Viva la vida

Prologue

Daar rolt een traan over mijn wang, en nog een, en nog een, zo op mijn prachtige sneeuwwitte jurk. Het had de perfecte dag moeten zijn, het had mijn dag moeten zijn. Onze dag. Maar alles is vervloekt. Ik schop mijn veel te hoge pumps uit en staar naar het gras onder mijn voeten. Heb ik dit wel verdiend? Hoe heeft dit kunnen gebeuren? Ik ben boos, heel boos.

Ik hoor voetstappen achter me. ‘Keira, gaat het?’ Mijn tranen veeg ik weg, en ik zet een glimlach op. ‘Ja hoor.’ zeg ik zachtjes, en Hell neemt plaats naast me. Hell, eigenlijk Hellain, is mijn beste vriend, hij had een idiote naam, maar hij is geweldig in mijn ogen. ‘Lieg niet tegen me.’ zegt hij zachtjes. Met mijn hand glijd ik over de champagne vlek die op zijn pak zit. Hij heeft het ook echt altijd door als ik lieg, om gek van te worden. ‘Het is oké, Ryan is gewoon een zak.’ Die woorden echode na in mijn hoofd. Maar ik wist dat hij gelijk had. Wie gaat er anders vreemd met het bruidsmeisje op zijn bruiloft. Een zak ja, een zak genaamd Ryan. En weer rolde een traan over mijn wang. Het mooiste was nog, ik ken heel dat meisje niet. Alyssa heet ze, geloof ik. Ach, ik wil het gewoon niet weten. ‘Het spijt me zo erg voor je,’ En Hell draait mijn gezicht naar de zijne. ‘ik zou willen dat ik iets voor je kon doen.’ ‘Hmhm.’ antwoord ik, en ik sta op. Ik steek mijn hand uit en stel hem voor om naar Murphy’s te gaan, het lokale café , hier nog net niet om de hoek.

Mooi! +1 Follower :upside_down_face:

Lijkt me een leuk verhaal ik volg

Chapter 1: The day after

Het ruikt nog altijd zoet in Hellain’s penthouse.
Naast me hoor ik de regelmatige ademhaling van hem en zodra Lucky doorheeft dat ik wakker ben, springt hij op het bed. Lucky is de tweejarige Jack-Russel van Hell, de gehele dag van 's ochtends vroeg tot 's avonds laat springt hij door het appartement en loopt ie je voor je voeten, maar het is een schat van een hond.
‘Hey Luck.’
En ik aai zachtjes over het diertje die zich nestelt op mijn schoot.

Rond negen uur is Hellain ook wakker en besluiten we samen naar de Délifrance te lopen, Lucky gaat ook mee en geniet van de vroege zonnestralen.
‘Lang geleden dat we dit gedaan hebben hé?’
Ik knikte, en glimlachte naar hem. Tot ik verloofd was met Ryan, woonde ik samen met Hellain in zijn penthouse. Iedere ochtend liepen we gearmd naar Délifrance, en altijd bestelden we het zelfde.
‘Een croissantje met ham en kaas en een cappuccino, alstublieft.’
Naast me klinkt hetzelfde, en ik schiet in de lach. Het leek weer heel even net als vroeger, en ik vond het heerlijk, eerlijk waar.

Na een heerlijke ochtend gehad te hebben, zijn we terug naar zijn penthouse gegaan en hebben we heel de middag doelloze cartoons gekeken.
Op een gegeven moment krijg ik een sms’je van Felicia, mijn beste vriendin.

Kan ik vanavond even langs komen? Kus Felicia

Ik laat het berichtje aan Hell zien, en hij knikt, dus ik antwoord:

Ja natuurlijk! Zal ik anders een wijntje halen? Of wilde je gaan stappen? x

Hier heb ik alleen geen antwoord meer op gekregen, wat erg vreemd is, want Felicia reageert altijd meteen.
Naja, dacht ik, het zal wel goed zitten.
Maar voor één keer zat mijn gevoel er helemaal naast.

oeeeh, ik ben benieuwd! Ik volg!