Vriend is ongelukkig

Hallo allemaal

Ik weet al een tijdje dat mijn vriend best ongelukkig is. Niet in onze relatie maar zijn thuissituatie.

Het lijkt alsof ie steeds ongelukkiger word. Hij is best vaak down en kijkt vaak sip uit zijn ogen.
Ook is het zo dat mijn vriend vreselijk veel eet en vooral troep. Hij deed dat eerst niet. Wel een beetje maar niet belachelijk veel. Het lijkt nu wel alsof ie zijn stress probeert weg te eten.
Nu kan ik niet veel veranderen aan zijn thuissituatie maar hij accepteert ook geen hulp van niemand. In zijn jongere jaren praatte hij wel vaak met maatschappelijke werkers maar dat wilt ie ook niet meer omdat hij ze niet vertrouwd zegt ie en volgens hem kunnen ze toch niks veranderen aan de situatie of maken het erger.
Nu wil ik hem niet dwingen om naar een psycholoog te gaan maar ik vind wel dat hij moet praten met iemand. Hij praat met mij als enigste en zelfs ik moet het soms uit hem trekken van wat er met m aan de hand is.
Zijn gezondheid gaat door dat eten ook vreselijk erg achteruit. Zijn huid ziet er niet uit door al dat zoetigheid en hij word ook erg dik.

Ik wil hem heel graag helpen en hem beter laten voelen omdat ik veel van hem hou en veel om hem geef en hem ongelukkig zien maakt mij ook erg verdrietig.

Heeft iemand aub advies?

Blijf er met hem over praten of praat eens met zijn gezin erover.

Hoe oud zijn jullie? Misschien is het tijd om uit huis te gaan als niets verder helpt…

Ik weet niet wat er in de thuissituatie aan de hand is, maar als er psychologen bij moeten komen kijken en hij zijn gevoelens weg probeert te eten zal het wel echt niet goed zijn. Blijf er met hem proberen over te praten, praten is zo ongelofelijk belangrijk. En het is misschien slim om inderdaad te denken aan het huis uitgaan als de situatie echt zo slecht is. Natuurlijk moet hier ook wel het geld en de gelegenheid voor zijn, maar het is wel een optie die je kunt overwegen.
En verder zou ik ook gewoon echt eerlijk tegen hem zijn. Vertel je vriend dat je het vervelend vind dat hij zoveel troep eet, en dat jij het ook vervelend vind om te zien dat hij aankomt en er steeds ongelukkiger uit gaat zien.

Geef hem wel af en toe de ruimte; soms kunnen mensen binnenvetters zijn, maar soms hebben ze gewoon even geen behoefte om erover te praten. Zorg dat je hem het gevoel blijft geven dat hij het bij je kwijt kan, maar geef ook daarbij je eigen grenzen aan, bijv. dat je het wel belangrijk vindt dat hij hulp zoekt als hij dat nodig heeft. En inderdaad, wees eerlijk over dat je het vervelend vindt dat hij zooi uit.