Vriend veranderd door grote verantwoordelijkheid op werk

Dag meiden

Ik probeer mijn verhaal zo kort mogelijk samen te vatten, want ik zit er echt mee.

Mijn vriend en ik zijn beide 19, en hebben 1 jaar een relatie. Hij is mijn eerste vriend, ik niet zijn eerste vriendin. Ik leerde hem kennen toen ik al werkte, hij moest nog een half jaar school afmaken. Hij is heel sociaal, ik eerder terughoudend, dat zorgde soms voor strubbelingen tijdens ons sociale leven. (Ik zit liever met hem alleen thuis dan af te spreken met vrienden, etc. Hier hebben we ondertussen wel een mooie regelmaat in gevonden).
Deze zomer is mijn vriend beginnen werken, een job met hoge verantwoordelijkheid (werkdruk en véél stress) en oproepen 's nachts. Sindsdien is hij veranderd…
Hij kan de stress niet van zich afzetten en zit met zijn hoofd constant bij zijn werk. Hij reageert dit vaak om mij af als ik iets zeg (bv. “Je zaagt!”) Bijna elke week is er wel al ruzie om gemaakt.
Ik wil gewoon mijn vriend terug zoals ik hem ken, en daar vecht ik ook voor.
We hebben het niet over uit elkaar gaan, want we gaan wel voor onze relatie, maar ik mis het om met hem te praten zonder bang te zijn om een zaag genoemd te worden, of hem tegen mij te horen brullen. Ik krop vaak dingen op, waardoor ik dan later moet huilen als het er uit komt, waar hij dan weer niet tegen kan en harder gaat roepen…
Ook heeft hij minder zin in seks, hij zegt dat ik dit niet persoonlijk moet nemen want hij is gewoon kapot van zijn werkdag, maar ik voel mij er wel slecht bij. Ik mis ons warm contact en de echte verbondenheid. Niet de seks om seks te hebben, maar het intieme samen zijn.
Ik heb het hem als eens gezegd dat ik het fijn zou vinden als hij me doorheen de dag dan af en toe eens vastpakt of een zoen geeft, maar dan klinkt het “zo ben ik niet…” Hij is geen knuffelachtig type, maar ik heb hier wel behoefte aan.
Sinds enkele maanden ben ik werkloos en ook dat heeft veel van onze relatie gevergd. Ik had minder om handen en wachtte dan op hem, vond het niet leuk als hij moest overwerken, etc. Daar zijn ook vele ruzies over gegaan. Sinds ik weer werk is dat uitgeklaard.

Ik vindt het jammer dat mijn vriend zo veranderd is sinds hij werkt. Hij voelt zelf ook dat hij uitgeput is (meteen in slaap vallen, altijd ruzie maken, geen zin in iets hebben, stress hebben…)

Soms hebben we hier een goede babbel over, maar echt praten is moeilijk omdat ik voel dat ik op mijn woorden moet letten… Met anderen kan hij dan soms weer wel goed praten, wat natuurlijk goed is, maar ik vindt ook dat wij dit in onze relatie terug moeten krijgen. Uiteindelijk zijn we wel een volwassen koppel in vergelijking met andere koppels uit onze vriendenkring.

We vechten voor onze relatie, en praten al over samen wonen, huisjes en kinderen (niet voor nu meteen natuurlijk), en ik voel ook wel dat hij echt met mij verder wil.
Hij heeft nog nooit zo’n lange relatie gehad en heeft enorm veel voor mij over, betaalde een dure reis voor me met kerstmis, neemt me nu ook weer mee op reis, maakte al veel voor mij… dus ik heb zeker niet te klagen. Alleen op emotioneel vlak zitten we niet altijd meer op de zelfde golflengte, en dat mis ik en doet mij pijn, want ik weet hoe hij echt is onder die laag stress, en ik weet hoe mooi wij elkaar dan aanvullen.

xxx

Ik denk dat je hem nog wat tijd moet gunnen om te wennen aan de nieuwe structuur in zijn leven inzake het werken-gaan. Ik heb persoonlijk ook ongeveer een jaar nodig gehad om me aan te passen en niet iedere nacht wakker te liggen van wat ik de volgende dag op het werk te doen heb. Ik vind het wel normaal eigenlijk dat hij hierdoor last heeft van stress en prikkelbaarheid maar je mag dit niet persoonlijk nemen. Ik vraag me af, heb je zelf geen werk waarbij er een verantwoordelijkheid op je schouders rust of heb je zelf geen moeilijkheden gehad met de overstap van fulltime student naar een fulltime job? Ik zou hem proberen met rust te laten wanneer hij dit vraagt en gewoon op kalmere momenten voorstellen om eens iets leuks te doen zodat jullie relatie er niet onder lijdt. Er moet tijd overheen gaan.