Volgens mij heb ik een eetprobleem.

Ik loop al tijden rond met een halfslachtig eetprobleem wat mijn hele leven zo’n beetje in beslag begint te nemen.

Vroeger was ik altijd al wel wat onzeker over mezelf, al was het enige waar ik me niet druk om maakte mijn gewicht. Ik was gewoon slank, klaar. Ik voelde mezelf misschien wel lelijk enzo, maar dik in ieder geval niet.

De laatste tijd ben ik heel anders naar mezelf gaan kijken. Ik vind mezelf niet zozeer dik, maar ik ben echt als de dood om aan te komen. Als ik een keer een normale avondmaaltijd naar binnen heb gewerkt dan voel ik het gelijk op mijn dijen zitten. Als ik een dag weinig gegeten heb voel ik me triomfantelijk, als ik een dag wat meer heb gegeten (en ik ben al een kleine eter) dan voel ik me intriest en waardeloos. Maar meestal wint mijn gezonde verstand waardoor ik wel eet en me toch weer verrot voel. Mijn eetpatroon bepaalt voor een groot deel mijn geluk.

Ik heb een soort anorexia in m’n hoofd ofzo, het sluimert wel steeds rond maar ik worstel er steeds mee. En dat is heel vermoeiend… Ik honger me weer een paar dagen uit, eet dan weer normaal, voel me schuldig en ga in mijn hoofd vooruitplannen wat ik wel en niet mag eten.

Ben ik nou echt ernstig ziek in m’n hoofd of herkennen jullie er ook wat van? En hoe kan ik hier het beste mee omgaan?

PS: Ik ben 1.63 lang en mijn gewicht schommelt tussen de 48 en 50 kilo.

Ik heb dat ook wel, alleen heb ik niet zo een heel rg kut gevoel als ik veel gegeten heb, maar ik vind het heel erg jammer. En soms wil ik ook ‘gewoon een weekje niet eten’, maar dan eet ik en uurtje later toch nog wel wat.

Ik vind het jammer, dat ik me niet aan mijn dieet kan houden, maar aan de andere kat is dat ‘dieet’ van mij helemaal geen dieet, als ik namelijk zo zou leven, zou ik gewoon keiharde anorexia hebben XD

Dus ben ik trots op mezelf, terwijl ik het ook wel jammer vind. Maar, echt, meer dan ik het jammer vind, ben ik trots op mezelf.

ik ben 1,63 meter en weeg 65. ik wou dat ik zoveel woog als jij. :anguished:?

Ik ben ook 1.63 en mijn gewicht schommelt ook tussen 48 en 50. Omdat je al die tijd slank bent geweest, zie je het meteen als je een dagje wat meer gegeten hebt en meer weegt. Dat is nou eenmaal bij slanke mensen. Je zit net op het goede BMI en soms net eronder. Dat wil dus zeggen dat je je absoluut niet druk hoeft te maken over je gewicht en hoeveel je eet.

-

Ik herken me precies in jou verhaal,alleen ben ik dan 1.60 en ook rond de 50/48 kilo.Bij mij speelde het een tijdje geleden af,dat precies zo dacht als jij omschrijft in je tekst,toen uiteindelijk kwam ik op een punt dat ik het echt niet meer kon hebben en het idee had dat ik gek werd in me hoofd omdat ik zó erg met eten bezig was terwijl ik altijd te horen kreeg dat ik gewoon slank was,en toen heb ik het allemaal aan mijn moeder verteld en daarna aan mijn beste vriend.Dat hielp echt heel erg en ze zeiden dat ik gewoon mooi was zoals ik ben en niet zo ermee moet zitten. Toen ben ik steeds meer gaan denken van dat het zó zonde is om je tijd eraan te verdoen als je wel gewoon slank bent,je moet gewoon genieten van het leven en niet bij elke hap nadenken oh shit nu word ik nog dikker. Nu heb ik er veel minder last van en ik kan weer gewoon normaal eten,gewoon gezond en af en toe snoep.Natuurlijk heb ik ook nog wel problemen en dat ik er soms aan denk,en dat is het nare van anorexia want het blijft gewoon in je hoofd zitten.Maar ik zeg het je eerlijk,Het is zo veel beter om niet de hele tijd eraan te denken,je hebt dan nog gewoon steeds controle over je eetpatroon maar dan op een gezonde manier,je moet echt gewoon trots zijn op jezelf en niet zo naar denken,want je hebt zo aan je lengte en gewicht te horen een prachtig figuur.
Nou een heel verhaal,maar ik hoop dat je er wat aan hebt:) Sterkte.
tip: ga anders naar proud2bme.nl Dat heeft mij ontzettend geholpen om daar regelmatig op de chat te praten.

Ik herken me ook echt in je verhaal. Alleen ben ik 1.70 en schommel ik van de 53 tot de 55.
Ik woog 29.5 toen ik in groep 8 zat. Zwaar ondergewicht noemde de GGD het. Ik ben eigenlijk nooit bezig geweest met eten, maar toen moest ik aankomen. Het moest! VAn 2 boterhammen moest ik ineens naar 6 gaan. 3 jaar lang ben ik 10 kilo per jaar aangekomen ongeveer! Echt ziek maar hetmoest. Toen ben ik een paar kilo weer afgevallen en sinds febrauri ofzo zit ik in die fase van ‘letten op wat je eet’.
Ik voel me zo kut, die kanker GGD heeft mijn hele leven verpest! Ik kan nu ook gewoon echt niet meer genieten van lekker eten eigenlijk. Ik weet van mezelf dat ik niet dik ben en dat 75% van de mensen waarmee ik omga gewoon ook dikker dan me is (90% als je volwassenen bijrekent) maar op de een of andere manier is het gewoon een gevoel wat eigenlijk best losstaat van uiterlijk.
Maar goed, een oplossing is er nog niet. je kan blij zijn dat je niet echt annorexia hebt, dit valt nog te overzien

Dit is eigenlijk wel heel herkenbaar…
O, ik heb het nooit als een eetprobleem gezien. Maar ik ben echt heel bang om aan te komen. Ik heb periodes dat ik er nauwelijks aan denk en er gewoon op los eet als het ware, maar ook periodes dat ik er heel panisch mee bezig ben en calorieën loop te tellen. Ik ben ook 1.63 lang en mijn gewicht schommelt tussen de 51/53 kilo. Zegmaar 52.
Ik ben mooi dun en ik hoor het ook regelmatig (misschien wel te vaak), maar dat maakt me alleen maar banger om aan te komen. Alleen houd ik veel te veel van lekker eten en dankzij een rugprobleem sport ik nou niet bepaald veel; schoolgym en een soort fitness in het water, één keer per week. M’n moeder roept altijd dat als ik genoeg beweeg, het allemaal goed komt. Maar ik kan mezelf er niet toe aan zetten. Ik heb geen tijd en ben na school altijd moe, en dan heb ik geen zin meer.
Ik eet best wel veel, vind ik. Qua snoepen ook nogal. Soms heb ik van die momenten dat ik in m’n bed lig en dat er dan opeens een zenuwscheut door me heen gaat; shit, ik eet te veel, ik word dikker. Dat duurt dan een paar seconden en dan is het weer weg, maar het duidt wel aan dat ik er nogal mee bezig ben.
Vorig jaar heb ik ook van die periodes gehad dat ik een week niet ging snoepen, dan wel weer, dan weer eens een weekje niet (d.m.v. weddenschappen hield ik dat vol)… maar dat is ook niet ritmisch en gewoon niet fijn.
Mmh, een heel verhaal, maarja. Ik vind het eigenlijk wel fijn om het eens op te schrijven. Ik zie het alleen niet echt als een probleem, ookal doe ik er te panisch over. Maar ik wil gewoon niet aankomen, ik wil zo blijven zoals ik nu ben.
Overigens voel ik me niet waardeloos als ik veel heb gegeten, maar ik voel me dan ook niet goed. Ik eet prima, maar daarnaast snoep ik ook veel, denk ik.

dat is echt heel rot!
ik weet hoe het is, ik heb 2jaar gelopen bij de ggd… ik was achteraf gelukkig nog niet zo heel ver heen, ik kan me hele levensverhaal wel ophangen maar daar heb je niet zoveel aan, als ik jou was zou ik echt hulp nemen, of er op ze minst over praten met iemand! Het is nu zowiezo gevaarlijk om geen voedingsstoffen binnen te krijgen, (mexicaanse griep enzo).
dus als ik jou was zou ik hulp zoeken voordat het te laat is!

  • okee dit klinkt heel dramatisch maar het is echt heel belangrijk.

je moet echt gaan oppassen, want bij mij begon het ook zo
en later leefde ik op 2 rijstenwafels per dag
ik was 1.65 en woog maar 43 kilo, eng gewoon
wat onschuldig begon met hetzelfde als jou, werd anorexia.
als ik jou was zou ik maar eens langs een specialist gaan want het kan helemaal verkeerd gaan, als het nu al zo’n groot deel van je leven bepaald!
het duurt natuurlijk wel even voordat je er weer boven op bent, maar t komt goed als je hulp zoekt.

Ik ben ook wel elke dag bezig met wat ik eet. Alhoewel het de ene dag erger is dan de andere.
Als ik dan gesnoept heb, wil ik weer meer sporten.
En als ik keer uit ga eten ben ik van te voren altijd misselijk omdat ik weet dat ik daar dan meer moet eten dan wat ik normaal doe.

ik heb ook zoiets maar dan anders.
ik ben 1,62 en ik weeg 56 kilo en ik vind mezelf echt super dik!
ik walg van mezelf.
soms dan zet ik mezelf op dieet.
ik honger mezelf niet uit ofzo maar ik eet dan toch wel weinig.
en dan een paar weken later zit ik mezelf vol te proppen met koek en chocola en dan voel ik me echt een vette lelijke varken.
ik heb het wel eens geprobeert uit te kotsen maar het wou niet.

Praat er met een volwassene over, wij zijn geen psychiater dus kunnen niet oordelen over de situatie.

Volgens mij heeft er vrijwel niemand verstand van eetproblemen hier, slechts oordelen en kritiek. Denk dat je beter gewoon hulp kan gaan zoeken als jij denkt dat je dat hebt.

@Pummel: waarom zie je een eetstoornis als een ernstige ziekte maar scheld je wel met kanker, wat net zo’n ernstige ziekte is?

OT: ik zou professionele hulp gaan zoeken. Het enige wat je hier krijgt is verhalen van meiden die hetzelfde hebben, maar daar lossen ze jouw probleem niet mee op.

Gebruik de zoekfunctie eens. Ik persoonlijk vind dit gewoon normaal maar dat kan ook aan mijzelf liggen.

1.68 en 42 kilo

Volgens mij is het redelijk gewoon hoor…
Ik ben 1.67 en 53 kilo…
En mijn BMI is dus 19, is ook niet super veel maar wel goed :’)

-

Het feit dat je je zelf realiseert dat je moet oppassen met deze houding vind ik al erg positief!

Ik ben 1.65m en schommel al meer dan 6 jaar tussen 50-52kg. Ik kan dus wel zeggen dat dit mijn ideale natuurlijke gewicht is, aangezien ik nog nooit van mijn leven heb moeten letten op wat ik at. (Vriendinnen zijn daar altijd ongelofelijk jaloers op)
Pas deze zomer (ik was op vakantie met vrienden waar echt enorm veel gegeten werd, de hele dag door.) merkte ik plots voor het eerst dat mijn anders zo platte buik ineens een stuk ronder was. Maar zoals hierboven al gezegd werden: als je zo slank bent merk je hebt direct als je wat gegeten hebt. Uiteindelijk was ik zelfs helemaal niet aangekomen (mss 1 kg of zo).
Sindsdien let ik wel veel meer op mijn eten, zoals jij zegt: me schuldig voelen als ik mij volstouw met chips, koeken,… en trots zijn als ik een dag gezond ben geweest (veel fruit, weinig snoep). Mijn grootste vrees is dat als ik zou bijkomen ik niet meer in mijn kleren pas (en ik hou van mijn garderobe), dus ik wil gewoon mijn huidige gewicht houden, niet afvallen.
Maar ik denk dat, als je zorgt dat je gezond blijft eten (gevarieerd en minstens 1900kcal/dag) en je huidige gewicht houdt ZONDER af te vallen je je geen zorgen moet maken.