewoon #@%#$% omdat ik niet weet wat hij wil. Ik bied vaak zat aan om leuke dingen te doen, maar dan wil hij dat allemaal niet. Hij verwacht ook dat ik hem elk weekend (want we zien elkaar alleen in het weekend, of vakanties), vertel wat we gaan doen. Hij komt zelf nooit echt met ideeën. Hij maakt ook steeds ruzie met me omdat hij het dan saai vind worden. Dan gaat hij weer dreigen datie in het weekend niet wil komen enzo… Het is niet het enige probleem. Hij maakt ook best vaak kwetsende opmerkingen over me. En als ik zeg dat ik dat vervelend vind, zegtie “ik vertel gewoon de waarheid, als je daar niet tegen kan dan heb je pech”. Ik heb er best wel moeite mee dat hij zo tegen me doet, en lig er soms best lang wakker van lol. Ik ben niet echt een emotioneel mens, maar van hem word ik soms echt verdrietig ofzo. Hij heeft ook zijn goeie kanten, maar de slechte kanten blijven in mijn hoofd haken. Ik weet niet zo goed wat ik met hem aan moet. Ik kan het ook niet uitmaken want ik heb echt zoveel met hem meegemaakt, en ik weet dat ik ècht niet zonder hem kan. Soms vraag ik me af of het niet aan mezelf ligt, maar ik kan niet echt bedenken wat. Mijn boze reacties zijn allemaal een reactie op zijn achterlijke gedrag elke keer. Ik weet dat ik zelf ook niet de makkelijkste ben op school en thuis, maar ik zou hem nooit pijn doen ofzo.

Mijn vraag is dus: Wat zouden jullie doen? Wat doen jullie met je vriend/vriendin? Hoe kan ik er het beste met hem over praten?

Het is een lange tekst, en dankjewel als je de moeite neemt om het te lezen en eventueel te reageren. Ik zit ècht diep in de grond gedrukt, en voel me al paar weken ongelukkig. Het voelt wel als een opluchting dat ik dit even kwijt kan. xxx

Ik snap wat je meemaakt meid heb het zelf ook gehad en is erg vervelend.
Je zegt dat hij dreigt door te zeggen dat hij niet maar komt in het weekend, als ik jouw was zou ik dan heel lullig hetzelfde terug doen.

Het is laag dat weet ik maar bijv. als hij weer een lullige opmerking maakt en je zecht er wat van, en hij zegt dat het de waarheid is. Ik zou dan echt heel kwaad worden en dreigen met ook iets hoeft niet metteen uitmaken te zijn misschien houd hij dan op met zeggen dat het de waarheid is.

Oohja ik was laatst verdrietig om mijn vriendje enzo en moest huilen. Toen kwam een vriendin waar ik nooit mee praat naar me toe en ze:

''Bedenk waar je echt gelukkig van word en als dat een relatie met zo iemand is dan is dat natuurlijk geweldig maar als je daar niet gelukkig van word dan denk ik dat het er niet meet in zit voor jullie, doe waar je gelukkig van word!!"

Ik hoop dat je er wat aan hebt…

Oké, ten eerste had je misschien een paar enters moeten typen.

Verder vind ik dit niet echt klinken als een gezellige relatie.
Je zegt dat je het niet kan uitmaken, omdat je zoveel met hem hebt meegemaakt.
Ik denk dat dat wel kan. Het is alleen niet makkelijk.
Ik denk dat je je moet afvragen of je gelukkig wordt op deze manier.
Ik vind hem niet klinken als een leuk vriendje.

@Essie
Het is gewoon erg lastig als je van iemand houd, en diegene doet rot om domme redenen. En ik zal het eens proberen om gewoon eens flink bot terug te doen, want wat je geeft krijg je terug, toch? En die vriendin heeft idd helemaal gelijk! Dankjewel! xx

@thinkingaboutyou
Het was en is af en toe nog een super relatie. Alleen soms slaat het ineens op een dag helemaal om, en dan misschien 's avonds is er niks meer aan de hand. Ik kan het idd uitmaken, ondanks het niet makkelijk is, maar ik probeer liever om het eerst allemaal weer goed te krijgen zoals het was. Hij is echt een super vriendje, als hij gewoon normaal doet. Ik geloof dat alles een reden heeft, en alles opgelost kan worden, moet er alleen nog achterkomen hoe… En de enters, zal erop letten haha. :wink: xx

Ik denk dat je het hier met hem over moet hebben.
Vertel wat je hoer net zei, dat je verdrietig wordt van zijn kwetsende opmerkingen, dat je het vervelend vind dat hij nooit initiatief toont en dat je het ook niet leuk vind dat er dan uiteindelijk ruzie/negeersessies komen. Maar zeg ook dat je wel nog steeds van hem houdt.
Ik denk dat er iets moet veranderen aan de manier waarop hij met jou (en misschien jij met hem, vaak komt het van twee kanten) omgaat. Want als je in een relatie zit is dat natuurlijk heel fijn, maar als het op een vervelende manier moet is het beter om uiteindelijk zonder hem verder te gaan.

Uiteindelijk ligt de keuze bij jou, maar ik denk dat je in ieder geval je zorgen aan hem duidelijk moet maken.

Succes en sterkte! :sob::muscle:

Het klinkt niet echt als een hele fijne relatie ofzo, maar ik denk dat eerlijkheid het beste is en gewoon tegen hem zegt dat je het een beetje zat raakt …

Je wilt het niet uitmaken, wat ik natuurlijk snap, maar als je zegt dat het je kwetst dat hij keer op keer die opmerkingen maakt, komt hij met “Jammer dan, het is de waarheid”. Dit is geen gezonde relatie, en als hij nog steeds zo stom reageert als je probeert duidelijk te maken dat hij wat meer effort in jullie relatie moet steken en wat aardiger moet zijn, dan zou ik toch maar eens overwegen om uit elkaar te gaan.

@September

Ik denk inderdaad dat het van beide kanten komt, alleen wil hij niet vertellen wat ik fout doe. Ik zal proberen hem alles duidelijk te maken, en wanneer hij daar niet volwassen mee om kan gaan, dan laat ik hem maar los denk ik.

@Misseverything

Ik heb al heel vaak tegen hem gezegd dat het me raakt, en de enige antwoorden die ik erop krijg zijn vage reactie zoals “ik zeg wat ik denk” of “als je er niet tegen kan heb je pech” enzo…

@NeverStopDreaming

Het uitmaken lijkt me gewoon een beetje raar, want we hebben wel vaker problemen gehad en zijn er altijd uitgekomen. Alleen de laatste tijd lijkt het een beetje anders, en het is voor mij de vraag of het nu nog wel goed komt. Hij moet idd meer moeite in onze relatie steken, want het lijkt nu al een paar weken of alles van mijn kant af moet komen. Ook wanneer ik iets verkeerds doe, word hij gelijk boos. Terwijl als hij een keer iets verkeerds doet, ik er maar niks van moet zeggen, anders word hij boos snapje. Het overwegen om uit elkaar te gaan, daar heb ik al heel vaak aan gedacht. Maar ik kan mezelf gewoon niet zonder hem zien. Zeker omdat we, toen we nog geen officiele relatie hadden, ook wel is elkaar iets van 3 maanden niet hebben gesproken, en dat waren 3 maanden waarin ik zoveel dingen heb gedaan waar ik nu spijt van heb. Ik ging stelen, drugs gebruiken, niet meer naar school omdat ik er zo kapot van was dat ik tóén dacht dat we nooit meer terug bij elkaar zouden komen…

Ik zou er met hem over praten, het klinkt misschien een beetje cliché, maar het helpt wel, denk ik? En als jullie eerder ook al uit alle problemen zijn gekomen komt dit ook wel goed, geloof me! :sob::muscle:

xxx

Dit klinkt ook niet erg goed, want wat als hij het nu uiteindelijk uit maakt om wat voor reden dan ook? Misschien kan je maar beter ook hulp gaan zoeken. Succes in ieder geval.

Wow, oké.

Ik zou het uitmaken en direct hulp gaan zoeken.
Vrij aparte manier van ergens kapot van zijn, maar is zeker geen reden om het dan maar niet uit te maken.
Lijkt me duidelijk dat je van deze relatie niet gelukkiger gaat worden.

Zeg iets als “ik wil het niet uitmaken met je, we hebben zoveel gedaan samen, maar er moet wel iets veranderen. Ik zou her leuk vinden als jij eens initiatief neemt om een dagje weg te gaan of om spontaan langs te komen. .(…) soms maak je kwetsende opmerkingen die voor jou misschien normaal over komen maar ik ben een meisje en meisjes gaan daar nou eenmaal over na denken (slechte zin maar dan heb je een soort grapje tussendoor wat de spanning een beetje wegneemt :flushed: ) ik hou nog steeds super veel ban je maar we moeten aan een paar dingen werken denk ik”

Zoiets. Straight to the point want so zijn jongens. Verwerk het woord ik in je zinnen en blijf kalm als hij een weer woord heeft.

De beste optie is denk ik toch om er met je vriend over te gaan praten, hoe lastig dat ook zal zijn. Vertel hem wat je nu aan ons verteld, dat je het stom vind dat hij altijd maar loopt te zeuren dat het saai is, maar zelf geen actie onderneemt. Dat hij rotopmerkingen maakt tegenover jou en dat je daardoor heel erg gekwetst kunt raken. Wie weet gaat er dan een knopje bij 'm om en gaat het veranderen…

Dankjewel allemaal voor jullie hulp. Ik heb gister met hem gepraat, en het is er helaas niet beter op geworden. Hij zou dit weekend naar me toekomen, maar is niet geweest. Hij heeft duidelijk gemaakt dat hij m’n familie niet mag, en zich daarom ongemakkelijk voelt wanneer hij bij mij is en dat dat de reden is waarom hij liever niet meer bij mij wil komen. Ik snap totaal niet waarom, want mijn moeder is echt een schat van een mens, en ze zou nooit iemand kwaad doen. Hij woont zo’n 100km van me vandaan, en ze haalt ons op, brengt ons weg af en toe, als een van ons de trein niet kan betalen… Ik heb een heel lang verhaal naar hem getypt, want als ik bel neemt hij niet op. Hij heeft het waarschijnlijk wel gelezen maar geen antwoord op gegeven. Gister zij hij ook dat ik zijn vrijdagavond had verpest door mijn gezeik, en daarop had ik gereageerd dat hij wel meerdere dagen van mij heeft verpest door zn achterlijke gedrag. Ik ga gewoon niks meer tegen hem zeggen, en wacht tot hij uit zichzelf naar mij toekomt. :wink: xx

@NeverStopDreaming

Ik weet dat het allemaal heel ernstig klinkt, maar hoe het op die manier was gegaan was echt geen feestje. En voor mij waren bepaalde dingen een uitweg. En ik weet zelf ook wel dat dat niet bepaald een goede manier is, maar het heeft me wel laten beseffen dat ik voor niemand mezelf zo in de shit hoef te gooien, en daarom ben ik er ook zelf, zonder hulp, weer mee gestopt. Dus je kan het ook van een andere kant bekijken.

Ik heb een relatie gehad met een jongen die het zelfde deed alleen dan nog erger. Uit eindelijk zag ik in dat ik voor mezelf moest kiezen omdat ik niet meer echt ‘‘gelukkig’’ met hem was. Er waren wel mooie dingen aan onze relatie, maar dat woog niet af tegenover de slechte dingen.

Denk er goed overna aangezien jij een lange relatie hebt.