Vriend <-> Vrienden?

Ik ga het proberen duidelijk te vertellen, maar het is een onduidelijk verhaal :angel:

  • Ik heb een vriend: T.
  • Buiten hem heb ik momenteel bijna geen contacten/vrienden.
  • Ik had een leuke vriendengroep op de middelbare, maar de vrienden die ik had op de middelbare zijn ver weg op kamers gegaan en zie ik vrijwel nooit meer sinds we van school zijn.
  • Het laatste jaar vd middelbare heb ik die vriendengroep wat ‘verwaarloosd’ doordat ik met T. kreeg, ik helemaal verliefd, dus stond vaker bij m’n vriend in plaats van hun.
  • T. hoorde dus helemaal niet bij die vriendengroep.
  • Zondag hebben we als vriendengroep weer eens afgesproken.
  • T. vroeg of hij mee mocht.
  • Ik vond het lullig om nee te zeggen en kon niet bedenken waarom niet, dus zei dat dat goed was.
  • Ik laat het natuurlijk zo, maar twijfel toch:
  • Waarschijnlijk hadden mijn vrienden het leuker gevonden als ik alleen kwam. Niet dat ze dat zullen laten merken hoor!
  • Ik ben bij mijn vrienden toch anders dan bij T. Misschien zelfs iets losser en gezelliger.
  • Sowieso ben ik slecht in het verdelen van mijn aandacht…

Zoals ik al zei, ik neem T dus gewoon mee zondag.
Maar heb een beetje spijt van mijn snelle beslissing…

1. Wat hadden jullie gedaan?
2. Hebben jullie tips om mijn aandacht beter te verdelen tussen T en de rest?
Ik heb namelijk hetzelfde probleem met afspreken: ik moet heel vaak kiezen tussen afspraken met T en bijvoorbeeld mijn zussen, ouders en andere mensen. Dat vind ik echt heel moeilijk! Ik heb altijd het gevoel dat ik iemand tekort doe.

3. Bij T voel ik me dus op de een of andere manier ongemakkelijk om helemaal te zijn zoals ik dat altijd bij mijn vrienden was. Hij kent me niet op die manier denk ik. Herkent iemand dat?

Het is inderdaad een beetje een onbenullig probleempje…
Maar er zijn meer van zulke situaties geweest en ik ga er nog wel meer krijgen, haha. Heeel erg bedankt voor het lezen!

  1. het ligt er een beetje aan vind ik. als de vriendengroep uit een paar meisjes bestaat, is het misschien een beetje raar als je hem meeneemt, want de meisjes missen je. als er ook kerels bij zitten, zou ik zeggen, neem m lekker mee! :slightly_smiling_face:
  2. Ik zou gewoon niet elke dag bij T zijn, in iedergeval 2 keer per week met je vriendengroep afspreken. Als je niemand te kort wilt doen, kies je de ene x voor die groep, de andere keer voor hem, de andere ker je ouders, andere keer je zussen :slightly_smiling_face:
  3. ik herken dat heel goed! maar je kunt ook denken, als ik niet mezelf ben, vind hij me leuk om iemand die ik niet ben. als ik wel mezelf ben, en hij verlaat me, geeft hij ook niet om de persoon die je eigenlijk bent. en misschien vind hij de echte jij wel veel leuker!

Zeg anders tegen hem: Ik denk dat ik het fijner vind om alleen samen met mijn vrienden af te spreken.

nou als je hem mee neemt, en liever toch niet wilt zeg je gewoon dat het echt alleen voor die groep was en dat vriend/vriendinnen niet uitgenodigd waren maar je dat niet wist.
als je aandacht moet verdelen, gewoon hem laten socializen met jouw vriendengroep…

en als je bij hem niet jezelf kunt zijn en hij is je vriend vind ik best appart…

Hmm lastig, geen idee sorry!

Dat zou ik ook doen, hij begrijpt het vast wel!

of je kan zeggen; er is niemand die zijn/haar vriendin of vriend meeneemt, dus misschien kan je beter niet meegaan?

Bij m’n vriend ben ik eigenlijk helemaal mezelf, dus ook de serieuze kant.
Bij m’n vrienden ben ik nooit zo serieus en gaat het eigenlijk alleen maar om de lol… We hebben ook een soort ‘eigen humor’, waarin je vanzelf mee gaat doen. Maar juist dan denk ik dat m’n vriendje denkt: wtf is er met haar gebeurd!? Maar ik ken die vrienden al zo lang, dat is gewoon 1 kant van mij denk ik.

Dus je hebt wel gelijk, maar het is precies andersom :wink:

Thanks iedereen, ik heb er heel veel aan!

  1. Ik had gewoon gezegt dat je dit keer alleen wilt gaan.
    2.Ik weet niet hoe ik dat moet uitleggen, xD
  2. Ga je langzamerhand gedragen zoals je je normaal gedraagt? :’]

Ik heb dat juist niet, bij iedereen ben ik hetzelfde. :’]

  1. Wat hadden jullie gedaan?
    Gewoon meegenomen. Mijn vrienden kunnen goed opschieten met mijn vriend, en als ze dat niet konden moeten ze dat maar tegen me zeggen. Je gunt je vriendinnen toch gewoon een leuke vriend of niet? Moet ook andersom zijn.
  2. Hebben jullie tips om mijn aandacht beter te verdelen tussen T en de rest?
    Ik heb namelijk hetzelfde probleem met afspreken: ik moet heel vaak kiezen tussen afspraken met T en bijvoorbeeld mijn zussen, ouders en andere mensen. Dat vind ik echt heel moeilijk! Ik heb altijd het gevoel dat ik iemand tekort doe.
    Zorg er gewoon voor dat je de aandacht verdeeld. Bijv. als je maandag naar je vriend gaat, doe je dinsdag wat leuks met vrienden of je ouders.
  3. Bij T voel ik me dus op de een of andere manier ongemakkelijk om helemaal te zijn zoals ik dat altijd bij mijn vrienden was. Hij kent me niet op die manier denk ik. Herkent iemand dat?
    Nee, herken ik niet. Sorry. Ik blijf gewoon altijd mezelf, ja oké, net wat meer decent wanneer er ouderen/ouders bij zijn, maar mijn vriend kent me zoals ik ben. Misschien moet je juist bij dat feest laten zien dat je ook losser kunt zijn, vind ie waarschijnlijk alleen maar leuker.