Vragen naar kinderen krijgen ongepast? [discussie]

Hallo meiden,
Ik heb net een discussie gehad (of eigenlijk een ruzie) omdat we het hadden over aan mensen vragen wanneer ze aan kinderen zouden beginnen. Maar dat was volgens iedereen raar en onbeschoft omdat er altijd een kans is dat mensen geen kinderen kunnen krijgen. Blijkbaar ligt het aan mijn cultuur, want ik heb zoiets altijd normaal en ‘leuk’ gevonden.
Nu wilde ik weten of ik het altijd dus echt mis had en zoiets dus echt niet kan, aangezien mijn groep een best conservatieve groep is en meestal een totaal andere denkwijze heeft.

Ik vind het ongepast.
Ik had vorig jaar een klasgenootje die wat jaren jonger was dan ik. En echt constant zat dat kind tegen mij: nou als ik jou leeftijd heb(24 toen) wil ik echt al wel kinderen hebben hoor. Waarom heb jij nog geen kinderen? Wanneer neem jij kinderen? Ik heb geen vriend en dat wist dat mens dondersgoed dus dat commentaar van haar was sowieso al ongepast.
Kinderen neem je trouwens ook niet, die krijg je.
Het kan voor sommige mensen gewoon heel pijnlijk zijn als je daarover begint tegen ze. Je weet nooit wat er bij iemand speelt.

Nee ik vind het niet per se ongepast. Maar zoals kloplop ook ongeveer zegt, je moer wel weten waar je moet stoppen.
En iemand had mijn moeder een keer gefeliciteerd omdat ze zwanger was maar ze was helemaal niet zwanger hahahah dat was wel erg (grappig).

Ligt eraan op welke manier.

Ik kan snappen als het natuurlijk in een discussie opkomt dat het een interessant onderwerp kan zijn. Waar ik NIET tegen kan is als wildvreemden het me vragen, of menen te weten wat het beste voor me is (“oh, maar als dat verandert wel als je zelf kinderen krijgt!”)

En waar ik ook niet tegen kan is mensen die gaan zitten drammen als ik vertel dat ik geen kinderen wil (1. ik weet al heel lang dat ik geen kinderen wil 2. ik ben een volwassen vrouw en kan mijn eigen beslissingen maken 3. hoe onbeschoft ben je? zal ik voortaan tegen mensen die kinderen willen zeggen “oh, maar dat verandert nog wel hoor! Het is anders als het je eigen zijn!”).
Het zijn mijn zaken, mijn leven, mensen kunnen opzouten als ze denken dat hun mening over dat ik kinderen moet krijgen ook maar één iota waard is.

Dit. En daarom vind ik het ongepast om er zomaar bij iemand over te beginnen. Met vriendinnen zou ik dat helemaal niet raar vinden om het over te hebben.

Nee dat vind ik helemaal niet ongepast dat kan jij toch niet ruiken? Het is niet leuk natuurlijk als jullie het daar over hebben en een iemand kan geen kinderen krijgen maar dan moet ze dat zeggen ook al is dat dan misschien wel moeilijk dan kunnen jullie daar over hebben (als die gene dat wilt of er juist over op houden). Zelfde geld voor als mensen zeggen dat je geen ouders mag zeggen omdat er een ouder wel overleden kan zijn mensen kunnen dat gewoon niet weten. Ik vind het gewoon normaal om zo iets te vragen niks ongepast aan.

Hangt gewoon van de persoon af. Met je beste vriendin kan je hier natuurlijk wel over praten, als je de kersverse bruid van een oud-klasgenoot ontmoet niet.

Ik vind het gewoon een vraag die je niet moet stellen. Er zijn mensen die geen kinderen willen krijgen, er zijn mensen die willen wachten met kinderen tot ze halverwege de 30 zijn en een carrière hebben en er zijn mensen die geen kinderen kunnen krijgen.
Zo iets vraag je niet tenzij de mensen er zelf over beginnen.

Bij mij vragen mensen al een eeuwigheid “wanneer krijg je nou weer een vriendje?”. Ik ben die vraag ook beu, ik zie wel wanneer dat dat komt. Zo moet je dus ook doen over kinderen die je niet zelf hoeft uit te poepen.

Doet me denken aan een collega van mij. Zij weet dat mijn moeder overleden is en zij weet ook dat een andere collega amper contact heeft met haar moeder die ergens ver weg in het buitenland woont. Tijdje terug zaten wij met z’n 3en samen met pauze. Begon ze opeens: Zo en wat gaan jullie dit weekend doen met moederdag? Gaan jullie nog wat leuks doen op die dag? :hammer: :hammer:

:bowing_man:

Nee, ik vind het niet ongepast. Natuurlijk, je weet niet wat zo’n vraag losmaakt bij iemand of wat er speelt bij diegene, maar dan zou je 9 van de 10 vragen niet meer kunnen/mogen stellen.

Ja maar dat is iets anders dan weet je het dan moet je daar ook gewoon rekening mee houden ik bedoel ik zou het ook niet vragen over kinderen krijgen als er iemand bij zit die ze niet kan krijgen. Maar ik snap inderdaad dat dat niet echt leuk was daar had je collega wel even rekening mee kunnen houden.

Het is gewoon een trut. Ze wist het donders goed, die andere college en ik hebben haar op dat moment ook alleen maar strak aangekeken en niks gezegd.

Hier ben ik het mee eens.

Ik zie het probleem niet. Als je er niet over wilt praten zeg je dat toch gewoon?

Ik vind het helemaal niet ongepast, als je altijd naar de mogelijkheid moet kijken dat je misschien iets kwetsend zegt, mag je niets meer vragen. Zo kan je ook iemand kwetsen door te vragen naar zijn/haar ouders, want het kan altijd zijn dat ze deze niet meer heeft. Die kans is gewoon heel klein, maar élke vraag die je stelt kàn een gevoelige plek raken. Natuurlijk moet je niets superprivé vragen, maar daar vind ik deze vraag niet onder vallen. Tuurlijk kijk je wel eerst even aan wie je zoiets vraagt, als je bv. weet dat iemands relatie net op de klippen is gelopen, of iemand heeft een miskraam gehad, ja, dan houd je je mond. Maar anders vind ik het alleen maar leuk om daar wat over te praten.

Ik vind het een ongepaste vraag, want het is in mijn ogen nogal brutaal en bemoeizuchtig.
Sommige mensen willen geen kinderen, sommigen willen wachten met kinderen krijgen, andere mensen kunnen geen kinderen krijgen… er over praten is niet erg maar er speciaal naar vragen wel.

Ik vind die vraag juist een beetje neerkomen op “wanneer ga jij meehelpen om de overbevolking van deze planeet te stimuleren?”. Je hoeft niet eens onvruchtbaar te zijn, sommige mensen willen gewoon (nog) geen kinderen en voelen zich om die reden op hun teentjes getrapt.
Met hele goede vrienden kun je het er wel een keer over hebben, maar niet met collega’s of klasgenoten ofzo.

Vroeger kwam de pastoor bij je huis aankloppen om te vragen waar de kindertjes bleven als je al een jaar getrouwd was en madam was nog niet zwanger :’)

Tenminste, daar heeft mijn opa het altijd over.