Vreemde nare gevoelens

Hoi lieve girlscene meiden.

Ik ben benieuwd of anderen dit herkenbaar vinden en wat jullie eraan gedaan hebben.

De laatste paar weken zit ik namelijk met iets vreemds: in mijn hoofd zitten alleen maar negatieve gedachten. Wat betreft mijn leven is er niets mis, ik heb een superlief vriendje, leuke vriendinnen en lieve ouders. Dus daar ligt het niet aan. Ik probeer ‘vrienden te worden’ met mijn eigen hersenen, maar voor mijn gevoel dwarsboomt mijn denken mijn geluk. Bij weinig wat ik doe voel ik me echt ontspannen en ik kan me slecht concentreren. Die vervelende gedachten slurpen mijn energie op waardoor ik me gauw moe voel.

Mijn huisarts weet ervan en binnenkort heb ik dan ook een intakegesprek bij een psycholoog. Maar ik vroeg me af of jullie ervaringsverhalen hebben en hoe je weer de oude bent geworden?

Alvast ontzettend bedankt voor je reactie!

Ieder jaar ga ik in de winter door een fase waarin ik alleen maar negatief kan denken. Deze periode loopt vaak van november/december tot maart/april. Van positief naar negatief gaat bij mij vaak heel geleidelijk: ik krijg gewoon wat vaker negatieve gedachten.
In februari is het vaak het heftigst, waardoor ik rond maart/april merk dat het echt niet goed gaat. En omdat ik het me dan pas realiseer, kan ik er dan pas wat aan doen.

Wat mij vaak heel erg helpt, is afleiding zoeken. Ik ga intensief hardlopen, ik ga verhalen schrijven, ik ga boeken lezen, ik ga series kijken, ik werk extreem hard voor school. Dat soort dingen.
En zodra er ook maar één negatieve gedachte in mij opkomt, schrijf ik deze op, kijk ernaar en schrijf er vervolgens alle redenen onder waarom die gedachte volstrekt irrationeel is.

Je kunt het ook symbolisch aanpakken: maak een vuurtje, schrijf alle negatieve gedachten op die je hebt op losse papiertjes en gooi ze één voor één in het vuur. Dit helpt mij persoonlijk heel erg.

Ik hoop dat je er iets aan hebt. Dit zijn vooral dingen die mij helpen om er weer bovenop te komen, maar het is heel persoonlijk. Probeer gewoon een aantal dingen.
En goed dat je naar de huisarts bent gestapt!

Bedankt voor de reacties, jullie zijn geweldig!

Rationaliseren is inderdaad iets waar ik aan wil werken, want vaak zijn de dingen helemaal niet zo als ik ze in mijn hoofd maak wanneer ik er weer eens te lang over na denk.

Bloed laten prikken is ook geen slecht plan, misschien speelt een vitamine tekort mee. Ik dacht zelf eerst dat het aan de hormonen van de pil lag die ik al een aantal jaar slikte. Ben er nu sinds drie weken mee gestopt, maar merk toch weinig verschil in mijn gemoedstoestand dus dat is toch niet helemaal de oorzaak…

Ik ben 20 trouwens :stuck_out_tongue: Dus kleine kans dat het de puberteit is haha