vriend met mysterieuze geschiedenis?

-

Ten eerste: Als hij er niet over wilt praten moet hij geen dingen zeggen van: oh dat had ik toch ook! maarja dat was toen…
Ten tweede: Misschien wilt hij juist dat jij erover door gaat.

Zeg dan gewoon: Wat dan lieverd? Vertel het maar. Hij heeft een zetje nodig, uit zichzelf doet hij het niet.

up

Ik denk dat als je echt wil dat hij het er met je over heeft, dat je dat tegen hem moet zeggen!

Hmm lastig. Misschien kun je hem geruststellen door te zeggen dat hij echt alles bij je kwijt kan, en dat je heus niet anders over hem gaat denken.
En als je verdriet in zijn ogen ziet kun je zeggen dat je hem wilt helpen & dat hij zijn gevoelens niet zo moet opkroppen maar het eruit moet laten!

Succes

Ik denk eigenlijk gewoon direct vragen: van vertel het me nu eens.
Jongens houden normaal gezien niet echt van dat vage gedoe en zijn meestal iets directer,
maar dit is ook maar wat ik dénk, heb er namelijk geen ervaring mee:P

ik zou het niet weten… upje (:

Zonder vragen geen antwoorden he.
Of laat hem dit stukje lezen?
Ik vind dat wanneer je samen iets begint (of al iets hebt) dat je dan ook gewoon alles open moet kunnen bespreken. Anders zal het nooit kunnen gaan werken.
Gewoon op een normale manier vragen.

-

Anders zeg gewoon een keer als hij bij je is: Liefje, je weet toch dat je altijd alles tegen me kunt zeggen? Dus als je er een keer over wilt praten moet je dat doen, maar niet als je dat zelf niet wilt. zoiets?

-

-

Hij probeert je ook nieuwsgierig te maken hoor. Irritant om steeds te zeggen ‘ja dat was toen’ of ‘ja dat was niet zo’n leuke tijd…’. Ik zou gek worden, en er toch echt wel met hem over praten. Maar ook rustig aan, niet pushen want dat komt ook weer stom over.

Als je een keer hebt gevraagd en hij wijst het af, dan niet door gaan vragen… Hij zal uiteindelijk wel uit zichzelf vertellen.

-

Dan zeg je: en nu hou je op met eroverheen praten haha. Nee maar zoiets, het is heel lief dat je wacht totdat hij erover begint maar soms is dat niet het beste…

Ik zou het behoorlijk frustrerend vinden. En uiteindelijk is het wel je vriendje en hoe goed ken je hem als je zijn verleden niet kent?
Als ik mensen leer kennen en ik het gevoel heb dat ze wel eens belangrijk zouden kunnen worden, pols ik altijd naar hun verleden. Ik kan niet tegen dat gevoel dat ik van iemand hou die ik totaal niet ken.

Misschien moet je het hem zo eens proberen uit te leggen? Maar subtieler dan.

Als hij er weer overheen probeert te praten zou ik gewoon zeggen ,Lieverd, als je er niet over wilt praten, prima, ik heb alle tijd en je hoeft pas wat te zeggen als jij dat wilt, maar begin er dan ook niet telkens over. Je kunt alles aan me vertellen, maar zo krijg ik het gevoel dat je van alles voor me achterhoudt’’.

-

Ja, dat bedoel ik.
Probeer het hem zo eens uit te leggen. Dat je het gevoel hebt dat er iets ontbreekt zo.