voor altijd, en daarna?

voor altijd, en daarna?
“zie jij ons over 20 jaar nog samen?” vroeg Mia zachtjes aan Kay, ze keek hem diep in zijn gekleurde ogen aan. Ze heeft zoveel meegemaakt met die ogen, soms bruin, soms groen, soms blauw en soms alles door elkaar.”Ik… Ik weet het niet lief, hoezo?” vroeg hij met een lichte twijfeling in z’n stem. Ze zaten samen in het trappenhuis, het plekje waar ze altijd zaten, samen. Geen enkel geluid te horen, alleen de lichte ademhaling van zichzelf. “Nou… Ik denk het niet, niet zoals alles nu is…” fluisterde Mia haast. Ze had zich dit moment al zovaak voorgesteld, keer op keer, opnieuw en opnieuw, tot in perfectie, het perfecte drama. Dit leek niet op perfectie, dit leek nergens naar. Kay bleef stil. “Kayeed, je weet dat ik van je houd, je weet dat ik zoveel om je geef, maar Kay, alsjeblieft snap me?” Kay zuchtte alleen maar zachtjes. Mia kreeg tranen in haar ogen, maar hield zich groot. “Kay, het is nu echt over, genoeg is genoeg…” zei Mia vastbesloten. “Ik snap het wel, ik snap het echt.” zei Kay met een toon die Mia nog nooit had gehoord. Mia keek hem vragend aan. “Het is zo logisch, jij bent het perfecte meisje, wat zou iemand zoals jij iets met willen?” vroeg Kay toonloos. “Kayeed, kom op, je weet dat dat helemaal niet zo is! Anders duurde het geen 10 maanden!” Kay bleef stil. “Ik hou van je, echt waar!” Mia was Kay’s eerste vriendin , Kay was Mia’s eerste echte liefde. Ze bleven allebei stil, en keken elkaar aan, zoals ze al 100000 gedaan hadden. Mia veegde een lok uit Kay’s gezicht, pas nu zag ze dat hij tranen in zijn ogen had. Langzaam liet ze een traan vallen, en gauw volgde er meer. Langzaam zoende ze elkaar, heel langzaam, alsof het breekbaar zou zijn. “Ik moet gaan…” zei Mia en stond rustig op. Haar hart was gebroken maar ze wou er niet aan denken, ze wou er niet aan denken hoe Kay zich voelde. Ze ging naar het strandje, waar ze altijd samen zaten in de zomer. Nu was het winter, en heel erg koud. Ze ging in het koude zand zitten, maar ze voelde niks van de kou die haar omringde.

Het verhaal gaat over Kay en Mia, en alles wat ze mee hadden gemaakt. Alles word vanuit Mia’s ogen verteld.
youlike?

oeeeeh nice
En abn, wat echt een pluspunt is haha

wauw mooi! je moet echt verder gaan, lijkt me een leuk verhaal.
ik zou alleen wel iets meer enter doen, dat leest iets makkelijker.

Mooi, maar even een tip:
Als je een zin typt en je eindigt met puntjes, zoals hier:
“Ik weet het niet…” moet je altijd 3 puntjes doen. (:

Heel leuk!

Hahaha kritiek is altijd welkom,
:wink:

zoals er gezegd wordt … meer enter
maar verhaal is echt mooi en sommige van de meisjes herkennen zich hierin
Xx

ik volg ook
meer!!(A)

Mia haalde haar handen door het koude ijzige zand, ze rilde even, ze wist nog precies hoe alles begon;
Liah, Belle en Mia hadden een tussenuur en ze verveelde zich mateloos. Ze besloten even wat te eten te gaan halen bij de plus, hun nieuwste verslaving; chocolat chip cookies, elke dag weer. “Hmmm héerlijk zijn ze!” riep Belle uit terwijl ze een hap nam. “Hahaha vreetzak.” zei Liah nors, ze was altijd degene die maar 1 koekje nam. “Kom op li, je moet wat meer eten!” riep ik, het was altijd vreselijk dat Liah altijd vertelde dat ze alles uitkotste. “Li je krijgt een serieus probleem!” Liah bleef stil, even leek het alsof ze iets wou zeggen maar ze bleef stil.
We besloten om maar in de aula te gaan zitten, de vreselijk lelijke ruimte was leeg, op een jongen na dan. Vrolijk liepen we er met z’n drieën op af. “Bonjour Kay!” riep Liah vrolijk uit. Hij keek op vanuit z’n boek.
Die jongen had prachtige ogen! Ik bekeek hem eens goed; middellang haar, redelijk gespierd en een geweldige lach. “Hey ik ben Mia.” Glimlachte ik terwijl ik hem een hand gaf. Stevig en ruw, hij werkt hard. We gingen met z’n drieën bij hem aan de tafel zitten . “Oeh, Mi wat is dat nou?” grinnikte Belle zachtjes. Ik gaf haar een watnou-blik.
Ze had geen idee wat ze met deze jongen zou meemaken, ze had geen idee.
Alles begon zo perfect, geen verwachtingen en geen drama.


volgende keer beter stukje (:

verdeeer!

echt mooi, dat geen verwachtingen en geen drama. Dat gevoel had ik ook eens, maar het tegendeel was waar haha!

omhooog! ga je nog verder met schrijven?

Een glimlachje verscheen op Mia’s gezicht, die tijden waren zo mooi. Mia was die tijd verliefd op 3 verschillende mensen, nou ja verliefd. Ze voelde zich aangetrokken tot 3 verschillende mensen.
Danny, Tessa en Kay natuurlijk;
Danny was een prachtige jongen, hij was alles. Soms helemaal relax en soms had hij het gevoel dat hij de hele wereld aankon. Hij vond alles wel best, hij had geen vooroordelen. Dat is Danny. Tragisch dat hij aan z’n einde kwam, hij nam z’n eigen leven. Het bleek dat Danny ernstige depressies had, was alles dan nep? Ik weet precies nog hoe die dag gegaan was. Zoals normaal natuurlijk. Gezellig met Danny op school, even rustig een jointje roken en dan lekker naar huis. Maar die avond schrok ik echt van het smsje dat ik van hem kreeg.
“Allerliefste Mia, ik hou zo veel van je, echt waar. Mia jij bent mijn alles, jij wás mijn alles. Maar nu is alles voorbij. Wil je alsjeblieft tegen m’n moeder zeggen dat ik altijd bij haar zal blijven, en altijd bij jou. Ik hoop dat jullie me snel vinden, en me een waardige begrafenis geven. Ik hou van je, ook nadat ik stop met ademen en over je zal waken. Jou Danny.” M’n hart stopte even toen ik dat smsje las. Hij zei wel vaker iets over zelfmoord, maar dan op een toon dat hij het niet meende. Ik rende mijn huis weg, ik rende zo snel ik kon. Op naar Danny’s huis. “Is… Is Danny thuis!!” riep ik gelijk nadat zijn moeder de deur open deed. “Nee, hij was toch bij jou?!” riep zijn moeder verbaast. “Eh nee, ik moet gaan nu!” en ik rende verder, zijn moeder bleef verbaast in de deuropening staan. Ik kwam in het park aan en begon mijn longen uit te schreeuwen. “Danny! Alsjeblieft Danny waar ben je! Danny!” De tranen stroomde over m’n wangen. Daar lag iemand! Een slap lichaam aan de kant van het meer. Ik rende er paniekerig naartoe. “Danny? Danny, nee alsjeblieft…” fluisterde ik huilend terwijl ik naast hem neerzakte. Tja… dat was Danny.
Tessa kende ik al eeuwen, via internet dan. Ik had Tessa nog maar 4 keer gezien, die dagen waren geweldig! Zij was het eerste meisje waar ik gevoelens voor begon te tonen, zo raar. Ik dacht altijd dat ik helemaal hetero zou zijn. Tessa was biseksueel, zelf had ik daar helemaal geen problemen mee, ik vond seksualiteit iets wat je zelf moet beslissen. Totdat Tessa vertelde dat ze gevoelens voor mij begon te krijgen, en zelf had ik er nog nooit aan gedacht; een relatie met een meisje. Eigenlijk leek het me niet zo slecht, een mens is een mens toch?
Maar toen kwam Kay in beeld, langzaam steeds meer en meer. Eerst op hyves, krabbeltje hier tikje daar, dan op msn; van allesgoed-gesprekken tot lange diepgaande gesprekken. Uiteindelijk besloten we een keer af te spreken. Kay vertelde me dat hij vaak uit gemaakt werd voor het stereotype boer, maar hij eigenlijk veel meer was. Hij was onzelfverzekerd, dat straalde hij echt uit. Daardoor had hij nog nooit eerder een vriendin gehad, blosjes verschenen op z’n wangen terwijl hij me dat vertelde. Zo schattig. Dat was 3 weken nadat Danny overleden was, ik was er nog steeds niet over heen. Maar ik liet me niet kennen, Kay had me door. Kay keek dwars door me heen, met zijn perfectie. Kay was Kay.

Mijn computer was kapot, vandaar dat ik zo lang niet had gepost!
x

Ik vind mia een zeur. Ze doet me denken aan bella van twiligt, jezus wees niet zo afhankelijk hij is niet de hele wereld (seriously het is 3 maandjes aan ofzo en vervolgens gaat ze eerst 6 maand depressief doen en vervolgens allemaal dingen doen om hem weer te zien :woman_facepalming: )

Oeps, nu klinkt het alsof ik je verhaal niet leuk vind. Ik vind het leuk. EN eindelijk in het Nederlands geschreven en niet dingen als “hi vindt me nie leuk, mia moest huile, arme mia, het zat haar nie mee”. Leuke schrijfstijl ook.

wauw leuk, verder!
Nieuwe lezeres!

15:30 weer nieuw stukje!

Mia voelde een lichte wind om haar heen, het deed het koude zand een beetje rollen. Heerlijk vond ze het. Ze ademde de frisse zeelucht in. Nam het in haar op, net als die ene perfecte dag ,
30 maart;
“Hey jij daar!” riep ik in de pauze, het was heerlijk weer. Daar zat hij dan, met z’n vrienden.
Hij keek op toen hij mijn stem hoorde, een glimlach verscheen op zijn gezicht. Hij stond op en liep op mij af, ik volgde elke stap die hij zette. “Hey mooi meisje” zei hij rustig. “Hey meneertje” Hij had pretoogjes terwijl ik dat zei. “Heb jij zo misschien een tussenuurtje?” vroeg hij op de zelfde rustige stem als hij daarvoor deed. Ik knikte, ik voelde me zo geweldig, een heerlijk zomergevoel ging door me heen. Eigenlijk was het nog veel te vroeg om dat geweldige gevoel te hebben, maarja de klimaatsveranderingen kunnen ook ergens goed voor zijn. “Zin om een rondje te lopen?” Hij knikte ja. Achter ons hoorde ik zijn vrienden joelen, spontaan kreeg ik er de slappelach van. Kay grinnikte maar zei er niks van. We liepen richtig een parkje achter de school, geweldige herinneringen lagen daar. “Zullen we even gaan zitten, ik ben vandaag een beetje moe.” loog ik, ik was helemaal niet moe, ik wou gewoon even lekker in de hete zon zitten. Hij knikte, en ging zitten op het dichtstbijzijnde houten bankje. Hij richtte genietend zijn hoofd richting de zon, rustig ging ik naast hem zitten en deed het zelfde. Ik hoorde zijn zachte ademhaling; in en uit. “heerlijk” mompelde ik glimlachend. Hij richtte zijn gezicht naar het mijne. “Je bent mooi” Ik voelde blosjes op mijn wangen verschijnen. “Dankje liefje…” en er volgde een heerlijke stilte, genietend. Ik lach rustig in zijn grote sterke armen, ik voelde me zo veilig. “weetje, ik heb me nog nooit zo bij iemand gevoeld. “ begon hij, ik bleef stil. “echt niet, jij bent het perfecte meisje voor mij…” ik keek hem in zijn gekleurde ogen aan, nu felblauw. Ik glimlachte en zachtjes zette ik mijn lippen op de zijne. Goddelijk. “ben je nu mijn meisje? “ 30 maart was hemels.

up :hugs:

ga verder dan =D!