Vriend is zo jaloers!

Hee allemaal!

Ik moet even mijn verhaal kwijt want ik kan er echt niet meer tegen.
Heb nu zo’n 4 maanden een relatie met mijn beste vriend en hij heeft me gewaarschuwd dat hij jaloers is aangelegd maar dit had ik nooit verwacht…
Hij heeft 3 jaar lang in een super jaloerse relatie gezeten, zelfs niet praten met andere jongens/meisjes etc.
Mijn relatie was gewoon het tegenovergestelde, ik knuffelde soms gewoon met vrienden(jongens) wat voor de meesten wel normaal is toch?? En smste gewoon met vrienden (jongens)

Maar mijn nieuwe vriend is zooo enorm jaloers! Ik word er gewoon echt gek van!
Hij wordt boos als ik een jongen knuffel (dus dat doe ik niet… moet het gewoon afwijzen wat ik heel erg vind!)
Als een goede vriend mij smst/ belt of andersom wordt hij chagerijnig en heb ik weer trammeland. Als ik lang met een vriend praat (die hij niet mag) wordt hij pist en hebben we weer ruzie. Hij vind het zelfs niet leuk als ik naar een man kijk!!!
Ook vind hij het niet leuk als ik een rokje draag (hij heeft gezegd dat als ik hem de tijd geef dat dat wel veranderd) maar ik kan het gewoon echt niet! Ik ben jaloers op iedereen die wel een rokje aan kan zonder dat haar vriend dat erg vind!

En dat van die jongens, ik weet niet of dat ooit veranderd. Ik kan zo echt niet lang meer verder! Hij zoekt overal wat achter…

zelf zegt hij het ook niet leuk te vinden dat hij bepaalde dingen denkt maar dat hij er niks aan kan doen. Hij heeft het op "zijn manier"net zo moeilijk zegt hij. En ik moet gewoon maar begrip tonen en wachten tot dat veranderd… Dus mij aanpassen. Hij past zich aan (want hij heeft met nog veel meer dingen moeite maar dat kan hij van zich afzetten, gelukkig!) en dat moet ik dus ook… maar ik kan het gewoon niet! Ik wil gewoon met een goede vriend een ijsje kunnen eten, een jongen kunnen smsen, een rokje kunnen dragen etc. zonder dat ik, ik weet niet hoe lang moet wachten. Hij moet me toch vertrouwen? Het is gewoon maar een vriend!
Maar als ik dat doe hebben we ruzie en is het binnen no-time uit ben ik bang…
Ik ben toch niet voor niets bij hem en niet bij een andere vriend ofzo? dat heb ik hem al zo vaak verteld!

weet iemand wat ik moet doen/ zeggen tegen hem?
Ik weet het namelijk niet meer…

Je kan niet langer zo doorgaan met hem zonder dat er iets verandert. Je zit er duidelijk heel erg mee, dus kom voor jezelf op en stel een ultimatum;
of hij gaat zichzelf bij elkaar rapen en begrijpen dat jij ook een leven hebt en mag doen wat je wilt zolang je maar niet vreemdgaat,
of hij gaat maar lekker een ander meisje ongelukkig maken.

(hehe, ik trek mij dit heel erg aan want ik heb in een relatie van 4 jaar gezeten met iemand waarvan ik ook dacht dat hij op den duur kon veranderen…)

Hij zegt dat hij niet weet wanneer hij eroverheen is… en ik moet mij ook maar aanpassen. Want hij vind het al moeilijk genoeg dat hij zo “jaloersss” is. Maar ik doe niets abnormaals? Hij heeft gewoon overal moeite mee!

Sorry, het ligt misschien aan mij…(mijn vriend is ook best jaloers, maar ikzelf dus ook) maar sommige mensen denken dus schijnbaar dat ze als ze in een relatie zitten gewoon nog door kunnen leven als toen ze single waren.

Als je een relatie hebt kun je je (al dan niet helaas) niet meer hetzelfde gedragen als toen je nog geen relatie had. Ik kan me heel goed voorstellen dat hij bepaalde dingen moeilijk vindt. Als je echt een relatie met hem wilt zul je dus wel bereid moeten zijn bepaalde “vrijheden” in te leveren.

Maar dat is dus mijn mening en daar hoef je het uiteraard niet mee eens te zijn :slightly_smiling_face:

Ik snap best dat je niet net zo kan doen alsof je single bent. Je moet wel rekening houden met je partner uiteraard! Maar een rokje dragen, omgaan met vrienden (jongens) waar je je hele leven al mee omgaat, naar een jongen kijken in een blad die toevallig voorbijkomt zijn toch geen dingen die je kan in leveren? Dat is toch absurd?

Ik weet niet hoe ik hem kan helpen over deze jaloerse dingen heen te komen zonder mijzelf te verliezen.

Nee maar vriendschappen veranderen wel als je een relatie hebt, dus dat je toch op een andere manier met een vriend/jongen omgaat dan voorheen. Ik weet niet of het zo is hoor maar soms ga je toch een beetje flirterig (voor de grap ofzo) om met jongensvrienden en dat kan niet meer als je een relatie hebt, ookal weet je dat er niks fout mee kan.
En heel uitgebreid mannen checken is ook een beetje raar in een relatie (zeg ik ook niet dat je doet hoor :stuck_out_tongue:), want zou jij het leuk vinden als jouw vriend heel uitgebreid vrouwen gaat checken in een blad ofzo en dan flirterig omgaat met vriendinnen? Nouja zo’n dingen kunnen gewoon niet vind ik. Maar dat bedoel ik met dat je niet meer kunt leven als single in een relatie :slightly_smiling_face:

Aan de andere kant kan hij ook wel overdrijven natuurlijk, kent hij jouw vrienden bijvoorbeeld? Want dat scheelt wel, dan is hij er denk ik al meer gerust op enz :slightly_smiling_face:

jeeeez echt ;o sorry maar ik vind dat hij het allemaal wel heeeeeel… ja hoe zeg je dat. hij moet er toch gewoon op kunnen vertrouwen dat als jij een relatie met hem hebt, je voor HEM gaat en alleen zo over HEM denkt, en niet hetzelfde denkt over de jongens die je dan knuffelt of mee praat ofso? ik zou et echt niet uithouden als het zo verder zou gaan. ik denk dat je echt even met em moet praten, want als het hierdoor uit gaat, dat kan nooit zn bedoeling zijn geweest en jouwe al helemaal niet! (;

zo iets moet hij acepteren, mijn vriend gaat met heel veel meisjes om en dat was ik niet gewent van mn exen enzo. en dat is gewoon iets wat je moet acepteren, als jij jongens als vrienden hebt, moet hij dat acepteren. of teminste, hij meot het igg proberen

Ben ik mee eens. Ik vind dat je best wel wát mag inleveren als je in een relatie komt, maar je moet natuurlijk niet je volledig aanpassen aan zijn precieze wensen. Hoe je omgaat met jongens mag iig wel een toontje lager, je kan toch alleen je allerbeste vrienden knuffelen? Mss voelt je vriend zich dan niet zo speciaal meer, want al die relatie-dingetjes die jullie twee samen hebben doe je ook met andere jongens al is het voor de grap. Als het duidelijk word dat je met je man-vrienden echt alleen een vriendschappelijke relatie hebben dan zal je vriend heus wel minder jaloers worden en langzaam een goed vertrouwen opbouwen, maar je moet geen redenen gaan geven om hem aan je te doen twijfelen.

Ik heb precies hetzelfde gehad! Eerst ging het allemaal wel goed maar na 3 maanden ongeveer werd die heel boos al was het maar dat ik met een jongen van school naar huis was gereist, mn beste vriend een arm om me heen sloeg op een foto met uitgaan, hij verbood me ook met een aantal vrienden om te gaan want hij vertrouwde ze niet en omdat ik daar niet naar luisterde (omdat ik net als jij al heel lang met die jongens omga) ging die al mn priveberichten op hyves lezen en nog wel meer dingen… Maar het allerdomste is nog dat hij gewoon alles deed wat ik niet mocht. Hij ging elke dag uit woonde in een studentenhuis met heel veel meisjes die elke dag bij hem zaten maar dat was gewoon normaal (vind ik ook als je met elkaar woont maar verbied mij zulke dingen dan niet…) Nja elke keer was ruzie na een half jaar ging het wel beter voor even maar toen begon het nog erger dus heb ik het maar uitgemaakt.

Is die vriend 100% Nederlands? Ik betwijfel het… =p
Ik vind dat je vriend het recht niet heeft om al jou gewoontes te veranderen…
Kan je hem niet vertellen dat je erg van hem houdt etc etc maar dat je zo geen relatie wilt… hij neemt namelijk je vrijheid van je af terwijl jij daar moeite mee hebt (dûh…) (Ik snap trouwens niet hoe je het 4 maanden volhoudt)

Pfoe ik zou echt snel bij hem weg zijn eigenlijk.
Misschien kan je voor jezelf bepalen in hoeverre jij je wil aanpassen voor hem en hem dan de keuze laten of hij daarmee genoegen neemt of hij weggaat. Evt in een bepaalde afgesproken tijd, dat je hem bv een maand de kans geeft om zich aan jouw grenzen aan te passen, als ie daarna nog erover zeikt maak je het uit.

Ik zou het niet volhouden.

Ik zou het nooit vol kunnen houden…
Ik weet niet in hoe verre jij gehecht bent aan door leven op de manier die je nu hebt? Maar ik zelf ben daar altijd heel duidelijk in…

Mijn beste vriend en ik lijken zo vaak een stelletje samen door de manier waarop we met elkaar omgaan en hij is zo ontzettend belangrijk voor me. Als er een jongen in mijn leven komt die ik leuk vind, maar die de relatie tussen mij & m’n beste vriend niet kan accepteren kan hij vertrekken, hoe leuk ik hem ook vind =)

Mijn huidige vriend doet er gelukkig niet moeilijk over. Hij weet dat ik een flirt ben, dat ik onwijs veel knuffel met m’n beste vriend en dat ik wel degelijk naar andere jongens kijk. Daar staat tegenover dat hij ook kan flirten met een ander meisje, we soms zelfs samen naar meisjes kijken en ik never nooit van m’n hele leven vreemd zou gaan, wat hij weet. Hij vertrouwd mij, ik vertrouw hem. Hij heeft mij geaccepteerd zoals ik ben.

Mijn hele punt met dit lange verhaal is, hoe belangrijk zijn de dingen voor jou die je op geeft? Als je niet jezelf kan zijn bij hem, dan is hij niet verliefd geworden op jou, maar op een schim van wat jij kan zijn & het lijkt me dat je dat niet wil? Als jij het idee hebt dat je niet jezelf op gegeven hebt als je bij hem bent, dan is er niks aan de hand…

hij zegt wel dat het verandert maar dat is NIET zo. Ik zit nu ook in een relatie waar het al eens bijna gedaan was omdat mijn vriendje enorm jaloers is en hij smst constant nzo. Hij zei toen dat hij er ging op letten dat hij niet meer zo ging doen, wat in het begin inderdaad zo was en alles zat goed. Maar nu is het weer van hetzelfde, ik heb gezegd dat ik een pauze was, wat nu zo is en eigelijk geniet ik best van het “vrije gevoel”. Je kunt er met die jongen dus is goed over praten en het zal misschien tijdelijk opgelost zijn, maar na een tijd is die weer zo jaloers.

Ik heb ook bijna een jaar zo’n soort relatie gehad.
Nou mooi niet dat ie veranderde.
maar ik ben zo’n type die gewoon met me beste vrienden blijft omgaan en dat niet laat bepalen door een ander enzo.
En nja uiteindelijk deed hij er minder moeilijk over, maar werd ie wel chagerijnig enzo, Ik heb m ook gelijk gedumpt.
Zo heb je echt GEEN leven gewoon.
Mn halve leven werd op dat moment bepaalt door hem, Verschrikkelijk!
Ik haat hem nogsteeds voor alles…

vertel dit en zeg dat hij ej tege houd jezelf te zijn ect en dat het anders ook niet veder kan gaan zo

Ik herken dit wel. Mijn vriend had dit heel erg en nu nog steeds een beetje, maar hij is wel ontzettend veranderd! (het kan dus wel =p) We hebben er ontzettend vaak over gepraat en uiteindelijk kwam zijn jaloezie voort uit zijn onzekerheid. We hebben samen alles gedaan wat we konden doen en hij zit nu stukken beter in zn vel en hij reageert ook minder jaloers. Nog steeds vindt hij het niet fijn dat ik met andere jongen knuffel, met ze sms en krabbel etc, maar hij weet ook dat ik die vrijheden never nooit ga inleveren. Dat heb ik hem ontzettend duidelijk gemaakt. Tuurlijk moet je je aanpassen als je een relatie hebt maar er zijn duidelijk grenzen. Ik hoop dat je wat aan mijn verhaal hebt en dat het bij jullie snel beter gaat :wink:

Ik heb zo’n zelfde soort vriendje gehad. In het begin viel het nog mee, maar hoe langer we samen waren, hoe erger het werd. Hij belde me de hele dag door, waar ik was, met wie ik was, wat ik deed. Hij wilde dat ik niet meer uitging, niet meer met jongens praatte etc. Ik ben nogal eigenwijs en ik maakte m altijd heel duidelijk dat ik t niet met hem eens was, daar kon hij niet tegen en daardoor hadden we altijd en eeuwig ruzie. Uiteindelijk heb ik het na 6 maanden uitgemaakt en achteraf gezien had ik het nog eerder moeten doen haha!

Ik vind dat je je wel een beetje aan elkaar aan kan passen, maar je moet elkaar niet veránderen. Een relatie moet leuk zijn en moet niet zo moeizaam gaan… Als je vind hij teveel van je vraagt kan je er beter mee stoppen! Vaak wordt het niet minder maar erger!

Hij zegt niet te weten hoe lang het duurt…