Vertrouwen lukt niet..

Er zijn vast al veel topics over dit onderwerp, maar ik voel me best wel wanhopig.

Ik date nu sinds 1,5 maand met een jonge(man). Het is allemaal echt gezellig, en ik heb hem wekelijks gezien. toevallig heb ik deze week vrienden van hem ontmoet en van het weekend ontmoet ik ook zijn ouders. Ik wordt verliefd. En ik heb hem dus deze week vaker gezien dan voorheen. Hij doet heel lief en laat ook steeds uit zichzelf dingen horen via de app. ook neemt hij redelijk wat initiatief met aanrakingen als we elkaar zien. (We hebben ook gezoend etc…) Maar nu mijn probleem: Het begint nu in mijn ogen serieus te worden omdat ik zijn vrienden heb ontmoet en dit weekend zijn ouders.

Maar dat ben ik. En ik, vertrouw helaas NIEMAND. Is het voor hem wel even serieus nu als voor mij?

Deze jongen is zo lief, en geeft me veel aandacht. Alleen achter alles zoek ik het negatieve en ik denk dat hij het toch niet meent. Ik voel me ook niet leuk/knap genoeg voor hem. Het gekke is ook dat als ik een man niet écht leuk vind dat ik erg zeker ben over mezelf tijdens een date maar dat ik me nu een onzeker bakvisje voel bij hem. Allebei mijn exen zijn klootzakken tot op het bot en hebben mij vreselijk behandeld. ik ben mijn vertrouwen in mannen kwijt.

Maar omdat ik hem niet vertrouw maak ik soms echt lompe reacties naar hem via de app. ik haat het dat ik zo ben maar ik weet simpelweg gewoon niet wat ik er aan moet doen! ik zal nooit gelukkig worden door mannen voor altijd te wantrouwen. Ik heb verder ook geen enkele reden om hem te wantrouwen, maar als ik dan op facebook kijk en ik zie sommige reacties van dames onder zijn foto dan betrap ik mezelf erop dat ik ga controleren of dit meer is gebeurd.

Het slaat dus helemaal nergens op!

Er zullen vast wel meer meiden zijn die last hebben van dit probleem. Hoe gaan jullie ermee om? ik ga dit natuurlijk niet met hem bespreken, dan is ie gelijk afgeknapt en ik wil ook niet onzeker overkomen.

Liefs Demi

Vertrouwen moet je bouwen meid en het moet van 2kanten komen het is geven en nemen.

Heel herkenbaar helaas. Wat ik heb gedaan enkele maanden geleden, is het juist wel bespreekbaar maken. Ik wilde het eigenlijk ook niet maar op dat moment had ik geen andere mogelijkheid voor mijn gevoel… Inmiddels is de relatie alweer stukgelopen (maar om andere redenen) maar dat heeft mij écht heel veel geholpen. Als het een “goede jongen/man” is, heeft hij er echt wel begrip voor.

Ja inderdaad, maar juist omdat het nog niet officieel is wil ik ermee wachten. wie weet vraagt hij me binnenkort, geen idee… ik heb mezelf maar voorgenomen om als dat moment daar is, ik eersr vertel dat ik goed met hem wil praten en afspraken wil maken. want op dit moment voel ik me echt een zenuwenlijer.

Dit is zo kut!