Vriend die altijd wat heeft, best wel irritant

Mijn vriend heeft dus altijd wel íets. Dan is hij weer ziek zwak misselijk, voelt hij zich kut, heeftie 1 of andere vage blessure opgelopen met voetbal of een vaag onduidelijk virus etc. etc. etc. Dan gaat hij ook meteen naar de huisarts. Ik heb altijd zoiets van: gaat vanzelf wel weg, dus ik begrijp het ook niet. En ik begin me er echt dood aan te ergeren.
Heb het niet bijgehouden maar als ik zo terugdenk waren het in september in ieder geval alweer 5 dingen. Zou allemaal niet zo erg zijn, als hij er niet zo moeilijk over zou doen.

Allebei hebben we een superdrukke studie dus meeste doordeweekse contact gaat via de sms, soms msn en soms bellen. Maar de helft van de tijd heeft hij wel weer iets en krijg ik 1 of andere negatieve sms… En dan kan hij opeens in het weekend niet naar mij komen (‘kan niet fietsen vanwege blessure’, ‘kan niet weg want ik ben ziek’, ‘ik heb hoofdpijn, dus ga niet opstaan’) en dan ‘moet’ ik naar hem komen.
Moet niet natuurlijk, maar dat wordt toch wel van je verwacht als vriendin. Ik doe het ook niet altijd, maar dat komt onze relatie ook niet echt ten goede.
Maar het zijn dus geen excuses om mij niet te hoeven zien, het lijkt gewoon alsof hij aandacht nodig heeft ofzo.
Het is niet zo dat dit altijd zo is. Maar het is de laatste tijd steeds meer geworden en toch wel 1 keer per week iets.

Ik word er gek van! Ik ben helemaal geen zorgzaam type en kan er ook niet tegen als mensen zich aanstellen. Het zal vast voor het grootste deel allemaal wel kloppen, maar het is allemaal wel heeel toevallig.
Daarbij slurpt het echt energie soms. Ik heb ook echt wel eens iets, en ik kan mn verhaal ook altijd bij hem kwijt, maar dit wordt gewoon bijna eentonig.

Nu heeft hij dus weer iets, en ik negeer het eigenlijk een beetje.
Maar nu lees ik weer allemaal reacties op zn WWW van andere meisjes, van ‘beterschap’ enzo. Ik word er niet eens pissig om, ik heb zoiets van: laat hun dat maar lekker doen, ik niet. Maar is dit niet heel slecht?
Een vriendin hoort toch juist dan lief te zijn?
Niet dat ik daar zin in heb, maar aan de andere kant wil ik hem ook niet verliezen.
Wat vinden jullie er nou van?

Ik snap namelijk niks meer van deze situatie :angel:

Ik zou als ik jou was met je vriend gaan praten. Gewoon eerlijk zijn over wat je voelt en denkt, en hoe dat op jou overkomt. Klinkt namelijk echt alsof jij voelt dat alles van jou kant af moet komen. En laat hem maar eens ziek zwak en misselijk naar jou toe komen, ik denk dat jij ook vaak genoeg naar hem gaat terwijl jij je slecht voelt!

Succes. (:

Weet ik, zo voelt het ook voor mij, maar het probleem is: dat is niet zo :angel:
In andere opzichten komt er juist weer veel van zijn kant, hij is zelf wel lief en zorgzaam, maar daar kan hij bij mij niks mee. Als ik ziek/zwak/misselijk ben ga ik door en gaat het weer over, maar hij is van huis uit gewend om dan gelijk overal mee te stoppen. Serieus, ik snap het ook niet. Toen hij een keer niet naar voetbal ging om hij zich ‘kut’ voelde, vroeg ik ook waarom hij dan meteen thuisbleef: dat gaat echt wel over. Dat snapte hij juist niet, hij vindt: waarom zou je gaan trainen als je je kut voelt?

Ja, daar kan ik ook niet echt antwoord op geven, dat moet toch in je zitten?
Om niet meteen zielig thuis te gaan blijven zitten maar ook een keer ergens doorheen te gaan?

Gewoon verschil van gewoonte dus, want zijn gezin is dat gewend. Lastig…
Als ik zeg wat ik denk kom ik over als 1 of ander gevoelloos persoon, en bestempel ik hem eigenlijk als ‘aansteller’. Maar hij zal dat toch ontkennen en dan lijk ik nog gevoellozer… Zucht… Jongens!
Heb je eindelijk geen macho die alleen aan zichzelf denkt, krijg je er zo een :wink:

Lastig. Ik zou het niet leuk vinden als mijn vriend zo reageert als ik elke keer ziek ben. Maar aan de andere kant kan ik jou ook wel begrijpen. Het is lullig om er wat over te zeggen… Maar denk dat je het wel moet doen als het heletijd zo doorgaat.

Misschien is het gewoon een fase ? ;p

Ik hoop het!
Maar zo denk ik er ook over ja. Ik vind het ook lullig om hem te laten zitten, maar als ik toch ga weet ik ook dat het er niet beter op wordt. Heb me er vaak overheen gezet maar dat leidt alleen tot heel veel frustratie van mijn kant, en ja, hij is natuurlijk tevreden.

aii lastig:(
Zeg wat je net tegen ons zei tegen hem!

Lastig zoiets. Ik vind het sowieso niet slecht, hoor! Jij zit gewoon anders in elkaar. Misschien is het toch wel verstandig het er over te hebben met hem, en het voorzichtig te brengen (‘ik voel me gewoon…’). Succes!

Ik snap wel dat ik het er met hem over moet hebben, dankjullie voor de reacties!!
Maar ik vind het toch lastig, want bij zo’n situatie is het heel makkelijk om dingen te verdraaien. Als ik bijvoorbeeld zeg dat hij elke week wel iets heeft, zal hij bv. vinden dat het echt wel meevalt. Net als met die smsjes: hij stuurt toch ook wel positieve smsjes? Bovendien, hij heeft het volste recht om te zeggen: ik ben er toch ook altijd voor jou? Of iets dergelijks. Alsof hij daar altijd zin in heeft, maar dat doe je nou eenmaal als vriend/vriendin…
Komt er dus op neer dat ik het moet doen omdat dat normaal is, maar dat wil ik niet :angel:
Okee, nu vind ik mezelf heel gevoelloos, haha.

Iemand nog een tip? :angel:

Praat met hem erover
vertel wat je hier ook heb gezegt (of laat het hem zien)

Of als ie weer zoiets stuurt kan je zeggen van:
‘‘Weer? Jij kan het ook overdrijven’’

Dankje!
Ik ga denk ik voor dat laatste.
Erover praten heeft denk ik geen zin,
want als hij nou eenmaal veel aandacht nodig heeft zal dat niet veranderen.
Zijn ziek-zwak-misselijkheid zal ook niet veranderen.
Maar ik vind wel dat hij zn gezeur mag verminderen, want dat is gewoon 1 ding waar ik me terecht aan erger… :zipper_mouth_face:

Terugzeuren werkt denk ik het beste
Als hij zich eraan ergert kan je zeggen: ‘‘Ja maar dat heb ik van jouw’’ misschien ziet hij zo in waarmee ie bezig is