Vriendin..

Haii, ik heb dus een probleem met een vriendin van mij, het is ff een verhaal, maargoed.

Sinds dit schooljaar zit er een meisje bij mij in de klas met een hele lichte vorm van autisme. Het probleem is dus dat ze de hele tijd achter mij, S. en N. aanloopt. Aan het begin van het schooljaar dacht ik dat ze gewoon aardig was enzo, maar toen leerde ik haar wat beter kennen en ben ik tot de conclusie gekomen dat ze niet dezelfde interesses heeft als wij, en dat ze vaak heel gemeen tegen ons is. Ze maakt dan bijvoorbeeld kwetsende opmerkingen, of ze schept op over een goed cijfer als wij onvoldoende’s hebben. Vorig jaar werd ze best wel gepest doordat ze er wat anders uit ziet dan wij(lees: rood haar, bleke huid). Laatst zijn we naar onze mentor gegaan en hebben we met hem en de zorgcoördinator gepraat over wat we nou moeten doen, en zij hebben ons verteld dat we haar niet op sleeptouw moeten nemen, maar dat we wel moeten zorgen dat ze zich goed voelt ofzo… en dat als we liever even met z’n drieën willen zijn, dat we dan duidelijk moeten aangeven dat we haar er niet bij willen. Ik vind dat persoonlijk heel erg bot om te zeggen, en dat heb ik zeker ook aangegeven tijdens dat gesprek. Vandaag tijdens het 6e uur aula, wilden we aan een opdracht werken waar zij niet bij zit, en dus vroeg N. of R.(meisje) weg wilde gaan. Ze ging half huilend weg naar boven, en ik heb haar de rest van dat uur niet gezien. De rest van de pauze heeft ze alleen gezeten. Ze heeft verder geen vriendinnen, en omdat we aan het begin van het jaar al een beetje met haar omgingen blijft ze nu alleen bij ons. Ik voel me er best kut door, want ik wil R. niet kwetsen, maar het is ook vervelend om haar de hele tijd erbij te hebben. Niet persé omdat ze autisme heeft hoor, helemaal niet zelfs. Ze is gewoon niet aardig, en ze heeft (door haar autisme) ook niet door dat wij haar niet echt in ons groepje willen. We hebben het wel geprobeerd duidelijk te maken, maar een autist kan dat gewoon niet zien/weten.

Mijn vraag is: Wat kan ik eraan doen?

Xx

Dat is echt balen. Ik heb zelf ook 3 authisten in me klas, dus ik weet hoe moeilijk het is om iets duidelijk te maken zonder haar pijn te doen. Maar ik denk dat het het beste is om er met haar over te praten, misschien gewoon met zijn tweetjes, want je zegt wel dat je het duidelijk hebt gemaakt. Maar heb je het er wel al een keer met haar zelf over gehad?

misschien kun je eens met haar een gesprekje aangaan samen met die andere 2, en misschien is het handig om de mentor er ook bij te hebben(zodat het ook geen bitch-fight wordt) leg hierbij rustig en duidelijk uit dat je die opmerkingen niet prettig vindt en dat je soms ook wel dingen wil doen met hun 2 omdat jullie 3en al heel lang een groepje zijn…
sorry ik weet het niet echt…

Het probleem met autisten is dat ze vaak niet door hebben dat ze gemeen doen. Bijvoorbeeld wanneer jij en je vriendinnen onvoldoendes hebben en zij niet zegt ze dat niet om jullie te kwetsen, maar gewoon om het kwijt te kunnen. Ik denk dat ze jullie aardig vind, anders ga je niet zoveel achter diegene aanlopen. Zie het als iets vleiend, autisten worden al genoeg gepest naar mijn idee.

De oplossing is om te het gewoon letterlijk te zeggen. Typische manier van slecht communiceren met iemand die autistisch is wanneer je diegene vraagt om een blik uit het raam te gooien en dit vervolgens letterlijk worden gedaan. Of kinderen die in paniek raken omdat hun ouders zeggen dat ze “achter het behang worden geplakt”.

Als je echt zegt dat je niet met haar om wil gaan dan zal ze het begrijpen en vast accepteren. (dat is het heerlijke aan autisten, als je het aan mensen zonder stoornis zegt denken ze dat je een grapje maakt ipv dat je het meent en moet je eerst allemaal non verbale signalen maken)

Wij hadden een soortgelijk probleem. Steeds probeerden we duidelijk te maken dat we dingen vervelend vonden die onze vriendin deed, maar ze snapte het niet en verdedigde zichzelf tegen alles wat wij zeiden. Na een paar gesprekken met de mentor ging het nog steeds niet beter en wij ergerden ons steeds meer aan haar en zij ook aan ons, het ging een beetje langs elkaar heen. Nu hebben we nog een gesprek gehad waarin we hebben besloten dat we een tijdje afstand wilden nemen en daar was ze het wel mee eens, want wat zij vooral wilde was duidelijkheid. Nu gaat ze een beetje met andere mensen om en is het voor iedereen rustiger.

Ik hoop dat je er wat aan hebt (:

Dat is idd lastig. En vooral zoals je zelf al aangeeft, je kan haar wel vertellen wat het probleem is, maar als je autistisch bent begrijp je dat niet.

Mijn oom is ook zo, die praat uren en uren door over motors terwijl ons dat helemaal niet interesseert en hij heeft dat ook niet door.

Maar (hier komt de maar) niets is erger dan iemand zeggen dat ze niet welkom is. Ergens moet je het proberen verdragen als ze gemeen is. Ze kan er ook niet aan doen dat ze autistisch is (ik weet dat jij dat ook wel weet en dat het heel moeilijk is om je daar niet aan te ergeren, maar ik vrees dat het de enige (juiste) oplossing is)

Ik had vorig jaar ook een meisje in de klas, in het begin vond ik dr ook aardig en ging ik wel met dr om maar later kwam ik erachter dat ze toch wel heel anders was en kreeg ik zelfs een hekel aan haar, dus ik weet precies wat je bedoelt.
maar ik weet eigenlijk niet wat je moet doen. Ik heb het, het hele schooljaar volgehouden en het gewoon ‘laten gaan’ zegmaar.

Moeilijk… Moeilijk… In jouw geval, wetend dat je je hart wél op de goeie plek hebt zitten, in ieder geval zorgen dat je er niet zelf de dupe van wordt.

we gaan ook nog een keer met z’n drieen praten, maar dan ben ik toch bang dat het een huilpartij wordt. We hebben 3 juni activiteitendag, en dan gaan ik en een paar vriendinnen en vrienden uit mijn klas naar de efteling, en dan gaat zij ook mee, maar ik heb geen zin om met een chagrijnig/gemeen kind te lopen als dat mijn dag verpest.

Dankje voor jullie advies trouwens :grinning:

Bij ons was het ook een huilpartij geworden, maar het probleem is wel opgelost. Als ik jullie was zou ik het gesprek niet uitstellen maar het juist zo snel mogelijk uitpraten, want dat meisje weet zich waarschijnlijk ook geen houding te geven op deze manier. Zij heeft waarschijnlijk ook wel iets door, maar weet niet hoe ze daarop moet reageren en daarmee om moet gaan, omdat ze autistisch is.

Bij ons was er trouwens ook zoiets, want zij wilde heel graag mee naar een feest en toen hebben we afgesproken (we hadden al een gesprek gehad) dat ze mee mocht met ons en dat we allemaal gezellig zouden doen, en daarna wel zouden zien hoe het verder ging. Misschien is dat een idee?

Ik herken onze situatie hoe die was echt heel erg in dit, het is echt bijna hetzelfde! Hoe het na dat gesprek ging: we hadden afgesproken wel aardig tegen elkaar te doen zoals gewone klasgenoten, maar niet meer plakken, en dat begreep ze wel.

Succes !