verwarring

Vrijdagavond was t weer is zo’n avond. Ik ging uit en kende aardig wat mensen. Ook jongens die ik vaag ken waren daar. Ze kijken naar me, lachen naar me. Ik zie dat ze wel een move willen maken. Soms kijken ze me heel lang aan of dansen we naast elkaar. maar nooit is 1 die een stap zet. Ik zie ze smoezen met vrienden van mij en hoor later van hen dat ze me wel zagen zitten. En ik krijg veel complimenten. maar waarom komen ze niet gewoon naar mij…

Misschien geef je een verkeerd beeld, stap eens zelf op hun af.

ik kijk ze aan. kom dichter bij. maar veel mensen beschouwen mij als onbereikbaar, maar dat is mijn eigen twijfel en toch een stukje angst en onzekerheid denk ik. terwijl ik me wel open opstel enzo

Ik vind dat je gewoon op zelf op ze af moet stappen of bijv. naar ze glimlachen om hem te laten weten dat je hem ook hebt gezien, mischien is hij een beetje verlegen en kan die glimlach hem net dat duwtje geven dat jij hem ook wel ziet zitten. (:

HELP!! ik weet echt niet wat ik moet!! ik vond een jongen leuk, heb het hem verteld. hij deed heel aardig enso maar later op msn ging hij met een vriend allemaal stomme dingen zeggen zoals: we hebben al andere, en wie wil jou nou met je kutkop! ik ben het gewend van die vriend maar hij zat er bij en staat het dus toe dat hij dat zegt! ik weet echt niet wat ik moet doen of wat ik hier van moet denken! heel erg verwarrend!