Vervelende situatie

hej,

Ik ben net nieuw, dus hoop ik dit bericht juist heb geplaatst :slightly_smiling_face: Het is n lang en saai verhaal dus ik verontschuldig me alvast op voorhand… maar Ik moet echt even nodig mijn hart luchten over twee jongens :blush: Beoordeel me alsjeblieft niet te hard, want ik wéét dat ik de afgelopen maanden veel fouten hebben gemaakt (zal je wel merken uit het verhaal) :frowning_face: Het verhaal: afgelopen zomer heb ik via vrienden twee jongens leren kennen die ik voor de gemakkelijkheid x en y zal noemen. In diezelfde zomervakantie liet X vaak uitschijnen tegen gemeenschappelijke vrienden dat hij me erg knap vond. Jammer genoeg was hij zelf te verlegen (net als ik) om tegen me te beginnen praten. Daarom heeft hij aan een gemeenschappelijke kennis mijn nummer gevraagd. Na wat gesms enz (dus nog géén face-to-face-gesprek) besloten we af te spreken in de stad, dus n soort ‘date’. Dit viel jammer genoeg best tegen (of toch zeker voor mijn gevoel) omdat we beiden erg verlegen waren en dus vaak niet wisten wat te zeggen enzo. Daarna is ons contact (via sms) ook wat verwaterd.
2 a 3 weken later kwamen we lkaar tegen op een feestje waar we niet goed wisten wat tegen elkaar te zeggen. Tegen het einde v/d avond hebben we echter gekust. Dat kwam volgens mij omdat we allebei te veel op hadden, dus niet echt uit ‘liefde’ zeg maar :blush: Ik voelde mij die periode ook erg eenzaam (op relatievlak) en dat zal ook een grote rol gespeeld hebben natuurlijk. Hoewel ik de kus ergens erg fijn vond voelde ik me anderzijds rotslecht omdat ik schrik had dat X me enkel voor die avond wilde. Hij heeft geprobeerd om uit te leggen dat dat niet waar was, maar ik wist toen niet of ik hem wel kon geloven omdat ik wist dat hij vrij veel op had. Dus ben ik - denk ik - gewoon weggegaan naar vriendinnen, omdat ik me zo rot voelde. De volgende avond smste ik hem om me te verontschuldigen voor mijn gedrag en hij was niet kwaad, wel zei hij er niet echt spijt van had, maar dat ie het jammer vond omdat hij vond dat die kus ‘nog niet had mogen gebeuren’. Hij had er dus eigenlijk liever nog mee gewacht totdat we elkaar beter kenden. En ik had helemaal t zelfde gevoel, en zei ik dat ik zeker en vast niet vond dat mensen automatisch een koppel horen te worden omdat ze gekust hebben (dat zei ik ook om hem gerust te stellen) en hij gaf me gelijk. Daarna hebben we echter nog amper gsmst.
Ongeveer 1 a 2 maanden later begon een goede vriend van hem (Y) tegen me op facebook en hadden we erg leuke gesprekken via msn. Ik had niet het gevoel dat hij iets probeerde in het begin, omdat hij zelfs regelmatig vroeg wat ik ervan vond dat het zo gelopen was met X. Ik heb Y ook gevraagd of X (goede vriend van Y) het zeker en vast niet erg vond dat Y en ik zo vaak praatten op msn enzo. En volgens hem was dat niet zo. Ik had ook het gevoel dat X het niet erg zou vinden omdat ik bij mijzelf ook wist dat X al lang niet meer met zijn gedachte bij mij zat (hij had tenslotte ook ons contact laten verwateren en niet ik alleen). Ook kon ik ondertussen via facebook ook wel zien dat X ondertussen een aantal korte ‘relaties’ had met andere meisjes (echt geen lange relaties). Hoewel ik op die momenten X een echte player vond, merkte ik via zijn statussen dat hij toch erg teleurgesteld was dat zijn ‘relaties’ nooit lang stand hielden. Op die manier had ik toch n beetje een ander (beter) beeld van X gekregen.

Toch had ik niet het gevoel dat X het erg zou vinden als Y en ik bevrend geraakten. Dus Y en ik hadden een keer met 3 andere vrienden erbij hadden afgesproken. X wist hiervan en vond het denk ik echt geen probleem, want Y had hem zelfs meegevraagd, maar X moest werken ofz. Na die dag dat we hadden afgesproken met dat groepje vrienden, liet Y me via msn weten dat hij me eigenlijk wel leuk vond (niet verliefd, maar gewoon leuk). Ik heb toen eerlijk gezegd dat ik hem als goede vriend wilde houden en dat nam hij vrij goed op. Helaas kregen we ietsje later een grote discussie over een belachelijk onderwerp, waardoor we steeds minder praatten. Op feestjes kunnen we het nog goed met elkaar vinden, maar dat is toch eerder oppervlakkig. Ik mis Y nog steeds als vriend om mee te praten via msn enz, maar heb hem dat niet gezegd omdat ik het hem niet moeilijk wilde maken.

Ondertussen zijn we weer enkele maanden verder en de laatste weken kom ik voortdurend X terug tegen (Y minder) en ik raak hiervan in de war. Ik weet vaak niet wat tegen hem te zeggen, en ontloop hem dan ook zodat hij mij niet ziet, en we dus geen ongemakkelijke gesprekken moeten hebben. Ik heb enorme spijt dat het zo tussen x en mij is gelopen en dat we niet gewoon eerst vrienden hebben proberen te worden en DAN pas op date zijn gegaan. Daar komt dan ook nog eens bij dat ik nog steeds vreselijke spijt heb dat Y en ik niet meer kunnen praten zoals vroeger (hoewel ik het ergens zeker wel begrijp).

Een paar weken terug gaf een gemeenschappelijke vriend van X, Y en mij een klein feestje waarop ik vrij goed met Y heb kunnen praten. Ik heb niet erg veel met X gepraat jammer genoeg, maar ik vond X toch een leuke indruk maken in het algemeen omdat hij van die grappige verhalen vertelde enzo (maar dus niet tegen mij alleen, maar tegen de hele groep hé). Momenteel denk ik best vaak aan X en stel ik me voor hoe het had kunnen lopen als we het anders aangepakt hadden. Er zijn alleen verschillende zaken die me tegenhouden om hem aan te spreken (op feestjes ofzo), namelijk: ik weet niet of X me in de eerste plaats (nog wel) leuk vindt, ik begrijp niet of X een player is of niet, omdat hij zo moeilijk te doorgronden is, Ik weet niet of ik Y zou kwetsen door beter bevriend proberen te worden met X aangezien Y mij toch een paar maanden geleden heeft bekend dat hij me leuk vond en ten laatste ik ben gewoon verschrikkelijk onzeker.

De reden waarom ik niet gewoon advies vraag aan mijn vrienden is, omdat de meeste van hen zowel X en Y kennen en zij dus niet echt ‘objectief’ kunnen zijn. Ik wil graag de mening van iemand die zowel X, Y als mij niet kent in het echt en die dus mss een iets objectiever naar het verhaal kan kijken. Ik hoop echt op een reactie van iemand, ondanks dit idioot lange verhaal (waarvoor nog eens sorry :s), want ik ben erg ongelukkig op het moment door heel deze situatie. xx

/

Bedankt voor je reactie! Daar zit idd wel wat in, maar ik zou niet willen dat Y denkt dat ik hem leuk vind omdat ik terug contact met hem opneem, want ik mis hem ‘gewoon’ als goede vriend. En ja over X, daar heb je ook een goed punt :slightly_smiling_face: Maar ik vraag me gewoon af, of het enkel tussen X en mij zo stroef liep, en dat hij met al die andere meisjes mss erg vlot overweg kan bijvoorbeeld:(

/

Hm, heb je opnieuw n punt =) Een paar dag geleden heeft X me trouwens plots uitgenodigd voor zijn verjaardagsfeest (Y komt ook), dus dan kan ik ineens proberen om de zaken terug een beetje normaal te krijgen met zowel X als Y

/

Heel erg bedankt, ook voor je advies =)

als ik jou was zal ik gewoon proberen om contact op te nemen met X en Y. ik denk dat Y dat alleen maar leuk zal vinden omdat hij jou eerst ook wel een leuke meid vond.
wanneer je contact met iemand opneemt hoeft niet per se te betekenen dat je diegene ook leuk vind.
hou het met beide jongens eerst objectief en vertel ze dat je het vervelend is hoe het is gelopen en dat je wil proberen om elkaar beter te leren kennen / vriendschap op te bouwen.
probeer duidelijk te zijn, en draai niet om de zaken heen. vraag ze ook wat hun ervan denken en wat hun voelen :slightly_smiling_face:

hou vol, het komt allemaal wel weer goed!

ik zal proberen hen allebei terug aan te spreken op fb ofzo, maar dat is enerzijds ook n beetje eng vindik, want stel dat ze allebei eigenlijk helemaal niet meer bevriend ofzo willen zijn x) Oooh, pff, hopelijk gaat het op dat feest goed =)

ja, wat dus al gezegt is, je kunt gewoon contact opzoeken met X en Y.
Y moet je dan duidelijk maken dat je hem mist als vriend, en meer niet. Zo voelt hij zich ook minder gekwetst als je dus met een andere jongen (bijvoorbeeld X) zit, want dat heb je duidelijk aangegeven dat je niet meer van hem wilt.
En bij X is het volgens mij een kwestie van jezelf zijn, zodat hij dat ook kan zijn. Dan gaan die ongemakkelijke momenten uiteindelijk wel weg, het is gewoon moeilijker omdat jullie beide verlegen zijn.

Idd, wat ik dus bij X niet begrijp is dat we bij andere mensen gewoon onszelf kunnen zijn, maar bij elkaar niet. Ik begrijp niet of dat verlegenheid is, of misschien gewoon onze karakters die niet samenpassen of mss dat we weinig tegen elkaar te zeggen hebben … x(