Vriend heeft het uitgemaakt

Hallo meiden,

Afgelopen zaterdag heeft mijn vriend het uitgemaakt na een relatie van 1 jaar. Het kwam bij mij helemaal onverwachts, we hadden wel ruzie maar dat hij het uit zou maken verwachtte ik niet. Hij werkt 5, soms 6 dagen in de week, de laatste tijd veel van 6 uur s’ochtends tot 7 á 8 uur s’avonds. Bij het uitmaken zei hij dat het hem allemaal teveel werd. De ruzies tussen ons, het gaat niet goed met zijn oma, ruzie thuis en veel werken dus. Hij zei dat hij nog steeds om mij gaf en van me houdt, maar dat hij het niet meer trok door de ruzies tussen ons. Ik was echt gebroken toen hij het uitmaakte, want ik geef heel veel om hem.
Nu had hij me zaterdag nog twee keer gebeld, allebei huilend. Hij vertelde dat hij me niet gelukkig maakt en dat ik beter verdien, hoewel ik ook zeg dat hij me gelukkig maakt gelooft hij dit niet.
Maandag belde hij weer huilend, dat hij in de war is en het allemaal ook niet meer weet hoe het verder moet en het even voor zichzelf op een rijtje moet zetten en tijd nodig heeft.
Vandaag belde hij weer, tevens huilend en weer gaf hij aan dat hij het niet meer trekt en een beetje van het pad af is. Hij heeft tijd nodig.

Als ik hem vraag of hij denkt dat het nog goedkomt geeft hij aan dat hij dit niet weet. Hij zit erg in de knoop met zichzelf. Aan de ene kant wil hij dat het goedkomt, want we hebben een leuke tijd samen gehad en houdt van mij. Maar aan de andere kant kan hij niet meer tegen de ruzies (wat naar mijn mening helemaal niet veel/heftig leek).

Heeft iemand enig idee wat ik moet doen? Ik wil hem graag terug en ik geef hem zijn tijd ook. Maar ik vind het heel erg om hem zo te zien, zo verdrietig. Hij huilt de hele tijd en eet bijna niks, vertelde hij.
Kan iemand zo in de knoop zitten dat ze hun relatie uitmaken met degene waar ze van houden?

Hmm, moeilijk.

Ik dat je hem op een of andere manier duidelijk moet maken, misschien door een brief of gesprek dat jij hem echt heel graag terug wilt. Het lijkt er naar mijn idee op dat jou vriend negatief over zichzelf denkt en dat mede de reden is waardoor hij het uit heeft gemaakt. Overtuig hem ervan dat hij jou gelukkig maakt ondanks dat hij vaak werkt en dat hij in deze tijd jou juist nodig hebt omdat jij hem wilt steunen. Verder zou ik hem niet heel veel lastigvallen of pushen, maar nadat je hem bovenstaande duidelijkgemaakt hebt hem zelf de keuze laten maken of hij het opnieuw wil proberen.

Ik heb het al vaak aangegeven dat ik het niet erg vind dat hij zovaak werkt, ben immers zelf ook student dus moet vaak naar school + leren. Hij zei dat hij me deze week of volgende week wel een smsje stuurt. Telkens als hij me belt dat huilt hij, ik vind het heel sneu, ga zelf ook weer huilen dan. Klinkt echt een beetje of ie een beetje deprie is.

Ik heb hem inderdaad gezegd dat ik hem een tijdje met rust laat en zijn dingen op een rijtje moet zetten.

ik zit in dezelfde situatie… alleen ik wist niet wat er met hem was…
we zette 4 maand geleden een punt achter onze relatie, en pas sinds eergistere weet ik wat er dus allemaal in hem speelde… ik weet nu ook dat ik niets had kunnen doen om onze relatie te redden…
mijn advies is dus om hem de tijd te geven… ik heb nu ook tegen mijn ex(klinkt zo negatief:( ) gezegd dat als hij iemand nodig heeft, dat ik er nog altijd voor hem ben… en voor de rest gun ik hem nu zijn tijd…

of er nog hoop is voor ons weet ik niet, maar ik hoop dat er voor jullie nog een toekomst samen is:)

@ Ladiedaa Bedankt voor je advies. Ik vind het ook heel vervelend voor jou, steeds niet weten waarom en zo. :frowning_face:
Hoop dat het voor jullie ook nog goed komt, sterkte :slightly_smiling_face:

Een vriendin van mij heeft dit ook gehad. Haar vriend en zij waren echt heel close, maar hij heeft nogal veel meegemaakt en is toen ook even zichzelf kwijt geraakt waarop hij het uitgemaakt heeft met haar. Het is uiteindelijk gewoon weer goedgekomen tussen die twee en hij heeft gewoon niet helder kunnen nadenken toen hij het uitmaakte. Ik denk dat je elkaar niet zomaar moet opgeven, hij zal door de bomen het bos niet meer hebben gezien en door de drukte in zijn leven jou er de dupe van laten zijn. Ik geloof niet dat hij je kwijt wil, anders zou hij je niet elke keer bellen, dan zou hij je gewoon met rust gelaten hebben. Als ik jou was zou ik nog een keertje samen komen en samen praten. Geef inderdaad aan dat je hem echt niet kwijt wil en dat je hem wil helpen met de moeilijke periodes en hem erdoorheen sleept. Jullie komen er samen wel uit!

Mijn verhaal is:
Ik had sinds ik op een nieuwe school zat gelijk vlinders in mijn buik voor iemand.
We gingen een week naar een soort overleef iets met de hele klas.
Sinds die dag hadden we, en sinds vandaag al ong 2 jaar + een half.
In die 2 jaar en een half is er niks gebeurt, hij gaf me niks, we spraken nooit af.
Ik wou het vandaag uitmaken na school, maar hij kwam in de pauze met een groep vrienden naar me toe.
Hij zegt: Sorry, ik maak het uit. Ik natuurlijk doen alsof het me niks scheelt en zeg Oké en loop weg.
Het boeide me nogsteeds niet, totdat nu, ik lig te janken alsof er iemand overleden is.
Ik heb het gevoel alsof hij nooit van me gehouden heeft.
Ik mis hem, maar hij mist mij niet.

Ik zou wachten totdat hij weer contact opzoekt. Zeggen dat je het begrijpt en hem wilt steunen tijdens deze perioden tot hoeverre hij je iig toelaat om hem te helpen.

Sterkte!

Waarom word dit topic geupt?