Vriend te lief???

Hoi meiden,

Nu ongeveer 10 maanden heb ik een relatie met een hele lieve jongen. Ik vind hem nog steeds harstikke leuk en alles. Hij woont wat verder weg waardoor we elkaar alleen in het weekend zien.

Ik ben zelf nogal een nuchter persoon die niet altijd wil knuffelen en alles.
Het probleem is nu dat hij op een of andere manier zo gek van mij is, ik ook wel op hem maar anders denk ik, dat hij 24/7 bij me wilt zijn of in ieder geval in contact wilt zijn.
Hij appt me echt zo vaak en dan constant liefje schatje dit dat zus zo.

Dat is inprincipe niet heel erg, maar zelfs als ik thuis ben, ik hoef maar op te staan en hij loopt achter me aan. En hetzelfde als ik me even niet lekker voel doet hij net of ik dood ga.
Alles is zo enorm overdreven en dat begint me te irriteren.

Ik heb het al een paar keer aangekaart, ook mijn ouders. Maar op een of andere manier word hij dan constant boos en denkt hij dat ik hem niet meer leuk vind en alles!

Wat moet ik doen? :dry:

Ik vind het juist wel iets liefs hebben dat hij zo met je doet. Hij geeft blijkbaar super veel om je en zorgt graag voor je. Dat vind je echt niet super vaak bij een guy. Hij is gewoon gek op je. Of je daar tegen kan verschilt natuurlijk per persoon, ik zou het zelf bijvoorbeeld gewoon heel lief vinden. Maar als je er echt niet tegen kan dan zul je het hem toch duidelijk moeten maken en als hij dan aangeeft dat hij denkt dat je hem dan niet meer leuk vind leg je gewoon uit dat het anders zit en je gewoon wat losser wilt kunnen zijn en niet zo wilt plakken aan elkaar. Ik zou niet te boos of hard tegen hem zijn, want hij bedoeld het allemaal vast heel erg goed.

Ja precies
Het is ook enorm lief, maar te lief bij mij…
Ik kom uit een gezin waar het totaal niet echt gebruikelik is om liefde te krijgen
en ben het dus totaal niet gewend…
Maar het lukt me niet om het toe te laten, soms wel maar nu tegenwoordig heb ik het weer moeilijk en stoot ik hem een beetje van me af…

Wat kan ik hier denk je tegen doen?

Misschien beetje verkeerde titel btw… :cold_sweat:

Ah ja, nu je verteld dat je het vanuit huis uit niet echt gewend bent begrijp ik het al weer een stuk meer dat je het dan moeilijk vind om er mee om te gaan. Dat zal ook vast erg lastig zijn als je niet zo goed weet wat voor houding je er bij moet geven. Weet hij hiervan? Zo niet, dan kun je het daar een keer met hem over hebben zodat ook hij begrijpt hoe jij je er bij voelt en ik denk dat hij je dan ook best wel wilt helpen met het eraan wennen op een tempo wat voor jou goed voelt. En als je er liever helemaal niet aan went dan zouden jullie een tussenweg kunnen bedenken. Misschien overvalt het je nu gewoon zo erg de hele tijd dat het je gaat irriteren. Zoals ik al zei, hij bedoeld het echt wel goed en als hij zoveel van je houd dan komen jullie er vast wel samen uit!

Ik herken mijn ex hier heel erg in. Hij was ook altijd ‘overbezorgd’, wou de hele dag door contact hebben en knuffelen en handje vast houden. Ik werd daar ook erg geïrriteerd van en stootte hem alleen maar af. Veel vriendinnen snapte niet dat ik het zo erg vond, zij vonden het alleen maar heel schattig en wilden ook wel zo’n vriendje enz enz.
Maar ik snap dat je er niet tegen kan. Al denk ik dat het echt aan zijn persoonlijkheid lift dus er misschien niet heel veel aan kan doen. Praten kan natuurlijk altijd, Er valt vast wel te werken aan een middenweg, dat hij misschien wat meer terughoudener kan gedragen, en dat jij meer je best gaat doen om te accepteren dat hij op die manier laat zien dat hij je leuk vindt!

Ja precies, we moeten gewoon proberen om alle twee wat eraan te doen. Hij moet mij soms misschien waf meer laten en ik soms wat meer toelaten en acxepteren

Dankjewel meiden xx dit doet me goed!

Ik denk dat jullie relatie niet gelijkwaardig is en jullie beide andere verwachtingen hebben. En misschien is hij gekker op jou dan jij op hem.

Ik heb ongeveer hetzelfde. Ik heb het voor een groot deel leren accepteren, maar als dit echt niet gaat (zoals in jouw geval), is inderdaad een kwestie van compromissen sluiten.

Ik zou hier ook niet echt tegen kunnen inderdaad. Misschien niet echt logisch, maar ik vind het wat kinderachtig overkomen. Alsof je een klein meisje bent. Ja, ik zou er de kriebels van krijgen.

Nu, hij is blijkbaar gewoon zo. Je kunt het hem nog eens zeggen, maar als dat iemand zijn karakter is, kan je daar weinig aan veranderen. Dan is het aan jou om te zien of je daar nog 40 jaar mee kunt omgaan. Ik niet in ieder geval. :’)

Ik heb dit vaker gehoord, maar dan om de reden dat meisjes het gevoel hadden dat ze hem tekort deden omdat ze niet net zo lief terug waren. Een beetje zo’n gevoel van ‘‘jemig hij doet zoveel voor mij, ik kan hem niet bijhouden met iets terugdoen’’, als je begrijpt wat ik bedoel?

Maar volgens mij is dat bij jou niet waar je mee zit… Ik snap wel dat het misschien een beetje verstikkend (?? geen idee of dit het goede woord ervoor is!) is voor jou, als je het niet gewend bent. Je geeft aan dat je het er al over hebt gehad met hem, je zou het nog een keer kunnen proberen maar vertel het dan dus vooral van jou uit. Niet van ‘‘jij doet dit en dat en dat vind ik vervelend’’, maar ‘‘ik merk aan mezelf dat ik het zus en zo vind, en ik denk dat dat komt door de manier waarop ik ben opgevoed want thuis was er gewoon niet zoveel liefde. Snap je dat ik het dus een beetje overweldigend vind hoe jij tegen me doet?’’ en hopelijk wordt hij niet boos dan. Misschien snapt hij gewoon niet waar het vandaan komt.

Als je dat ook al een keer hebt uitgelegd, zou ik het ook niet meer zo goed weten…

Wel vervelend dat hij meteen zo overdreven reageert als je er over wil praten. Mijn ex was ook altijd erg plakkerig en dat werkt op een gegeven moment gewoon niet meer. Constant kusjes geven waar zn ouders bij zijn, constant door mijn haren gaan terwijl ik al 1000 keer had gezegd dat ik dat niet wil. Uiteindelijk word je er zat van en is het niet meer leuk of lief dus jullie moeten toch een soort middenweg vinden en er over kunnen praten.

Vertel hem inderdaad dat je al die liefde krijgen niet kent en dat het soms lastig voor je kan zijn! Wel heb je een hele goede jongen gevonden, zoals al eerder gezegd vind je die bijna nergens!!!

Oh ik zou echt gek worden man. Nu zijn mijn vriend en ik beide niet eens zo plakkerig (gelukkig), toch heeft hij wel meer de neiging om in gezelschap van anderen vaker mijn hand random vast te pakken, een knuffel te geven of met zijn hand door mijn haar te gaan.

Ik denk dat jullie wat dat betreft gewoon verschillen op dat gebied. Hij kan wel boos daarom worden, maar jij bent gewoon hoe jij bent. Beste is inderdaad om er over te praten en een middenweg te zoeken, zodat jullie er beide gewoon plezier aan beleven en er niet meer zo vaak irritaties ontstaan.

Ik heb het gisteravond weer besproken
Maar dan krijg ik als antwoord ‘’ ja natuurlijk dat begrijp ik ‘’
En dan gelijk daarna weer zo betreurend gezicht, maar eigenlijk gaat het hetzelfde door. Ik kan eigenlijk nooit echt me eigen ding doen.
Als ik dingen voor school moet doen, over een week tentamens dan moet ik gewoon leren en ja dan kan ik niet altijd leuke dingen doen… Maar hij gaat dan echt letterlijk constant naast me zitten en mee lezen, dat irriteert me dan weer net alsof hij geen andere dingen durft te doen of iets…

Ik vind het echt heel lastig, want hij bedoelt het allemaal zo lief. Maar het is Te lief en inderdaad wat @Ukkepuk zei, het voelt soms heel erg verstikkend en soms inderdaad ook het gevoel van ik kan dit niet zo terug doen al dat lieve gedoe!

Iemand nog andere tips wat ik er tegen kan doen? Soms schieten de gedachten echt op zo’n irritatie moment door me heen om het uit te maken, maar dan daarna denk ik weer van eigenlijk kan ik niet zonder je want ik hou echt van hem en ben echt gek op hem!

:hammer: