Verscheurd (verhaal)

[b]Hee meiden,

Laatst ben ik begonnen met schrijven, nadat ik ineens heel veel inspiratie had (:
Ik ga de verhaallijn niet uitleggen maar voor degene die het toch willen weten, note me!
Feedback is altijd welcome!

Eerste stukje: [/b]
Zodra ik Twan zie, word ik verrassend rustig en loop naar hem toe. ‘Hoe ging het?’ vraagt hij en glimlacht zijn glimlach naar me. ‘Kut,’ mompel ik en druk me tegen hem aan. Hij knuffelt me en geeft me bemoedigend een kus. ‘Nog een dan is het kerstvakantie,’ probeert hij me op te vrolijken. Dat was niet nodig want zodra ik bij hem ben, weet ik dat het lukt. Charisma, noemt men dat. Nou, Twan heeft genoeg charisma voor ons allebei. ‘We gaat toch wel samen een weekendje weg he?’ vraag ik, die als een klein kind gerustgesteld wil worden. ‘Tuurlijk! En over ruim een uur weet je waarheen,’ zegt hij met een knipoog. ‘Ga nu je laatste toets maar maken. Succes!’ Hij duwt me zachtjes richting de gymzalen, die omgetoverd zijn tot massaslachting, oftewel tentamenzaal. Met tegenzin maak ik me van hem los en loop naar de derde verdieping. Daar staat mijn abv Hannah. ‘Hee, goed geleerd?’ vraagt ze. Ze ziet een tikkeltje groen. ‘Ja wel goed geleerd. Kan ik het? Nee dus,’ zucht ik, mijn vertrouwen in mezelf. weer kwijt. ‘Jij?’ Hannah schudt weemoedig haar hoofd. ‘Ik heb al mijn zinnen gezet op wiskunde dat ik maatschappij niet geleerd heb,’ zegt ze. ‘Je kunt het wel,’ zegt ik zowel tegen haar als mezelf. Als de deur opengaat lopen we rustig naar binnen en zoeken onze plaats. Tijden het SE kan ik me niet concentreren. Het enige waar ik aan denk is het weekend met Twan. Het mag ein-de-lijk van mijn ouders want ze wilden wachten tot we een half jaar hadden, afgelopen maand dus. Na een paar opgaven gemaakt te hebben, vertrek ik. Meer weet ik toch niet.

Veel leesplezier! xx

Up!

Leuk geschreven tot nu toe! (:

heel leuk! ben al benieuwd naar het volgende stukje!

Zal ik dat maar meteen posten? Heb toch niets te doen nu :stuck_out_tongue:

Twan staat buiten met een paar vrienden een sigaret te roken. Slechte gewoonte, ik weet het. Gelukkig rookt ie niet als we afspreken. ‘Hey,’ zegt hij en pakt mijn hand. Ik wordt begroet door zijn vrienden, die mij nu als een van de vriendengroep beschouwen. Twan kijkt me aan besluit om niet te vragen hoe het ging. ‘Zullen we gaan?’ vraagt hij. ‘Is goed,’ zeg ik en zwaai naar zijn vrienden. We lopen naar zijn huis om de hoek en worden ontvangen met cake en wat te drinken. ‘Hartelijk dank,’ zegt ik, mijn stuk aanpakkend. ‘En hoe gingen de proefwerken?’ vraagt zijn moeder, Elisa. ‘Wel goed,’ mompelt Twan. ‘Bij mij ook wel,’ voeg ik eraan toe. ‘Oké. Jullie hebben vakantie wel verdient,’ lacht ze. Na even met haar gepraat te hebben, vertrekken Twan en ik naar boven. Eenmaal boven trekt hij me tegen zich aan en zoent me. ‘Asbak,’ giechel ik als hij me loslaat. ‘Sorry,’ zegt hij en zoekt verwoed naar een kauwgompje. ‘Ik maakte maar een grapje.’ Ik trek hem bij me op bed. ‘Vertel nou over dat weekendje,’ lach ik en nestel me tegen hem aan. Twan steekt zijn tong uit. ‘Oke, oke dan. Ik heb een weekendje geboekt in … tadadadaaa… Amsterdam!’ Voor hij nog iets kan zeggen vlieg ik hem om zijn nek en zoen hem vol op zijn mond. ‘Je bent geweldig!’ ‘Ja he?’ grapt hij en zoent me nog eens. Dan staat hij op en doorzoekt zijn enorm rommelige la. Hij vist een envelopje eruit en komt weer bij me op bed zitten. ‘Hier, open maar,’ zegt hij en geeft het aan mij. Aarzelend maak ik de envelop open en lees de brief die erin zit. Het is een bevestiging van een betaling voor een suite in Avenue. ‘Really?’ vraagt ik geschokt. ‘Als we het doen, doen we het goed,’ glimlacht hij. ‘We vertrekken overmorgen en zijn dan de dag voor kerstmis terug.’ ‘Je bent een schat!’ fluister ik in zijn oor. Dan gaat mijn telefoon af. ‘Mijn moeder,’ mompel ik en neem op. ‘Hee lieverd, ik ga nog even de stad in. Ga je mee?’ vraagt ze. Twan luistert mee en knikt dan. ‘Ga nou maar. Ik weet dat je nog geen cadeautje voor haar hebt en als we thuis zijn is er geen tijd meer.’ Ik knikt en kus hem vluchtig op zijn mond. ‘Ja is goed mam. Ik ben nu bij Twan… Ja is goed! Totzo!’ Ik hang op. ‘Ze komt me over vijf minuten halen,’ zeg ik. ‘Dan hebben we nog 5 minuten,’ lacht hij met een scheve grijns en trekt me naar zich toe voor een kus.

je kan echt heel mooi schrijven! ik blijf je verhaal zeker volgen. :slightly_smiling_face:

Even een paar opmerkingen:

  • ‘glimlacht zijn glimlach naar me.’ Kun je daar niet beter ‘glimlacht naar me’ van maken? Het is namelijk niet een hele fijne zin om te lezen.
  • abv kun je beter voluit schrijven. (:
  • ‘al mijn zinnen gezet op wiskunde dat ik’ moet dat niet OMdat zijn?
  • In je tweede stukje schrijf je: Ik wordt. Dat is natuurlijk zonder t, hè?
  • Kerstmis is met hoofdletter!
  • Cijfers van twintig of lager moeten voluit geschreven worden! Dus die laatst 5 moet vijf worden.

Voor de rest is het wel goed geschreven, hoor! Dit zijn de dingen die mij opgevallen zijn. (:

Dankje voor je feedback! Soms maak ik wat typfouten omdat ik te snel wil en mijn idee wil uitwerken :blush:
Ik zal er voortaan beter op letten!

Leuk ! Ik ga hem ook volgen :slightly_smiling_face:

Nog maar een stukje (:

Ik geef hem nog een kus en stap dan bij mij moeder de auto in. Ze vraagt hoe de proefwerken gingen en ik vertel haar maar de waarheid. ‘Nu maar afwachten he?’ zegt ze en parkeert de auto. We lopen door de H&M op zoek naar een leuk kerstjurkje, door de C&A voor haar en dan nog naar de Esprit. ‘Zo ik moet alleen nog naar de Invito om mijn laarzen te ruilen en naar de bloemenwinkel voor oma,’ zegt ze. ‘Jij hebt zeker andere plannen?’ Ik knik. ‘Dan zie ik je over een uurtje ongeveer hier weer?’ ‘Is goed. Tot straks, mam!’ zegt ik en loop de tegenovergestelde richting op. Bij de juwelier ga ik naar binnen en slaag verrassend snel voor mijn moeder. Hannah had gelijk toen ze zei dat mijn moeder enorm veel zilver heeft en er echt van houdt. Ik koop haar een paar zilveren oorhangers met donkerpaarse steentjes erin. Zo nu door naar Primark voor een nieuwe weekendtas. Als ik langs de Hunkemöller loop aarzel ik. Zou ik? Voor het weekend? Het wordt tenslotte onze eerste keer. Na wat getreuzel loop ik toch naar binnen. Onwennig sta ik tussen de kanten slipjes en panterprint bh’s. Ik hoop dat ik niemand tegen kom, vooral niet mijn moeder. Ik kies een paar redelijk normale setjes uit en ga passen. Kwartiertje later loop ik met een zwarte en een donkerblauwe bh, twee slipjes in dezelfde kleuren en een string naar de kassa. Ik durf niet te kijken wat ze kosten en steek meteen mijn pasje in de automaat. Eenmaal buiten vouw ik de tas op en duw hem in mijn schooltas. Zo, nu nog even naar de Primark en ik ben klaar. Helaas hebben ze de bruine tas met fringes niet meer. Teleurgesteld in mijn favoriete winkel loop ik terug naar de ontmoetingsplek met mijn moeder. Ze staat al te wachten. ‘Hee, nog wat leuks gezien?’ vraagt ze en duwt een bos bloemen voor oma in mijn handen. ‘Eh nee, ze hadden die leuke tas niet meer bij de Primark,’ zegt ik.‘Jij geslaagd?’ vraag ik met een blik van drie tassen van de invito. ‘Laat ik je thuis wel zien,’ zegt ze met een glimlach en ik haak mijn arm in de hare.

Upppp

Up!

Leuk verhaal. Wanneer komt het vervolg?