[VOLTOOID VERHAAL!] Dance, Drugs & Cola Light

Wie vind je het leukst? (Nee, je mag niet naar de foto’s van personages in het begin kijken… uiterlijk telt niet!)
  • Daniël
  • Eddy
  • Tim

0 stemmers

Hey allemaal,

Dat Cola Light in de titel klinkt misschien vaag, en dat is het ook. Het heeft niets met het verhaal te maken, behalve dat de hoofdpersoon er een soort van verslaafd aan is. :wink:

Ik heb al wel vaker een verhaal op Girlscene geplaats, maar dan onder een andere naam. Ik ben eigenlijk per toeval begonnen met schrijven. Dat verhaal is helaas verloren gegaan. :frowning_face: Ik had het overgetypt (heeeel veel werk) en het handgeschreven verhaal weggegooid. En toen crashte mijn laptop.
Ik heb heel veel verhalen geschreven waarbij ik niet verder kwam dan een paar a4’tjes, maar ik denk dat dit beter zal gaan :slightly_smiling_face:

Enjoy!!!
Even een paar personages:

Opeenvolgend:
1e rij: Jade, Bee en Liv
2e rij: Tim, Eddy en Dan (qua uiterlijk moet je je eigenlijk ook voorstellen dat ze best wel heel erg op elkaar lijken)
3e rij: Elouisa, Jonathan en Dcoen

Hoofdstuk 1

Vrijdag 7:38
“Jade, schiet op! Ik wil douchen.” Kwaad bonkt mijn stiefbroer Tim op de deur van de badkamer. Ik zucht. Hij wacht maar even. Ik richt mijn concentratie weer op de weegschaal. Met ingehouden adem zet ik een voet op de weegschaal. Langzaam verplaatst het wijzertje, naarmate ik meer druk zet. Andere voet. 30, 40, 50, 60. 65. Veel te zwaar.
Tim roept mijn vader erbij: “Pa, Jade houdt de badkamer bezet.”
“Jade, kom er nu uit!” Geïrriteerd kom ik de badkamer uit. Gezeur. Ik zoek wat kleren bij elkaar. Mascara op, schooltas pakken en naar beneden toe. Sandra zit al aan tafel. Ze heeft de tafel gedekt voor ‘een gezellig ontbijtje met het hele gezin’. “Goedemorgen Jade! Goed geslapen? Ga zitten en eet wat.” Ik snap niet hoe zijn 's morgens vroeg al zo fris en vrolijk kan zijn. Met tegenzin eet ik een halve boterham
Tim komt de trap afgestampt. Hij werpt me nog een boze blik toe, pakt de zak met gesmeerde boterhammen die voor hem klaarstaat, propt die in zijn tas en loopt de deur uit. De deur valt met een harde klap achter hem dicht. “Wat was dat?” vraagt Sandra. Ik haal mijn schouders op: “Geen idee. Wat ik wel weet is dat ik er ook vandoor moet.” Ik pak mijn tas en haast me naar de bushalte.

Vrijdag 18:40
Met een zucht sla ik de deur achter me dicht. Ik ben blij dat de dansles afgelopen is. Mijn dansleraar loopt constant te zeuren dat ik het niet goed genoeg doe. Ik loop naar de kamer. Tim ligt languit op de bank. De salontafel is bezaaid met stukken pizza, chips, koekjes, flesjes bier en opgerookte peuken. “Waar zijn mijn vader en jouw moeder?” Hij komt een stukje overeind. “Weg.” Hij grinnikt even, maakt een verkeerde beweging en rolt van de bank af op de grond. Ik loop even naar de keuken om te kijken of daar een briefje ligt en als ik terugkom ligt hij op de grond -tussen de bank en de salontafel- te slapen.
Ik denk dat ik Bee en Liv maar eens ga bellen.
“Bee? Kom je langs? Mijn vader en Sandra zijn weg,” zeg ik zodra ze opneemt.
“Je mocht toch niemand uitnodigen als ze weg waren? Ben je niet bang dat Tim je verlinkt?”
Ik kijk even over mijn schouder naar Tim, die nog steeds slaapt. “Neuh, die is zo stoned als een garnaal. Hij ligt op de grond te slapen en hij wordt denk ik voorlopig nog niet wakker.”
“Oké, ik kom eraan. Komt Liv ook?”
“Kun jij haar sms’en? Na dit belletje is mijn beltegoed waarschijnlijk op.”
“Doe ik! Tot zo.”
Voor ik kan reageren heeft ze de hoorn er al op gegooid.
Tims telefoon gaat over. Ik twijfel even. Zal ik opnemen?
“Hallo?”
“Hey, met Eddy. Kun je Tim even geven?”
“Dat zal niet gaan.”
“Heeft hij weer geblowd?”
“Ja.”
“Hij moet eens leren dat hij niet zulke sterke maakt. Kun je zeggen dat ik gebeld heb?”
“Eh… Ja is goed.”
Dit keer ben ik degene die de hoorn erop gooit. Eddy. Die naam heb ik eerder gehoord. Ik spiek even bij Tims whatsappcontacten. De jongen op de foto komt me bekend voor.

Vrijdag 19:02
“Jade? We zijn er!” Bee en Olivia komen binnenlopen. Ik grijns. Tijd voor plezier. Eerst plunderen we de voorraadkast en dan pakken we nog een paar films. Gelukkig heb ik een tv op mijn kamer.
“Wat voor een sport doet jouw droomjongen?
A: Voetbal
B: Korfbal
C: Rugby
of D: Geen,” leest Bee een halfuurtje later voor uit een tijdschrift. “Voetbal. Bij rugby wordt-ie teveel toegetakeld,” merkt Liv op. “Dans,” zeg ik. Bee giechelt: “Zo’n lelijkerd in een balletpakje zeker?” Ik kijk haar boos aan: “Dansers kunnen best knap zijn! En er zijn meerdere soorten dans. Niet alleen ballet.” Ze giechelt nog een keer. “Sorry hoor. Oké, volgende vraag. Een jongen moet…
A: knap zijn
B: slim zijn
C: sportief zijn
D: aardig zijn
Ik zeg A”
“D,” zegt Liv. Ik twijfel even. “D.” Na nog een paar vragen begint Bee te lachen. “Uitslag! Liv, jij had vooral D. Jouw droomjongen is een doorsnee jongen. Jade, jij had veel B. Nerdy type dus. Ik had veel A,” haar gezicht betrekt even: “Er staat: Niemand. Je bent te veeleisend.” Ze kijkt ons om en om aan. Dan barst ze in lachen uit.

Vrijdag 22:19
De meiden zijn weg en Tim ligt nog steeds in de troep te slapen. Ik pak een glas water in de keuken en gooi dat over zijn hoofd heen. “Huh, wat?” stamelt hij verward. “Wakker worden, we moeten die troep opruimen.” Hij kijkt even verdwaasd om zich heen. Dan komt hij moeizaam overeind en rekt zich uit. “Het moet maar,” moppert hij. Hij graait de pizzastukken en de bierflesjes bij elkaar, terwijl ik de rest opveeg. “Je bent trouwens gebeld door ene Eddy.”
“Heb je opgenomen?”
“Ja. Nou en?” Hij haalt zijn schouders op.
We lopen de trap op naar boven. Voordat ik mijn kamer in wil gaan houd hij me tegen: “Dank je. Je had me ook gewoon kunnen laten slapen tot ze thuiskwamen.” Ik glimlach. “Geen probleem.”

Woensdag 16:45
Ik zit op de bank tv te kijken als ik vrolijke stemmen hoor in de gang. Tim is thuis. Mooi. Hij probeert ongemerkt achter me langs te sluipen. Ik weet zeker dat hij nu naar zijn vriend(en) gebaart om stil te zijn. “Tim!” Een plank kraakt. “Ja…?”
“Waar is mijn laptop?” vraag ik terwijl ik me omdraai. “Boven.” Een van de jongens die bij hem is grijnst. Hij stoot Tim aan. “Stel haar even aan ons voor, wil je?” Tim zucht. “Jongens, dit is mijn stiefzusje Jade. Jammer genoeg. Jade, dit is Eddy…,” hij wijst de jongen aan die brutaal grijnst en naar me knipoogt. “En deze soepkip, die al van z’n eigen schaduw schrikt, hier naast me is Daniël,” vult Eddy aan. Daniël stond al die tijd met zijn handen in zijn zakken naar zijn schoenen te staren, maar nu kijkt hij boos opzij. Een mondhoek krult omhoog. “Zijn eigenlijke naam Eduard,” zegt hij, wat hem een een stomp oplevert van de genoemde persoon. Hij stompt terug. Gelukkig is Tim er, anders was het uit de hand gelopen.

Klinkt leuk, ga verder!

Hoofdstuk 2

Vrijdag 16:25
Als ik thuiskom zitten pap, Sandra en Tim aan de keukentafel, iets zeldzaams in dit huis. “Ga even zitten, Jade,” zegt mijn vader: “We willen even iets bespreken.”
Dit klinkt niet goed. “Wat is er dan,” vraag ik terwijl ik ga zitten. “Sandra en ik gaan op vakantie. Voor twee weekjes. We gaan er vanuit dat jullie het wel alleen aankunnen…” Er verschijnt een grijns op het gezicht van Tim. “Maar mijn moeder komt in de tweede week hier logeren om jullie een beetje in de gaten te houden.” De grijns verdwijnt net zo snel als hij kwam. Ik rol met mijn ogen. “Was dat het? Ik moet nog naar dansles.” Mijn vader haalt zijn schouders op: “Dat was het, ja.”
Ik zucht terwijl ik de trap oploop. Een week lang met Tim. Hoe overleef ik dat? Ik pak mijn tas en haast me naar mijn fiets. Straks kom ik nog te laat. Het is niet druk op de weg, maar toch zijn er op elk kruispunt genoeg auto’s om te zorgen dat het stoplicht van het fietspad lang op rood blijft staan. Ik kom net op tijd aan bij het lesgebouw. Sinds de academie enkele maanden geleden is afgebrand, is de dansschool gehuisvest in een oude, verbouwde fabriek. Gehaast ren ik naar binnen.

Vrijdag 16:55
“Meisjes,” zegt onze dansleraar. We zijn met alleen maar meiden, de laatste jongen is een maand geleden van les afgegaan. Waarschijnlijk omdat hij zich een beetje alleen voelde als enige jongen. “Jullie weten dat op deze school ook Hip-Hop word gegeven.” Enkele meisjes knikken enthousiast, anderen trekken afkeurend hun neus op. “De komende weken krijgen jullie samen les. Het is de bedoeling dat we elkaars stijlen gaan leren, in verband met de uitvoering over twee maanden. De groep komt als het goed is over een minuut of tien hierheen, het is de bedoeling dat jullie tweetallen gaan maken met hen.” Als hij uitgepraat is ontstaat er geroezemoes. Een nieuwe uitvoering!
Als even later iedereen rondloopt om een danspartner te vinden blijf ik gewoon op mijn plek staan. Iemand tikt op mijn schouder. “Hey, Jade.” Ik draai me om en ik kijk recht in het gezicht van Daniël. “O, hey.”
“Zullen wij samen?” vraagt hij terwijl hij nerveus een hand door zijn haar haalt. Ik wil mijn mond opendoen om te reageren, maar opeens staat Kim naast hem. “Hey. Jij bent Daniël, toch? Je kunt beter niet met haar samen gaan,” zegt ze met een knikje naar mij: “Ze kan niet eens echt dansen.” Hij haalt zijn schouders op: “Ik wil met Jade, dus ik ga met Jade. Ik kan het zelf waarschijnlijk toch niet beter dan haar.” Beteuterd druipt Kim af. Met een triomfantelijke grijns kijk ik de verwaande blondine na. Net goed.
“Goed,” schalt de stem van mijn dansleraar door de zaal: “Jongens aan de linker barre, meisjes aan de rechter.”

Woensdag 17:48
Na de les zijn we uitgeput en bezweet. “Zullen we nog iets drinken in de kantine?” vraag Daniël. Ik knik. “Wat wil je?”
“Cola light, alsjeblieft.” Ik ben cola light verslaafd. Sandra koopt het niet eens meer, omdat het anders binnen no-time op is. Daniël haalt de drankjes. Als hij terugkomt wisselen we nummers uit.
“Waarom heeft Eddy eigenlijk een bijnaam en jij niet?”
“De meeste mensen noemen me Dan.”
“Dan? Waarom geen Danny? Ik bedoel, dat klinkt logisch. Eddy en Danny.” Hij slaat zijn ogen neer:" Die naam gebruik ik niet meer." Het is even stil. Hij kijkt even op zijn mobiel. “Ik moet ervandoor,” zegt hij en hij staat op. Voor ik iets kan zeggen is hij weg.

ik vind het leuk :wink:

ik vind het leuk dat jij het leuk vind :slightly_smiling_face:

Ik ben wel nieuwsgierig. ^^

Lijkt leuk, maar hoofd met een t? :")

Ja, zag ik ook al. Vast een schrijffoutje.

Ik had het gisteren ook al gezien, maar ik kon het op mijn mobiel niet veranderen

Te snel getypt waarschijnlijk :slightly_smiling_face:

Leuk, ik volg ook :wink:

Maandag 10:30
“Jullie kunnen je toch wel een weekje redden, hé,” vraagt Sandra voor de zoveelste keer, terwijl ze met haar hand door Tims haar woelt. “Ja mam!” roept deze geïrriteerd en hij brengt zijn haar weer in model. Ze zucht: “Nou, dan gaan we maar…” Ze pakt haar tas van de keukentafel. “Paul?” Mijn vader komt met twee koffers de trap af. “Dag schat,” zegt hij en hij geeft me een kus op mijn hoofd. “Let je een beetje op haar,” vraagt hij aan Tim. Tim glimlacht schijnheilig en knikt ja.

“Over een uur komen Eddy en Dan, dus zorg dat je ergens ver, ver weg bent,” zegt hij als ze de deur uit zijn. Ik zucht. "Hoe lang blijven ze.?
“Een week.”
“Wat?!” met open mond staar ik hem aan. Hij grijnst: “Ze blijven een tijdje logeren.” Een week met drie jongens in één huis. Dit gaat niet goed komen.

Woensdag 17:28
Ik heb mezelf opgesloten in mijn kamer, omdat er beneden drie gamende jongens in een met troep bezaaide woonkamer zitten. Mijn mobiel trilt. “Kom ff naar beneden. Tim.” Wat nu weer? Met tegenzin ga ik naar beneden. “Ah, Jade. We hebben je mening nodig. Pizza, friet of chinees?”
“Geen van allen, want ik kook vanavond.” Tim grijnst: “Nou jongens, we zullen toch echt een keuze moeten maken, anders verhongeren we. Niemand is zo gek haar kookkunsten aan te raken.” Ik kijk hem kwaad aan: “Kun jij het beter dan?” Gelijk is hij stil.

Een halfuurtje later schep ik mijn ‘Spaghetti á la Jade’ op de borden. “Kan iemand even een paar borden komen ophalen.” Tim en Eddy kijken niet eens op, maar Daniël legt de controller neer en komt naar de keuken toe. Ik geef hem twee borden en pak zelf de andere twee. “Eten!” Ik pak de afstandsbediening en zet het scherm van de tv uit. Boze en verontwaardigde kreten stijgen op. “Ik zei: eten!” herhaal ik. Tim rolt met zijn ogen. Hij pakt het bord aan dat ik hem geef en staart er even naar. Voorzichtig ruikt hij eraan. Ik heb de neiging hem met zijn gezicht in zijn bord te drukken, maar ik doe het toch maar niet. “Ben jij verantwoordelijk als ik voedselvergiftiging krijg?” vraagt hij. Ik geef hem een duw tegen zijn schouder: “Eet nou maar op!”
Hij neemt een hap. “Niet slecht…” Hij grijnst even: “Grapje, het is heerlijk.”

Donderdag 12:50
Nog half slapend komt Daniël in alleen een joggingbroek de woonkamer binnen. Hij ploft op de bank. Eddy kijkt even opzij. “Môgge playboy. Trek de volgende keer een shirt aan. Dit is niet goed voor de tere zieltjes.” Daniël haalt zijn schouders op. “Goed geslapen?” vraag ik hem. Hij schud zijn hoofd. “Zij hebben me de hele nacht wakker gehouden,” zegt hij met een hoofdknik naar Tim en Eddy."
“Als je er last van hebt slaap je vannacht maar op de bank,” reageert Tim. “Is goed.”
“De bank is hard hoor,” waarschuw ik hem. Hij grinnikt: “Heb jij een beter idee dan? Mag ik bij jou in bed.”
Ik bloos en ik weet even niet wat ik moet zeggen. Gelukkig schiet Tim me te hulp: “Jade heeft een slaapbank op haar kamer. Daar heb ik ook op geslapen toen er nog aan mijn kamer werd gewerkt.” Dat is waar. Ik weet ook nog hoe blij ik was toen hij eindelijk weg was. “Kan ik daar dan slapen?” Ik aarzel even en ik knik: “Ja… dat kan wel.”
“Het hoeft niet, hoor.”
“Nee, het geeft niet.”
Hij glimlacht dankbaar: “Dan krijg ik toch nog een beetje nachtrust. Maare… is er nog koffie?”

omg ash

Ik vind het leuk!

:upside_down_face:

Ik vind het leuk dat je steeds de tijd erboven zet !

Ik vind het ook wel grappig, maar wel een beetje vaag, want het doet me zo een beetje denken aan een dagboek, terwijl het dat niet is volgens mij.

Leuk stukje weer :slightly_smiling_face:

Tsjaaa :cold_sweat:
dat zullen we zien :sunglasses:

Ik doe het omdat er soms nogal grote tijdsprongen tussen zitten. én ik vind het zelf ook grappig. én ik raak anders zelf in de war met de tijd. Mijn ouders hadden me net zo goed Chaos kunnen noemen, want ik ben één en al chaos.

Maar nee, het is geen dagboek