Vriendin verzint alles om mij bij haar te houden, wat nu?

Misschien kun je haar een brief schrijven of een email sturen hoe jij je voelt, sommige mensen begrijpen het beter als ze het lezen.

Je weet niet wat je zegt.
Je weet toch niet wat in dat meisje haar hoofd omgaat. Als je psychisch niet meer ‘‘normaal’’ bent, ga je allerlei dingen verzinnen.

Ik denk dat dit meisje juist je steun hard nodig heeft. Ze heeft duidelijk geen controle meer over haarzelf.

Je moet niet met haar praten erover, want ze manipuleert je. En zodra je haar confronteert met wat ze doet, gaat ze dus weer snijden, proberen zelfmoord te plegen etc. Als je niet met haar ouders en school kan praten, praat dan met je eigen ouders, of probeer met haar huisarts in contact te komen zodat ze doorgestuurd kan worden naar een psycholoog.

Heel veel sterkte, het is echt heel rot wat ze allemaal doet.

misschien moet je toch meer met haar omgaan, en dan misschien echt duidelijk maken wat je bedoelt met haar. Dat je het niet gemeen bedoelt dat je niet mee wil naar de stad, en dat je echt wil dat het beter met dr gaat. maar zoals iedereen hier zegt: praat met iemand, en zorg dat zij opgenomen wordt bij iemand die haar kan helpen

Sterkte, het is niet niks!

Dankjulliewel lieve meiden!

Het is echt zo verschrikkelijk moeilijk. Want het maakt niet uit wie met haar praat, ze praat gewoon niet. Behalve met mij. En aan de ene kant ben ik daar wel “trots” op dat ik het voor elkaar heb gekregen en gewoon methaar kan praten. Maar het klopt niet natuurlijk. Haar moeder is gewoon onbereikbaar. En ik kan wel met een vertrouwenspersoon praten, maar als zij vervolgens dr mond houdt kanik ook niets. Ik heb echt van alles geprobeerd, van bijna elke seconde bij haar zijn, tot een afstand. Maar het werkt gewoon niet. En ik ben zo bang dat er iets me thaar gebeurd. Dat ze weer weg is. En ik heb er met mijn ouders over gepraat. Maar die wuiven het weg en zeggen dta het allemaal wel meevalt. En ik wil niet dat als ik haar een spiegel voorhoudt of als ik haar schrijf dat ze vervolgens dood gaat. Want dan is het wel niet mijn schuld. Ik heb dat gevoel wel. en ik weet dat ik er niets aan kan doen. Maar het is er gewoon… Het is gewoon zo… zo lastig allemaal

Oppassen hiermee, voordat het met jezelf ook mis gaat. Die mensen sleuren je echt mee in hun ellende vaak. Het klinkt misschien hard, maar ik zou haar gewoon los laten.

Edit: trouwens, al laat je haar vallen, haar dood staat niet op jouw geweten. Ik heb eerder het idee dat dat hele zelfmoordgedoe aandachttrekkerij is, als ze dat écht heel graag zou willen doen had ze het waarschijnlijk al gedaan, of jou er in ieder geval niet zo vaak over verteld. Ik heb het idee dat ze gewoon aandacht van je op eist op deze manier, omdat jij het dus niet aan durft haar gewoon te laten vallen. Maar hé, zo werkt het dus niet.

@kurtcobain, ze heeft me al meegesleurd. Ik bedoel door dit gedoe slaap ik bijna niet meer. Ik heb geen eetlust dus ik ben al kilo’s afgevallen. En uiteindelijk heeft zij 1.5 onvoldoende punten en ik 3.8. ik word ook steeds banger/ongeruster/bozer.

@hartyou, ik zal er met haar over praten. En ik stap vanmiddag op een leraar af…

Thanks

Wauw, wat een lastige situatie! Ik vind het knap van je dat je al zoveel geduld op hebt weten te brengen, ik weet niet of ik dat ook had gekund.

Maar je moet wel iets doen, anders komt er geen eind aan deze situatie. Praten met je ouders/vertrouwenspersoon/leraar lijkt me een goede eerste stap, die mensen kunnen haar dan ook helpen. Misschien is het een idee om haar dit topic te laten lezen? Dat ze dan zelf ziet dat andere mensen ook zeggen dat ze niet goed bezig is. Succes iig!

ff een update :stuck_out_tongue: Ik ben vandaag naar mijn grieks/latijn docente gegaan, en heb het een beetje uitgelegd. Zij reageerde hetzelfde als jullie en stond ook zoals jullie zeiden achter me. Nou van alles ben ik daar in huilen uitgebarsten, en hebben we het over nog een paar dingen gehad. Maar haar conclusie was dus ook “dumpen” Maar dan zit ik nog steeds met het probleem wat als…

Denk niet dat je de enige bent die weet waar ze over praat. :wink:

Maar hé, @ TS, sterkte ermee!

Oei dat is wel heel heftig! Ik zou eigenlijk de politie bellen want dit is gewoon chantage. Die moeten maar met haar ouders contact opnemen of haar verplaatsen naar een gesloten instelling .Of je moet jeugdzorg bellen ofzo?
Je hoeft je in ieder geval niet schuldig te voelen, zij is degene met een probleem en ze moet jou eigenlijk niet lastig vallen. Ze heeft gewoon hulp nodig. Als ze er een einde van maakt is het niet jouw schuld, er zit al langer iets goed mis in haar hoofd!

Ik denk trouwens dat ze het niet serieus meent dat ze zelfmoord pleegt als jij niet met haar praat. Dat is haar vraag om aandacht!
Je kunt er beter niet op in gaan.

Joh als zij zo doorgaat moet ze worden opgenomen op een gesloten afdeling. Typische aandachtstoornis/borderline geval ja. Je moet haar zeggen dat jij niet schuldig bent maar dat zij zelf diegene is die dit zichzelf aandoet en je moet je niet laten kennen net als de meesten hier zeggen. Doe net alsof 't je niks kan schelen en het is niet lastig je bent 14 dus je hebt genoeg verstand. Je komt over alsof je haar zat bent nou dan was ik allang hulp gaan zoeken voor dat mens. HARD ZIJN.

En op een school heb je niet alleen mentors maar ook maatschappelijk werksters. :wink:

Misschien kan je wel samen met haar naar een psychiater? Dan kan je dat bijvoorbeeld afspreken met de psychiater, want ooit zal ze toch echt naar een psychiater moeten.

Dit kind chanteert jou gewoon!
(En ja, dat doet ze… want als ze echt depressief was zou ze niet zo doen. Natuurlijk is er wel iets ernstigs met haar, anders doe je dit soort dingen niet… maar ze chanteert je echt.)

Edit: Oke wat ik bedoel dus, want dit hierboven is een beetje onduidelijk:

Als ze echt depressief was, dan zou ze haar ‘snijden’ en haar anorexia niet zo openlijk laten zien. Dan zou ze niet om 3 uur 's nachts bij je komen, omdat ze dan bijv. bang zou zijn dat jouw ouders er ook achter zouden komen dat ze zich niet goed voelt. Over het algemeen loop je als je depressief bent daar niet zo erg mee te koop.

Ze heeft toch wel een ernstig probleem, anders zou ze niet op zo’n achterlijke manier jou bij haar proberen te houden. (Misschien iets thuis of is ze gewoon heel erg onzeker.)

Ga naar een mentor/vertrouwenspersoon of naar haar ouders. Dat is alles wat ik er op kan verzinnen.

ze heeft denk ik gewoon aandacht te kort.
aangezien haar ouders nooit thuis zijn, en ze verder volgens mij geen vrienden heeft, ben jij de enige die ze heeft, daarom doet ze waarschijnlijk zo. maar als ze zich zo gedraagt heb jij natuurlijk genoeg redenen om geen vrienden met haar te zijn. ik weet niet of het zin heeft om met haar te praten? dat je haar verteld dat je het niet leuk vind wat ze jou en zichzelf allemaal aan doet, en dat je wel heel graag vriendinnen met haar wil zijn als ze normaal gaat doen?
anders zou ik zorgen dat je toch een keer de kans hebt om met haar ouders te praten. of misschien kan je met je eigen ouders praten?

Ik ben vandaag haar ouders op gebeld, en ze zeiden dat ik me niet met hun leven moest bemoeien. Dat ik haar niet mocht dumpen omdat ze anders niemand meer over had. En vroegen of ik ze niet meer wilde storen met zulke verhalen. Geeft me weer een lekker gevoel…

Ik kan haar niet mee nemen naar een psychiater, sowieso hebben we/ik daar geen geld voor, en ze praat toch niet…

Ik heb haar al heel vaak gezegd dat het zo niet werkt, dat het me bang maakt, dat ik het niet leuk vindt, dat ze dingen verpest. En dan gaat ze weer snijden…

ik zou meteen met haar ouders gaan praten!
die vriendin van je heeft heel nodig hulp nodig.

Ik heb iets soorgelijks meegemaakt! Een exvriendin gedroeg zich precies zoals jouw vriendin. Echt hetzelfde. Het is puur manipulatief gedrag en aandachtzoeken. Even denk hoe het bij mij allemaal gegaan is. Ik en een paar andere meiden zijn naar haar ouders gestapt. We hebben daar het hele verhaal gedaan etc. Ze vonden het wel meevallen, en we stelden ons een beetje aan. Toen vriendin erachter kwam dat we het aan haar ouders vertelt hadden is ze van huis weggelopen. Wij (ik) heb toen de poltie gebelt en die hebben haar naar crisisopvang gebracht. Toen ging het balletje rollen en is ze een jaar uit huis geplaatst geweest. Ik heb toen de vriendschap laten doodbloeden want ze zoog alle energie uit me, en ik kreeg er stank voor dank voor terug. Ookal bleef ze zeggen dat ik gemeen was om haar te dumpen, dat het allemaal mijn schuld was etc. Op een geven moment ging de knop om en dacht ik ok sterf maar k.utkind. Ik doe alles voor je en jij probeert ht niet eens. Nu, anderhalf jaar later ben ik blij dat ik haar niet meer zie.

Oke, wat ik zou doen is, als je haar weer eens vind in een sloot, of ze staat voor de deur, gewoon crisisopvang bellen. Je kunt googlen op crisishulp+nummer en dan krijg je het nummer. Laat hun haar maar lekker meenemen. T klinkt lullig maar ze heeft gewoon een slap back to reality moment nodig.
Heel veel sterkte, en onthoudt één ding: Jij bent op het moment verantwoordelijk voor je EIGEN leven. Je kan een zekere rol spelen in iemands leven, maar keuzes en beslissingen liggen áltijd bij de anders. Voel je niet schuldig!