Vriendje met problemen (suikerziekte, scheiding)

Wow… wat jij hebt he… gewoon precies hetzelfde!
Herken me er helemaal in, je wil niet zeuren, want ‘hij heeft het al zo moeilijk’.
En als je toch een x ergens mee zit, is hij ook meteen chagarijnig en voelt hij zich slecht… Je hebt het gevoel dat je altijd vrolijk moet zijn…
Echt moeilijk soms ja, ik val ook vaak huilend in slaap.
Als je er behoefte aan hebt, zou je me dan een privebericht willen sturen?$

dat heb ik zelf ook mijn vriendje is doof…
ik hou echt super veel van hem maarr het blijft moeilijk om een vriendje te hebben die doof is…

Lastig he… wow wist niet dat er zoveel lotgenoten waren hihi…
Ja mijn vriendje is ook echt de liefste, maar soms is het echt zwaar (niet om aan te stellen)…
maar vinden jullie het niet dom van 'm dat hij mij hoer noemde?..

-

Hij heeft type 1 (niet ouderdoms/overgewichts suiker zeg maar)
dwz elke dag 4x spuiten en zit er voor rest van zn leven aan vast.

Ik snap idd niet echt dat hij je hoer noemde, hij zou je juist dankbaar moeten zijn enzo. En dan nadat hij je zo noemde zegt hij dat hij het niet zo bedoelde
Dat maakt het wel heel moeilijk en dan weet je ook niet meer wat nou waar is en wat niet waar is, lijkt me. Ik zou het écht niet fijn vinden als mn vriendje me hoer zou noemen eigenlijk. Misschien kan je eens met hem erover praten dat je dat echt niet wilt enzo. Alleen heb je dan weer kans dat hij boos wordt toch?
Hhmm lastig

Hij kan ook als hij diabetes wat langer heeft na een tijdje een pompje nemen. Dan kan je gewoon als je iets wil eten op knopjes drukken en dan dient dat de insuline toe, dat zit dan met een infuus in je en moet je om de 3 dagen vervangen. Ikzelf heb dat ook en het is écht beter dan 4x spuiten
x

Hij is al bezig met een pompje, ben al meegeweest naar het ziekenhuis voor uitleg enzo! Dus als 't goed is komt hij binnenkort binnen.

Ja heb het m gezegd, en hij ging eerst ontkennen. En dat vind ik zoooo vervelend…
Dat hij het zegt is al erg genoeg, maar ook nog keihard liegen. Ik kan daar echt niet tegen, nu weet ik dus idd echt niet meer wat waar is of niet.
Pff ik kan nu echt wel huilen, ik pik zoveel, maar liegen echt niet.
En dat doet hij nu dus -weer-
Hij heeft me toen opgebeld om uit te leggen dat het jongens onder elkaar was,
dat hij het niet zo bedoelde, dat het m speet en later appte hij me nog heel veel, het gaat toch niet uit, wil je niet kwijt, het was dom van me het spijt me.
Maar ik ga er toch de hele avond piekeren, het is een klein dingetje maar doe het dan gewoon niet weet je wel… Heb 'm net geappt dat ik er echt mee zat en dat ik het kut vond dat hij tegen me loog enzo… Hij is nog trainen dus krijg zo antwoord.

Serieus, jongens…

ik heb je een note gestuurd hoor! (:

mmm blijft lastig. Ik heb niet echt goed advies voor je denk ik. Aangezien ik weet hoe je je voelt en het gevoel dat hij belangrijk voor je is en bezorgdheid er zo sterk is. Terwijl vanuit dat beeld gekeken je niet al je beslissingen moet nemen, want je bent zelf ook belangrijk!

Ik heb je net ook een note gestuurd :slightly_smiling_face:

ik herken heel veel uit je verhaal, ik heb je genote!

Dankjewel allemaal :hugs:

up?:frowning_face:

Sorry iedereen die ik niet heb beantwoord
Wil via deze weg even laten weten omdat ik even helemaal op ben en geen zin heb om het iedereen via prive bericht te laten weten
Mn beste maatje en klasgenootje in zaterdag verongelukt dus ben momenteel even helemaal out en kapot
Zal jullie zo snel mogelijk beantwoorden
Ben er alleen nog even niet aan toe
Liefs

-

Sorry voor mijn late reactie.
Pfoeh dit is idd ook niet niets… Knap van je hoe je er mee om gaat!
Ja het is nu weer een down-momentje…
Hij is ziek dus extra chagarijnig. Hij heeft veel hypo’s en hypers en dit beinvloedt zijn humeur zo erg, dat wil zeggen: veel gemopper op mij :frowning_face:
Hij ziet het allemaal niet meer zitten en vandaag zei hij iets waar ik heel erg van schrok: hij wou hier weg van alles en zag het echt niet meer zitten, het enige wat hem tegen hield was dat hij mij niet kwijt wou…
Ik moest huilen omdat ik zo erg schrok… Wat moet ik nou toch doen?
Ondertussen kan ik mij hier nog helemaal niet mee bezig houden, omdat ik zo van slag ben van de dood van mn klasgenoot en vriend…
Wat moet ik nou toch doen…?

Nog een tegenslag… het pompje wordt niet geaccepteerd door de verzekering

Hey daar ben ik weer. (ik was Amoureuxe)
Je kan dit echt niet allemaal alleen aan, dat is echt te zien!
Wat bij mij ondertussen heeft geholpen is bedenken dat diabetes niet het ergste is. Kijk natuurlijk is het hartstikke kut enzo, alleen er zijn nog veel ergere dingen te bedenken, zoals kanker of dat soort dingen waar je echt dood aan kan gaan. Terwijl je met diabetes gewoon kan leven, alleen moet je wel met veel dingen rekening houden. Bij mij heeft op deze manier denken echt geholpen en ik accepteer het nu veel meer! Misschien kan je het eens zo uitleggen aan hem?

Verder vind ik het dus niet kunnen dat je hier alleen mee zit. Hij reageert alles op jou af en jij bent ook nog van slag van de dood van je klasgenoot en vriend, wat ook heel erg is, gecondoleert ):
Het kan gewoon niet zo doorgaan als je het mij vraagt, je moet echt samen met hem hulp gaan zoeken, als hij nu al begint te zeggen dat hij weg wil van dit alles gaat het echt niet goed! Er zit altijd wel een psycholoog bij het ziekenhuis of kinderziekenhuis, je kan echt heel goed met die mensen praten. Ga anders een keer daarheen met hem?
Jij kan dit allemaal ook niet aan, dat is echt te lezen en ook supermoeilijk voor jou!
Echt het enige advies dat ik voor je heb is om er veel over te praten zoals ik volgens mij hier eerder ookal heb gezegt, maar ik denk nu dat jullie echt naar een psycholoog moeten, het is niet iets voor gestoorde mensen ofzo, je kan er gewoon goed met die man/vrouw praten over vanalles. En ik denk ook dat het handig is voor jou aangezien jij het ook moeilijk hebt met de dood van je vriend en het is voor jou ook allemaal heel moeilijk. Als iemand begint over zelfmoord móet er echt hulp worden gezocht, echtwaar.

En over dat pompje, echt heel kut dat het niet verzekerd wordt :frowning_face:
Hij mag mijne wel hebben haha, ik ga denk ik namelijk weer over naar de spuit , maar helaas kan ik mijn pompje niet aan hem geven.

Ik vind het zó erg voor je, ik wens je heel veel sterkte en je kan me altijd noten ofzo als je erover wilt praten!

Heel erg voor hem, maar om dan te beginnen flirten met anderen…Dat is geen gevolg van suikerziekte.

plan een x leuke dagjes, zoals dagje naar een pretpark, ga naar de film enz. zodat hij niet aan zijn zorgen kan denken enz. en hij t naar z’n zin heeft die dag?