Vriendin die 't niet meer uithoud thuis door ouders

Okee dit word een lang verhaal.

Ik heb een Turkse vriendin en ze heeft ontiegelijk veel gedoe met haar ouders. Vanaf het moment dat overgaan naar het HBO in zicht kwam kwamen er nog meer problemen. Haar vader vond dat ze maar een jaar moest gaan werken ofzo, zodat hij niet al die kosten hoefde te betalen en zij niet naar een andere stad zou gaan. Ze gingen niet naar open dagen met haar, ze is elke keer met mij mee geweest. Inschrijven werd ook elke keer uitgesteld en na maanden hebben we het eindelijk voor elkaar gekregen dat ze ingeschreven was en een studiefinanciering had aangevraagd.

Het gaat die vader alleen maar om de kosten en de controle over haar houden. Haar ouders hebben beiden geen baan, zij zelf is de enige die werkt. Er is soms niet eens eten/drinken in huis omdat ze gewoon niet met geld kunnen omgaan. We hebben een keer uitgerekend dat ze er zo’n 4000 euro per jaar doorheen roken. Ze kan niet bij haar bankrekening, want die beheert hij en geeft haar wachtwoord niet. Hij ziet haar loon als zijn eigen geld wat hij zomaar overal aan uitgeeft zonder toestemming en het word ook niet teruggegeven. Ze moet hem vragen om haar bankpas en dan heeft hij nog commentaar als ze d’r eigen geld uitgeeft. Een eigen rekening kunnen we nog niet voor haar openen omdat we nog 17 zijn.

Nu met het HBO moet ze dus de bus betalen tot 1 oktober en de boeken en die boeken heeft hij ook elke keer uitgesteld en nu moet ze ineens maar elke maand een deel van d’r boeken kopen met haar loon, waar ze dus niet eens bijkan. En nu kan ze ook veel minder werken met school erbij dus dat gaat echt te lang duren. Ze krijgen ook een studiefinanciering maar dat komt ook op die rekening en ik weet nu al dat ze daar gewoon zelf spullen voor gaan kopen. Morgen begint school en ze heeft dus geen boeken niks en ze moet ook maar zien hoe ze elke keer op school komt.

Psychisch maken ze haar ook helemaal af. Ze hebben geen idee hoe ze een kind moeten opvoeden/behandelen. Ze zijn ergens in de 30 en naar mijn mening hebben ze kinderen genomen voor ze zelf opgevoed waren. Mijn vriendin is echt een schat en superlief. Ze is mede door haar ouders vreselijk onzeker over zichzelf en over alles wat ze doet. Ze noemen haar een slecht kind, ze heeft geen respect, ze gaat naar de hel, ze moet maar blij zijn met ouders zoals zij, het is allemaal haar eigen schuld, ze is egoïstisch, ze moet maar weggaan uit huis. En als ze niet zo praten dan negeren ze haar dagenlang. Er word nooit interesse getoond in wat ze doet
Ze praat serieus over dat als ze het kon, ze zelfmoord had gepleegd, als ze dan niet in de hel zou komen. Ze wil verdwijnen en houd het niet meer vol thuis, maar ze durft ook niet naar mij te komen omdat ze bang is voor het geschreeuw en gezeur als ze dan weer thuiskomt.

D’r ouders zijn op zich niet streng maar ze leven in hun eigen droomwereld en dat hebben ze niet door, ze snappen niet hoe het hoort.
Heeft iemand ook zoiets meegemaakt en weet iemand wat je hiermee kan doen? Ik vind echt dat ze gewoon psychisch mishandeld word en dat haar recht op school belemmert wordt. We waren sowieso al van plan om morgen naar haar nieuwe mentor te gaan en daar ook mee te praten.

Ik weet niet wat je kan doen.

heftig ;o ik weet echt niet wat ze zou kunnen doen, sorry.

omg are u serious? Uhm ze heeft volledige recht op haar salaris en studiefinanciering ook al is ze 17, ik zou drastische maatregelen nemen. De ouders werken niet dus hebben ook geen recht daar op.
Want als ze nu niet ingrijpt heeft ze over 10 jaar spijt, wat je al zei naar je mentor gaan en anders met een familielid van der praten die met haar ouders gaan praten. Ik hoop dat het goed komt.

je moet hulp gaan zoeken met dat meisje, er zijn genoeg instanties waar ze mee kan praten die haar kunnen helpen.
in jullie stad/omgeving is vast wel een sociaal werk(st)er, ga eens met hem/haar praten, hij/zij kan jullie wel helpen hoe nu verder

Idd heftig…
Misschien toch maar iets als Jeugdzorg bellen? Het zal dan waarschijnlijk wel over zijn als ze 18 is, maar misschien kan ze dan wel een rekening nemen en daar zoveel mogelijk geld op storten.
Zo meteen moet zij haar toekomst veranderen omdat haar ouders haar geen geld willen geven en er niet mee om kunnen gaan >.<

Praat met iemand die kan helpen, jeugdzorg of weet ik veel wat.

Die ouders horen zich niet zo te gedragen, als ze haar geld innemen, en zelf te lui zijn om te werken/werk te zoeken/oid nou dan zijn ze gewoon gek dat ze hun kind ook nog zo affoeteren (dat is geen werkwoord).

Praat met iemand die er verstand van heeft, vraag ergens waar je dat het best kan doen (mentor, en tja jeugdzorg want dit is gewoon mishandeling ofzo). en hopelijk komen jullie er dan uit!

wat jij denk ik het beste voor haar kan doen naast hulp zoeken is haar blijven steunen in haar keuzes en blijven motiveren om naar school te gaan, want ik vind het wel heel knap van haar dat ze ondanks zulke ouders een hbo opleiding volgt!

Bedankt^^
We hadden het laatst samen ook al over jeugdzorg. Kheb het er ook met mijn ouders over gehad. Heb even wat opgezocht over maatschappelijke dienst hier en dan gaan we morgen ook gewoon naar die mentor.
't is alleen kut dat ze zelf zo bang is voor nog meer gedoe en daarom niet echt dingen durft te ondernemen, maarja desnoods doe ik 't zelf.

wow, heftig zeg ;o

Er zijn nog wel wat meiden hier die op hun eentje zijn gaan wonen, hard werken om hun studies te financieren en ondertussen nog studeren, het is vreselijk hard, maar ik denk de beste oplossing, of een plaaggezin? Ik zou ook zeker gaan praten meet jeugdzorg ofzoiets, ze heeft toch ook rechten? En kan je geen tweedehandsboeken kopen? Bij ons is er een dag waar de oud studenten hun boeken verkopen voor een lagere prijs, is ook al een oplossingetje. En ze kan vragen aan haar baas om contant betaald te worden, of een bankrekening openen via familieleden van haar ofzoiets.

idd echt erg! ik denk dat ze zich toch moet losweken van haar ouders en proberen om via jeugdzorg en de bank toch te regelen dat ze bij haar eigen rekeningen enzo kan. echt kut voor je vriendin zeg!

Ik heb ook steeds aangedrongen op die tweedehands boeken, ik heb ze zelf ook tweedehands geregeld. Op een gegeven moment toen ze het nog niet had geregeld dacht ik ook van ik begin er niet meer over, want 't is voor mij ook vermoeiend om er elke keer mee bezig te zijn en haar aan te blijven sporen. Ze is er zelf ook niet meer over begonnen tot vorige week.
Het probleem is dat ze zelf denkt dat ze het niet alleen kan en dat ze het samen moet doen met d’r vader. En nu begon ze er vorige week over dat elke keer wanneer ze dan begint over boeken, hij het afwimpelt met een ‘dat zien we straks wel’ of iets dergelijks en dan word het schreeuwen als ze er op doorgaat.
Als ze er op voorbereid was dat ze het zelf moest betalen dan had ze wel gespaard, maar dit kwam op het laatste moment dat zij zeiden van zoek het maar uit, je moet het zelf betalen want wij hebben geen geld.

Ik denk echt dat je hulp moet hebben, want jij kan niet steeds alles oplossen!

Dit kan jij niet regelen. Zij is de enige persoon die dit kan uitpraten met haar ouders. Praten lost alles op. Jammer dat sommige ouders kinderen niet juist kunnen opvoeden…

Mja als er nou met ze te praten viel. Ze zijn echt er van overtuigd dat wat zij doen, goed is. Elke keer als ze er over begint word het alleen maar schreeuwen en ze luisteren niet écht naar haar.

Dat betekent dus dat ze hen niet kan overtuigen. Het beste is om met haar moeder te praten (die zijn niet zo agressief zoals de vaders) en zij vertelt het aan haar man, want wie kent hem nou beter dan haar? Als haar moeder haar kind -huilend door stress- te zien krijgt zal ze oplossingen proberen te vinden.

Normaal zou dat zo zijn ja, maar bij hun echt niet. Ze heeft al zo vaak gehuild door alles en het veranderd niks. Haar moeder zei vandaag nog tegen d’r dat ze maar weg moest gaan, het huis uit. En het enige wat zij verder zegt is ‘ja je vader heeft geen geld’

Die ouders zijn niet goed snik. Ik ken meisjes die daarom een oudere vriend zoeken en direct trouwen zodra ze wél haar eigen gang kan gaan. Jammer dat ze nog net 17 is. Verder zou ik het niet weten, succes :confused:

Wow, heftig. Zeker over het geld. Ze kan ook niet zo veel doen,
of haar ouders worden pissig. Maar gelukkig is ze 17 en binnen
een jaartje 18 dan heeft ze al recht op zoveel meer en kán ze ook meer.
Maar meid, je moet haar echt wel zo verder steunen volgens mij helpt
dat ook een heel stuk. Je bent een goede vriendin (: