[VOLTOOID VERHAAL!] Dance, Drugs & Cola Light

Jaaaahh leuk stukje weer

ik wil weten wat er gebeurt met Jade en Daniël…

Vrijdag 07:20

Ik word gewekt door de zon die door een kier in het gordijn in mijn gezicht schijnt. Met een hand probeer ik mijn mobiel te pakken. Tien voor half zeven. De slaapbank is al leeg, dus, tenzij hij slaapwandelt, is Daniël al wakker. Ik kon me niet eens voorstellen dat die jongens eerder dan een uur of elf hun bed uit konden komen, maar blijkbaar dus toch.
Ik draai me nog een keer om, maar ik kan niet meer slapen. Dan maar naar beneden. Als ik op de overloop kom, zie ik dat Tims kamerdeur ook al wagenwijd openstaat. Normaal zou ik op de trap al stemmen of geluid van games moeten horen, maar het is helemaal stil. Dat is niet zo raar, want als ik beneden kom, is er niemand.
Ik smeer een boterham en ik zet een kop koffie. Het is eigenlijk best lekker rustig zo, ware het niet dat ze een enorme troep hebben achtergelaten. Dat wordt opruimen.

Vrijdag 18:13
Ik heb de jongens de hele dag niet meer gezien. Daniël was ook niet op dansles en ik begin me nu wel zorgen te maken. Misschien moet ik gewoon eten gaan koken en de rest op borden klaarzetten. Ik kijk even in de kastjes wat er allemaal is. Uiteindelijk kies is voor sla, een hamburger en friet. Dat is makkelijk te maken. Friet in de frituurpan, hamburger in de pan. En misschien wat komkommer en tomaat door de sla.
Terwijl ik mijn bord opeet kijk ik constant op de klok. Waar zouden ze uithangen? Ach, dat zijn mijn zaken niet. Ik zet de tv aan. Er is vanavond een actiefilm.

Vrijdag/Zaterdag
Ik wordt wakker van iets. Ik hoor ergens vage stemmen en er gaat een deur open en dicht. Ik besteed er verder niet veel aandacht aan en ik doezel weer weg. “Ze moet naar haar bed,” hoor ik iemand zeggen: “Zullen we haar gewoon wakker maken?”
“Nee,” zegt iemand anders: “Ik draag haar wel gewoon.”
Ik voel een arm onder mijn benen en mijn schouders. Ik heb eigenlijk geen idee of ik nu slaap of wakker ben. Allebei een beetje denk ik.

Sorry voor iedereen die dacht/hoopte dat er wat zou gebeuren 's nachts tussen Daniël en Jade :wink:

Leuk stukje :slightly_smiling_face:

Leuk weer! Ga zo door!

Zaterdag 10:25
Dit keer ben ik niet wakker gemaakt door de zon en heb ik mooi uit kunnen slapen. Ik kan me niet zoveel herinneren van vanacht, behalve dat één van de jongens me naar boven heeft gebracht - Daniël? - en dat ik nu dus met mijn kleren aan in bed lig.
Ik rek me uit en stoot iets van het nachtkastje, wat met veel lawaai op de grond valt. Ik kijk even naar Daniël, maar die slaapt er gewoon doorheen.
Als ik beneden kom zitten Tim en Eddy alweer op de bank te gamen. “Môgge ukkie. Slaapt die mafkees nog?” Ik knik. Eddy grinnikt: “Die heeft waarschijnlijk een kater van hier tot Tokio. Het was een wonder dat hij gisteravond nog op zijn benen kon staan. Volgende keer mag hij de Bob zijn.”
Tim grijnst: “Heb ik even geluk dat ik geen rijbewijs heb.” Het levert hem een stomp op.

Zaterdag 12:35

Er klinkt gestommel op de trap en opeens een grote klap. Ik spring van de bank af en ik snel naar de gang. Eddy komt achter me aan. Daniël ligt languit op de grond. “Wat is er gebeurd,” vraag ik, ook al is dat wel duidelijk. “Gevallen, denk ik.” Eddy helpt hem overeind. “Ergens last van?”
“M’n hoofd.” Eddy zucht: “Jij gaat mooi weer terug je bed in, broertje.” Nu ik goed kijk zie ik eigenlijk pas hoeveel ze op elkaar lijken. Terwijl Eddy Daniël naar boven helpt, haal ik paracetamol en een glas water. Als ik boven kom ligt Daniël diep weggedoken onder de dekens. Ik kijk Eddy vragend aan. Hij haalt zijn schouders op. Ik zet het glas water op het kastje naast de slaapbank en leg de paracetamol erbij. “Hoeveel schelen jij en Daniël eigenlijk in leeftijd?” vraag ik Eddy als we de trap weer aflopen. “Tien minuten.” Hij kijkt even over zijn schouder. Ik frons mijn wenkbrauwen. "Twee-eiige tweeling, " verklaart hij.

leuk stukje weer :slightly_smiling_face:

Awwhh arme Daniël…

maarja… Had-ie maar niet zoveel moeten zuipen xd

Ik doe het omdat er soms nogal grote tijdsprongen tussen zitten. én ik vind het zelf ook grappig. én ik raak anders zelf in de war met de tijd. Mijn ouders hadden me net zo goed Chaos kunnen noemen, want ik ben één en al chaos.

Maar nee, het is geen dagboek

Ik vind het juist ook leuk lezen! Lekker duidelijk enz :slightly_smiling_face:

Zaterdag 15:53
“Hoe gaat het met je hoofd?” vraag ik aan Daniël als hij 's middags weer naar beneden komt. “Het gaat wel,” antwoord hij en hij gaat naast me op de bank zitten. Ik heb Tim en Eddy weggestuurd om boodschappen te doen. Ik viel bijna van mijn stoel van verbazing toen ze dat nog echt gingen doen ook.
Wil je iets te eten? Of drinken?" Hij knikt: “Maakt niet uit wat, doe maar iets.” Terwijl ik bezig ben met iets eetbaars te zoeken hoor ik de voordeur al. Mooi, de jongens zijn terug. Met grote boodschappentassen komen ze binnengelopen. Nu hoef ik tenminste geen eten meer te zoeken. Ik haal een zak brood uit de tas en ik smeer ze. “Ga je vanavond mee naar Ponderosa?” vraagt Tim: “Je vriendinnen kunnen ook meegaan.”
“Daar komen we toch nooit binnen? Ik bedoel Olivia is al 18, maar Bee en ik komen daar echt niet zomaar binnen.”
“We krijgen jullie wel binnen,” mengt Eddy zich in het gesprek: “Ik kom daar al sinds mijn zestiende.” Ik twijfel nog even: “Oké. Ik zal de meiden zo bellen.” Eddy glimlacht. “Mooi.” Dan richt hij zich tot Daniël:“Ga jij ook mee?” Daniël kreunt: “Nog een avond zuipen kan ik echt niet aan.”
“Dat mag niet eens, want jij rijdt vanavond,” zegt Eddy grijnzend.

“Bee? Raad eens waar we vanavond heen gaan?”
“Eh… Geen idee?”
“Ponderosa.”
“Echt?!” klinkt het ongelovig aan de andere kant van de lijn. “Echt!”
“Maar daar komen we toch nooit binnen.”
"Eddy zegt dat hij dat regelt.
“Eddy?”
“Vriend van Tim. Maar ik ga nu eerst Liv bellen, oké? Zullen we bij jou thuis afspreken?”
“Ja, tot straks!”

“Met Olivia.”
“Hey Liv, met Jade. Ga je vanavond mee naar Ponderosa?”
“Wat? Ja, natuurlijk? Maar hoe gaan jullie daar binnenkomen?”
“Dat regelt een vriend van mijn broer. Dus je komt? Je kunt alleen niet drinken. We hebben iemand nodig die rijd, want we passen niet met z’n zessen in één auto.”
“Geeft niet. Bij Bee thuis zeker?”
“Over een halfuur, ja.”
“Zie je dan! Doeg!”

Zaterdag 16:35
Ik heb gauw een stapel kleren in een tas gepropt en nu zet ik bij Bee mijn fiets tegen het huis aan. De deur is open, zoals altijd. “Bee? Liv?”
“Hier!” wordt er van boven geroepen. Ik loop de trap op. Bee’s bed is bezaaid met kleren en de vloer ook. Ik gooi de mijne er gewoon bij. We wisselen zo vaak kleren uit, dus het maakt niet uit of het door elkaar raakt.
Het komt erop neer dat twee uur later Live de laatste speld in Bee’s knot steekt. Haar lange rode haar is nu op een of andere ingewikkelde manier in een knot gedaan. We rapen alle kleren weer op. We zijn er klaar voor. Ik in mijn nieuwe denim short en een shirtje, Bee met een skinny en een hemdje en Liv heeft een jurkje aan. Het is nu half zeven en we hadden om acht uur afgesproken bij Ponderosa. “Zullen we naar de toren van Pizza gaan, meiden?”

Zaterdag 20:02
Met gevulde magen komen we aan bij Ponderosa. Ik kijk rond of ik een van de jongens zie, of de auto. “Jade!” Ik kijk achterom. Het is Eddy. “De rest is al binnen. Kom maar,” zegt hij en hij wenkt dat we mee moeten komen. Ik weet niet waarom, maar als we bij de ingang komen is het enige wat degene bij de deur vraagt: “Horen die drie bij jou?” Eddy knikt en we mogen doorlopen.

Zaterdag 22:10
Ik zucht. Liv staat verderop met een jongen te praten, Tim en Bee zijn aan het dansen en Eddy heb ik al een hele tijd niet meer gezien. Ik zit op een barkruk mijn derde drankje weg te werken. Ik heb geen idee wat het is, want Daniël heeft het besteld. Ik heb al een paar keer gevraagd of hij wil dansen, maar steeds zegt hij dat hij nog steeds last van zijn hoofd heeft. Dus nu volg ik een vaag gesprek tussen hem en een vriend. Ik verveel me kapot hier. Ik ken niemand en degenen die ik ken zijn bezig.Ik wil…
“Dansen?” Opeens staat Eddy achter me. Kan die jongen gedachten lezen? Ik kijk even naar Daniël. Die is verdiept in zijn gesprek. “Oké!” antwoord ik opgewekt. Eddy glimlacht. Hij pakt mijn hand en neemt me mee de dansvloer op

:dancing_women:

woeoeoeoee

leuk weer !

Net als we de dansvloer opgaan wordt er een schuifelnummer opgezet. Ik kijk hem aan: “Dit wist jij.” Hij lacht ondeugend: “Waarom denk je dat?”
“Ach, zomaar,” giechel ik en ik sla mijn armen om zijn nek. De drank begint zijn werk te doen. Opeens gaat zijn telefoon over. Hij haalt het ding uit zijn zak. Ik zucht. Verrekte mobieltjes ook altijd. Hij slaat zijn ogen neer: “Sorry, ik moet even weg.” Ik haal mijn schouders op. “Het geeft niet.” Teleurgesteld ga ik weer terug naar de bar. Daniël is weg en ik zie dat Bee ook aan de bar zit. “Was het leuk?” Ze knikt stralend. “Het was geweldig,” zucht ze: “Jammer dat hij weg moest.” Ik knik: “Eddy moest ook weg en ik zie dan ook nergens meer.”
Olivia komt aanlopen en ze hoort nog net wat ik zeg. Ze grijnst. “Eddy? Heb je met Eddy gedanst?”
"Ehh. Ja, hoezo?
“Gewoon. Ik vind hem wel wat hebben. Hij ziet er dan misschien uit als een bad-boy, hij heeft iets liefs over zich. Anders dan die broer van hem.”
"Daniël? Wat is er mis met Daniël?
“O, niets hoor,” probeert ze zich eruit te redden. “Wat is er mis met Daniël?” Ze heeft geen tijd om te antwoorden, want uit het niets zijn de jongens weer terug. Tim slaat zijn armen om Bee heen en geeft haar een kus. O, fijn. Mijn stiefbroer en mijn beste vriendin. Eddy komt naast me staan. “Volgens mij moeten wij nog iets afmaken,” zegt hij en hij trekt me mee. Ik kijk nog een keer om. Liv lacht me bemoedigend toe, Tim en Bee hebben alleen oog voor elkaar en Daniël kijkt… Boos? Jaloers? Ik weet het niet en het kan me ook niets meer schelen.

Dat dacht ik ook jaaa
Ik wil het weten

wooohoo

Bad Boys Bad Boys!
Whatcha gonna do when they come for you!
Bad Boys Bad Boys!
:smiling_imp:

Als je goed leest, Snap je dat Tim ook een sms kreeg. Stond er niet duidelijk, maar wel dat hij ook weg was. Sorry voor het verpesten van jullie theorie :wink:

Waarschijnlijk vanavond nog en stukje

ze zijn dikke drugsdealers. wedden! en ze gingen effe een dealtje sluiten

Hoofdstuk 3

Zondag 10:45
Fijn. Eddy heeft Daniëls ‘ochtendritueel’ overgenomen. Oftewel: De kamer binnenlopen in alleen een joggingbroek, iedereen groeten, vragen of er nog koffie is of het zelf pakken en dan op de bank neerploffen. “Môgge Timmyboy, môgge prinses,” zegt hij terwijl hij de kamer binnenloopt. Oké, ik ben in één dag opgeklommen van ukkie tot prinses. “Is er nog koffie?”
“Op het aanrecht,” antwoord ik. Hij schenkt een kop koffie in en voor hij naast me gaat zitten op de bank legt hij die eerst op de salontafel. Dan legt hij zijn hoofd op mijn schouder om verder te slapen. Ik duw hem opzij: “Wakker blijven jij.” Hij kreunt: “Ik ben moe…”
De deurbel gaat. Met tegenzin sta ik op. Ik doe de voordeur open. “Oma!” Shit, ik was helemaal vergeten dat ze zou komen. Ze kijkt over mijn schouder de gang in: “Wie is dat?” Ik kijk achterom. Eddy komt naar de voordeur toelopen. Hij steekt zijn hand uit: “Eduard de Vries, aangenaam. Ik ben een vriend van Tim.” “Evelien de Witte, Jades oma,” zegt ze en ze schudt zijn uitgestoken hand. “Logeer je hier?” vraagt ze terwijl ze binnenkomt?"
“Ja, ik en mijn broer, maar het was de bedoeling dat we vandaag zouden vertrekken.”
“Als dat vanwege mij is, van mij mogen jullie nog wel blijven, hoor. Dat zal Tim leuk vinden.”
Eddy’s gezicht klaart op: “Echt? Bedankt!”

Dinsdag 15:20
Twee dagen zijn voorbij gegaan, waarin de jongens veel berispt werden vanwege de troep, hun taalgebruik en ‘het ochtendritueel’. Dus nu hebben ze iedere morgen gewoon een T-shirt aan. Misschien maar beter ook.
De telefoon gaat. Oma neemt op. “Hmmhmm. Ja. Natuurlijk. Dat is goed.” Ze legt de hoorn er weer op. “Jade, autosleutels. We moeten naar het politiebureau.” Ik frons mijn wenkbrauwen, maar ik vraag verder niets.
Als we op het politiebureau zijn, komen er na vijf minuten drie jongens met hangende schouders en gebogen hoofden naar buiten. “U bent de voogd?” vraagt de agent aan oma.
“Op het moment wel ja.”
“Ze komen er vanaf met een forse geldboete. Uiteraard is de wiet ingenomen.” Oma knikt. “Dat is dan goed geregeld.”
We lopen terug naar de auto. Zodra iedereen zit draait oma zich om naar de achterbank. “Uitleg graag! Jullie hadden wiet en niet zo’n beetje ook.”
Eddy zegt niets en staart naar het dak. Tim slikt: “We wilden op een makkelijke manier iets bijverdienen.”
“En in de Rivierenbuurt kom je makkelijk in die business terecht,” voegt Daniël eraan toe. “Wonen jullie in de Rivierenbuurt?” Hij knikt. “Op jezelf of met ouders.”
“Op onszelf.”
“Goed, eigenlijk zou ik jullie het huis uit moeten trappen. Maar jullie mogen blijven. Ik denk dat jullie wel een beetje discipline kunnen gebruiken. En jij,” zegt ze, wijzend op Tim: “Ik zal niets tegen je ouders zeggen, maar je moet zoiets niet weer flikken.” Hij kijkt haar dankbaar aan.
“Wees blij. Als we met coke waren gepakt was het erger geweest,” mompelt Eddy terwijl hij nog steeds naar het dak van de auto staart. “Wat zei je?” vraagt oma. “Niets!”
“Dat dacht ik al.”
Al die tijd heb ik toegekeken. Niet dat ik er iets over te zeggen heb. En anders zou ik het waarschijnlijk niet zeggen.

Toen ik een stukje ging plaatsen zag ik jou reactie en ik dacht: ‘shit, ze heeft me door :cold_sweat:
drugsdealers = ja. dik = nee :sunglasses:

Trouwens, wie vinden jullie tot nu toe leuker? Eddy of Daniël?? :wink:
A. Daniël
B. Eddy
C. Het zijn allebei assholes
D. Ik weet het echt niet

Oohhhh ze zijn gepakt… :bored:

Maar wel leuk geschreven weer :slightly_smiling_face: :upside_down_face:

is er ook een ‘D. Ik twijfel nog’
Ik weet het namelijk nog niet… :flushed:

Hmm… eigenlijk is er geen D… maarja…

Leuk verhaal! Ik volg. Wat een knapper personages trouwens :hugs: