Vraag over psycholoog en vraag aan borderliners.

Ik heb vrijdag mijn derde afspraak bij de psycholoog, maar ik wil er écht, écht niet heen. Mijn ouders willen het niet afbellen en zelf durf ik dat niet. Dus mijn vraag; wat gebeurt er als je gewoon niet gaat? Word je dan gebeld of ben je er van af?

Mijn vraag aan borderliners;
hoe zijn jullie gediagnosticeerd? Hoe werd het duidelijk dat je dit hebt? En ik las ergens dat je niet onder de 18 gediagnosticeerd kan worden, klopt dit?

Als je niet naar de afspraak gaat, en niet afbelt dan wordt (volgens mij) de afspraak in rekening gestuurd.

Als ik vroeger niet naar de psycholoog ging werd ik gebeld.

Een tip van mij;
Ik wilde ook niet naar de psycholoog. Ik ben toen gegaan en heb dit gewoon aangegeven bij de psycholoog, zo kwamen we samen tot de conclusie dat het niet meer nodig was. Misschien kan jij dat ook doen.

Dat ook natuurlijk, maar waarschijnlijk wordt er ook gebeld.

Er werd niet gebeld bij mij toen ik 1 keertje niet kwam. :'O
Dus dat kan wel verschillen.
Dat de afspraak dan in rekening gestuurd werd, werkte bij mijn psycholoog wel zo.

Ik was een tijdje terug een afspraak bij mijn huidige psycholoog vergeten, en toen werd ik opgebeld met de vraag waar ik bleef, dus ik denk dat ze je bellen. Maar het kan ook verschillen per psycholoog, lijkt me?

Inderdaad het kan wel verschillen, maar eerlijk gezegd vind ik het slecht als ze niet bellen.

Nou kijk het punt is, ik ga er nu heen voor depressieve klachten, maar ik krijg komende vrijdag anderhalf uur traumatherapie, omdat mijn psycholoog denkt dat ik een trauma heb doordat ik vroeger gepest ben. Die traumatherapie houdt in dat ik een koptelefoon opkrijg waarbij ik alleen maar tikjes hoor en dat ik ondertussen heel sterk aan de pesterijen denk, als het goed is komt dan alle opgekropte spanning eruit.

Maar ik vind dit dus onzin, ik denk namelijk niet dat ik echt een trauma heb. Ze zei dat ik mocht bellen als ik het niet wou, nou ik wil het dus niet maar ik durf niet te bellen en mijn ouders willen dit niet voor me doen. ;S En ik zie nu als enige oplossing niet gaan, ookal is dat natuurlijk ook niet de beste. ):

Ze geeft aan dat je haar mocht bellen. Ze bijt niet neem ik aan. Ik zal als ik jou was gewoon bellen. Ik weet dat het eng is, maar ze begrijpt het echt wel. Als je zoiets dergelijks tegen je zin in moet doen, gaat het sowieso niet werken!

En anders, als je echt, echt, echt niet wilt/durft te bellen, dan kan je het misschien nog voor de traumatherapie zeggen?

Ik kan me voorstellen dat je niet wilt maar bekijk het eens vanaf de andere kant.
Wat heb je te verliezen? Misschien is het wel onzin, maar dat kun je alleen zeker weten als je het daadwerkelijk hebt gedaan.

@ongepastenaam: ik weet al sinds 6 juli dat ik die afspraak komende vrijdag heb, en ze heeft wel gezegd dat ik dan een week voor de afspraak moest bellen (of eerder). Ik weet niet 100% of ze dit gezegd heeft maar ik denk van wel. En ik heb telefoonangst. Als ik iemand moet bellen kan ik volledig in paniek raken en als ik eenmaal iemand bel klopt mijn hart zo hard dat ik het gevoel krijg dat het eruit springt. Ik zat erover te denken om haar te mailen maar ik ben bang dat ze dat niet op tijd leest…

Raap al je moed bij elkaar, en bellen maar! (:
Maar sinds je dit onzin vind, kan het dan heel misschien zijn, dat je bang bent voor de uitslag?
Dat je misschien wél een soort van trauma hebt nagelaten door al die pesterijen?

Klopt, maar ik vind het kut om eraan te denken, maar ik word er niet emotioneel van, meestal niet ten minste. Ik denk dus ook niet dat er veel spanning uit komt dan. Ik wil het gewoon niet, ik denk hier nu al een maand over na en ik wil het niet, ik ben er bang voor en dan heeft het toch geen zin?

Als je haar nu mailt, leest ze het vast nog wel voor vrijdag. Ik neem aan dat zij een werkmail heeft. Werkmail leest iemand normaal gesproken elke werkdag. Dat is inderdaad een goede oplossing!

En inderdaad wat sommige ook zeggen, waarom vind je het onzin? Heb je iets te verliezen?

Nee, ik vind het onzin omdat ik daar niet voor kwam. Het maakt me verder ook niks uit of er een trauma achter zit of niet. Maar dit was vorig jaar ook al, toen kreeg ik ook hulp om dezelfde redenen, en het enige wat er daadwerkelijk gebeurde was dat ik getest werd op autisme (wat ik niet heb) en er werd een IQ-test gedaan. Nu krijg ik dus wéér de verkeerde hulp…

Ik moest vandaag sinds een maand weer naar therapie, alleen nu om 14u ipv 17u. Dus ik had niet meer in mn agenda gekeken, waar het in stond. En toen stond ik daar lekker voor niks om 17u. En ik of mn moeder is niet gebelt, want ze heeft onze mobiel nummers en het nummer van de huis telefoon.
Ik denk dat het verschilt wat voor persoon je hebt, de een belt wel en de ander niet.

En ik zou wel gewoon naar die onderzoeken gaan, en dat trauma therapie. Ik moet echt super vaak naar de viersprong, dat is zn pschologisch onderzoeks centrum geval, kan je een beetje met jeugdzorg vergelijken, alleen hun doen niet van pleeggezinnen en opvangen enzo. Het is meer alleen therapie en onderzoek. Maar er zijn echt super veel dingen waar ik geen zin in heb, of geen zin in had. Maar ben uit eindelijk wel gegaan. Niet dat het hielp, zit er nu al anderhalf jaar. Maar je kan beter gewoon gaan denk ik. Voor mij als ik zn onderzoek moest doen ging de tijd gelukkig wel snel :’)

Hoe kun jij zeggen dat het niks uitmaakt of er een trauma achter zit of niet. Ik denk dat dat wel degelijk iets uitmaakt. Psychologen testen echt niet voor niets. Soms hebben ze het fout, dat kan altijd gebeuren (ook bij mij gebeurd).

Ik denk dat ik haar inderdaad ga mailen, ik weet alleen niet wat ik er in moet zetten… Ja dat ik geen traumatherapie wil maar ik weet verder totaal niet hoe ik het moet verwoorden en hoe ik het moet uitleggen. :’)

Het antwoord op je laatste vraag kun je trouwens in een antwoord op iemand anders in dit topic lezen…