Verward?

Hee meiden,

Ik ben nu bijna twee maanden samen met mijn vriend en we hebben 6 jaar leeftijdsverschil. We hebben elkaar ontmoet op werk enz.

Mijn probleem is dus dat we best vaak ruzie hebben, hij heeft een streng geloof (Moslim).
De ruzie’s gaan meestal over domme dingen. Onzin. Maar het probleem als hij boos word gaat hij schreeuwen, me ‘uitschelden’ zeggen dat ik dom ben, m’n hoofd moet gebruiken, dat ik mag opdonderen, dat hij 't niet meer weet of dat hij het zat is etc. etc. Ik word hier echt schijtziek van op het begin deed het me veel pijn toen hij dat soort nare dingen zei maar nu houd ik me er geeneens meer mee bezig. Wat ook irritant is, is dat hij vaak belooft om dingen te doen of dat soort dingen niet meer te zeggen. Hij houd zich niet aan zijn beloftes en ook als we afspreken komt hij vaak te laat (+30 minuten). De ene keer is het lief leuk en aardig en houd hij zo super veel van me, de andere keer heb ik niks voor hem over en houd ik niet van hem want dat weet hij waarschijnlijk beter dan ik zelf toch ;-)…
Zoals ik al zei het gaat nergens over en hij begint gewoon te schelden op me en daarna gaat hij zich aanstellen dat hij gezeik heeft en stress. En het is altijd ik die wat fout doe, en dat ik naar mezelf moet kijken weet ik veel… Ik word er echt moe van. En vanmiddag werd hij boos of geïrriteerd omdat ik geen zin had in intiem contact, m’n hoofd stond er niet naar. Ook mag ik geen contact met jongens hebben, of op ze reageren…

Ik moet eten nu, maar bedankt als je de tijd hebt genomen om mijn zeur verhaal te lezen!
Liefs xx

Ik zou niet met zo iemand meer kunnen leven… Ik heb ook een ex in het verleden, waar ik dan paar jaar meeging, die schold mij ook altijd uit, veel schreeuwen, of werd agressief (lichamelijk, vasthouden, houdgreep, duwen, bij keel grijpen - dat gebeurde na enkele jaren steeds meer, toen ik al steeds het verbale geweld accepteerde). Maar het was vooral mentaal misbruik… Het is nu bijna 3 jaar over, maar ik heb er nog steeds last van… Ik vertrouw mensen niet, ik loop direct weg als ik ook maar een conflict aan voel komen, en als iemand dicht bij mijn gezicht komt voor wat voor reden dan ook neem ik direct afstand of als het onverwachts is kan ik ook heel onverwachts reageren…

Je moet voor jezelf opkomen en zulk gedrag niet pikken, geef dit ook duidelijk aan. Anders zou ik er gauw een eind aan maken. Maar vaak kunnen zulke mannen dat toch niet veranderen.

Ja hij reageert het ook altijd op mij af en vervolgens krijg ik elke keer een sorry te horen, wat allang zijn betekenis/waarde heeft verloren.

Ik zou goed klaar zijn met hem als ik in zo’n relatie zat.

Beide eigenlijk.
Gelukkig dan ben ik niet de enigste die er zo over denkt, want het lijkt er nu op dat ik hem altijd maar gelijk moet geven.

je hebt 2 maanden maanden met hem en hij doet nu al zo gemeen, straks wordt het na een tijdje nog erger en komt er lichamelijk geweld… ik zou het zelf uitmaken maar dat is natuurlijk moeilijk als je van hem houdt.

Jullie hebben pas 2 maanden een relatie. Ik zou het uitmaken als ik jou was, het word steeds erger

Ja daar ben ik bang voor hij heeft in ieder geval nooit aanstalten gemaakt mij te slaan etc. hij vind ook dat dat zwak is en dat hij geen vrouwen slaat dus ik geloof hem wel op die woorden.
Tijdens ruzies kan ik ook dingen zeggen uit kwaadheid, en die gaat hij elke keer tegen me gebruiken en dan zeggen hoeveel pijn het hem doet. Eh…

Even upje om te melden dat het uit is gegaan… nu maar proberen er bovenop te komen. Het helpt al om mezelf eraan te herinneren wat een lul hij is. Maar allemaal bedankt het is beter zo

xx