Vermist

verder…

Ik zit op de fiets onderweg naar het huis van Mike. Hij heeft me uitgenodigd. Hafsa had me gisteren allemaal vragen gesteld over hem. ‘Je bent verliefd, je bent verliefd!’ Gilde ze de hele tijd. Misschien ben ik ook wel verliefd. Verliefd zijn is toch niet fout? Het is hartstikke normaal. Misschien is Mike ook wel een beetje verliefd op mij? Als ik bij zijn huis aankom zet ik mijn fiets tegen een boom. Aan de andere kant van de boom staat een andere fiets. Volgens mij herken ik die wel. Is die fiets niet van Tim? Tim is een jongen uit mijn klas die best lang verliefd op me is geweest. Hij heeft me verkering gevraagd maar ik wees ‘m af. Maar wat doet zijn fiets hier? Hij woont hier toch niet? Nou ja, misschien is-ie wel bij een vriend ofzo. Ik loop naar de deur en bel aan. Een dikke vrouw met blond haar doet de deur open. Vast Mike’s moeder. ‘Kom binnen schat, Mike is op zijn kamer. Zijn kamer is boven de trap op eerste kamer links.’ ‘Dank u.’ Zeg ik. Ik loop de trap op en doe de deur van Mike’s kamer open. ‘Tim?’ Zeg ik verbaasd. Hij is duidelijk ook verbaasd om mij te zien. ‘Hi!’ Zeg ik. ‘Ik heb je lang niet meer gezien, je komt ook niet meer bij mij en Haffie in de pauze zitten.’ ‘Dat komt omdat ik de laatste tijd tijdens de pauze met Mike uithang.’ Zegt Tim. ‘Zit hij bij ons op school dan?’ Vraag ik verbaasd. Slim van je Miley, je bent vergeten te vragen waar Mike op school zit, en hoe oud hij is, en zijn achternaam… ‘Ja.’ Zegt Tim. ‘Hij is nieuw, maar wat heb ik gehoord over je zusje?’ Mijn gezicht betrekt. Tim komt naast me staan en neemt me mee naar Mike’s bed. Ik plof neer op het bed en begin weer te snikken. ‘Het is allemaal mijn schuld. Alles! Ik had haar niet alleen moeten laten.’ Zeg ik. Tim duwt me tegen zich aan en streelt over mijn haar. Dat deed Mike ook, in het café. Toch voel ik me veel veiliger bij Tim. Hem ken ik al 5 jaar. ‘Niks is jou schuld. Je kon er toch niks aan doen? maar wat doe jij hier?’ Zegt Tim. Op dat moment komt Mike naar binnen. ‘Wat doen de tortelduifjes nou in mijn kamer?’ Zegt Mike. Ik begin te blozen. ‘Miley, Miley, Miley. Wat kan je toch weer eens goed liegen. Je zei dat je geen vriendje had.’ ‘Heb ik ook niet! Tim is een van mijn beste vrienden. Ik wist alleen niet dat jullie elkaar kenden.’ Zeg ik. ‘Echt niet? Hij is supergoed bevriend met bijna ons heel vriendengroepje. Hafsa, Anouk, Bo en ik.’ Mijn mond valt open. Weet iedereen wie Mike is? Zelfs Hafsa! Misschien is dat waarom ze zo geheimzinnig lachte toen ik het over Mike had. Superraar! ‘Maar Smiley, ik moet nu gaan. Dag Mike.’ Zegt Tim en hij knijpt nog even zachtjes in mijn hand. Als hij de kamer uit is komt Mike naast me zitten. ‘Dus jij bent wel bevriend met iedereen?’ Zeg ik plagerig. ‘Ja, ik stoot je zo uit je groepje als ik dat wil.’ Zegt Mike en steekt zijn tong naar me uit. Het is even stil. We zitten in zijn kamer, op zijn bed helemaal alleen. Onze lippen komen steeds dichterbij en dan zoenen we. In het begin is het best lekker, maar hij zoent steeds ruwer. Z’n hand gaat onder mijn shirt en hij probeert mijn BH los te krijgen. Ik trek me terug. ‘Dit gaat íets te snel.’ Zeg ik. ‘Het is of nu, of nooit.’ Zegt Mike.

Okkej wat jullie nu gaan lezen kan misschien een beetje raar zijn, maar ik vond het wel grappig om het eens uit te proberen

‘Ik heb dorst,’ Zegt Miley. ‘Mag ik wat water.’ ‘Mmmmm…’ Zeg ik. ‘In de keuken… beneden.’ Zeg ik en doe één oog open. Ik zie Miley zich aankleden en naar beneden lopen. Ik spring uit mijn bed en doe mijn boxer aan. Ik kijk m’n kamer rond. Waar zit Miley’s tas nou? Bingo! Op mijn bureau. Ik rits de tas open en zoek haar telefoonboek en agenda. Als ik ze heb verstop ik ze in mijn kledingkast, trek mijn boxer weer uit en ga in mijn bed liggen. Miley komt de kamer weer binnen, ze is helemaal angekleed. ‘Het is al best laat, mijn ouders zijn vast bezorgt.’ Zegt Miley. ‘Je jas staat beneden. Pak die maar even en kom weer hierheen.’ Zeg ik. ‘Waarom?’ Zegt Miley. ‘Kan ik net zo goed mijn tas pakken en weggaan.’ ‘Doe het nou maar.’
Miley komt de kamer weer in met haar jas in haar hand. Toen ze weg was heb ik nog een paar spulletjes uit haar tas gepakt. ‘Kom je nog?’ Vraag ik. ‘Mike, de eerste keer was al tegen mijn zin. Ik wil het niet meer en ik heb mijn kleren al aangetrokken.’ Zegt Miley. ‘Je bent toch verliefd op me? Dat heb ik wel gemerkt de laatste tijd. En anders zou je me ook niet terug zoenen. Of niet soms?’ Zegt Mike. ‘Ja maar…’ Zegt Miley. ‘Niks ja maar, als je het niet wilt betekent het dat je niet verliefd op me bent.’ Miley gaat op de rand van mijn bed zitten en kijkt naar de grond. Ik ga rechtop zitten en begin haar op haar lippen te zoenen en dan ga ik naar haar nek. Ik knoop haar blouse open en dan vliegen haar kleren door de kamer, alweer.

Deze keer schreef ik door Mike’s gedachten. :stuck_out_tongue:

Hij is SUPERspannend!!!
Gauw doorgaan pleasee!!!(L)

Dankuuuuu ^^

leuke schrijfstijl !
verdeeer :grin:

aahh mijn reactie is sowieso Positief =D
vanavond nog een stukje (A)?

Jha denk het, maar ben nu eventjes inspiratieloos :slightly_smiling_face:

‘Hoi,’ Zeg ik en geef Miley een zoen. Oops had ik niet moeten doen! Miley heeft me verteld dat ze duidelijk geen relatie met me wilt. Ze vond dat alles te snel ging. Ik zie ook aan haar gezicht dat ze verbaasd is. Iedereen is er, Tim, Hafsa, Bo, Anouk en natuurlijk Miley. ‘Is er al nieuws van Rosa?’ Vraag ik. Ik zie dat Miley’s gezicht betrekt. ‘Nee, helaas. Ik zag haar foto laatst aan zo’n prikbord hangen. Er stond heel groot ‘vermist’ op. Dat was zo’n raar gevoel.’ Zegt Miley. ‘Inderdaad, ik zag het ook in het nieuws. Meisje van 7 jaar wordt vermist.’ Zegt Tim. ‘Nooit gedacht dat je zusje voor zo iets op het nieuws zou komen.’ Het is even stil. ‘Anouk, ga je mee naar de wc?’ Vraagt Bo plotseling. ‘Ik moet ook nog even.’ Zeg ik. Met zijn drieën gaan we de kant van de wc’s op. We splitsen op en gaan via verschillende kanten de school uit. Als we ook het schoolplein zijn uit geslopen staan we even stil. ‘Luister, alles gaat volgens plan.’ Zeg ik. ‘Moedig mij nog even aan bij Miley. De eerste was makkelijk, maar de tweede wordt moeilijk. Ik wil zo veel mogelijk informatie over haar. Oh, en die Tim is gevaarlijk. Zorg dat hij uit het vriendengroepje word gegooid.’ Anouk en Bo knikken. ‘Wanneer krijgen we onze buit? En alle sporen van Rosa zijn gewist, toch? Zegt Bo. ‘Ssst! Verdomme wil je dat we worden gesnapt ofzo? We zouden haar toch ‘het vosje’ noemen?!’ Zegt Anouk. ‘Maar Bo heeft wel gelijk, wanneer wordt de buit verdeelt?’ Ik pak mijn telefoon en zoek een smsje. ‘Ah, hier staat het. Als we ze alle twee afgeven, krijgen we honderdvijftigduizend euro. Dat is ziek geld.’ Zeg ik. ‘Ik had wel meer verwacht,’ Zeggen Bo en Anouk tegelijk. ‘Ja, iets in de tweehonderd?’ Zegt Bo. ‘Zorg er nou maar voor dat je je opdracht goed uitvoert. Ga nu maar terug.’ Zeg ik. ‘Anders valt het op.’ ‘Ga jij maar, wij hebben nog wat dingetjes te doen.’ Ik loop terug naar Miley en de rest. ‘Waar zijn Bo en Anouk?’ Vraagt Tim en kijkt me arrogant aan. ‘Die moeten nog iets regelen.’ Zeg ik. ‘Hoe weet je dat? Ben je met ze mee gegaan in de plee ofzo?’ Zegt Tim. ‘Doe niet zo lullig,’ Zegt Miley en geeft Tim een duwtje. ‘Waarom vraag je het dan?’ Zegt Miley en kijkt Tim plagend aan. Tim kijkt mijn kant op. ‘Ik moet gaan,’ Zeg ik en geef Miley een kus. Als ik uit het zicht ben pak ik Miley’s telefoon en begin tussen haar contacten te zoeken.

MILEY:
‘Miley er is iets mis met die gast. Hij doet f*cking geheimzinnig. In de pauzes keek hij ook de hele tijd naar je en praatte hij over je. Van goh hoe zou het zijn om seks te hebben met zo’n lekker ding.’ ‘Inmiddels weet hij al hoe het is.’ Zeg ik. Die nacht zal ik nooit vergeten. Het was zo afschuwelijk, ik werd gedwongen. Tims gezicht betrekt. ‘Heb je HET gedaan?!’ Vraagt Tim geschrokken. Jeetje, ik dacht dat hij al over me heen was. Zou hij nog steeds iets voor mij voelen? Tim is eigenlijk best wel knap. Maar omdat hij één van mijn beste vrienden is, heb ik er nog nooit over gedacht om een relatie met hem te nemen. ‘Miley, ben je echt verliefd op die gast?’ Vraagt Tim. Ik geef geen antwoord. Waarom niet? Als ik verliefd ben zou ik het van de daken af willen schreeuwen. ‘Geen idee, denk het niet.’ Zeg ik en stop mijn laatste stukje patat in mijn mond. Ik weet zelf dondersgoed dat ik niet op Mike ben. Maar als ik dat zeg gaan sommige mensen denken dat ik een h*er ofzo ben.
DDDZZZZZZTTTTTTTT… Smsje! Ik gebruik mijn oude telefoon omdat ik mijn huidige mobieltje niet kan vinden. Even kijken wat er staat… ‘Kom naar het parkje over 5 min.’ Van Tim. Ik zit toch de hele dag thuis, waarom ook niet? Ik kleed me snel aan en doe wat make-up op. Als ik in de spiegel kijk om mijn make-up te checken zie ik Rosa. Ik schrik me dood. Ze huilt. Ze huil alleen maar ‘Waarom heb je me achter gelaten?’ Zegt ze. ‘Rosa…’ Zeg ik. Ik vrijf in mijn ogen en dan is ze weg. Ik begin te huilen en zak naar de grond. ‘Oh Roosje… van me.’

‘Miley er is iets mis met die gast.’ ‘Tim je zegt een halfuur lang hetzelfde! Als ik dit had geweten was ik niet gekomen.’ Zeg ik. ‘Ja, er is nog iets anders.’ Zegt Tim. ‘Miley, ik kan er niet tegen als ik je met die Mike zie.’ ‘Je bent nog steeds niet over me heen?’ Zeg ik zachtjes. ‘Ik was het een tijdje, maar mijn gevoelens voor jou kwamen weer terug.’ Zegt Tim. Ik moet toegeven dat ik erachter ben gekomen dat ik niet verliefd ben op Mike. En ik heb al helemaal spijt van die ‘ene’ nacht. Tim is best aardig, en lief… en knap. Ik heb óóit wel iets voor hem gevoeld. Onze lippen komen steeds dichter bij. Als we bijna zoenen moet ik lachen en trek ik me terug. ‘Wat is er?’ Vraagt Tim teleurgesteld. ‘Ik heb van die kriebels in mijn buik.’ Zeg ik. Tims hand glijd op die van mij. ‘Weetje wat dat betekend? Dat betekend dat je verliefd bent.’ Zegt Tim en dan zoenen we. Hij zoent geweldig, beter dan Mike. De kriebels in mijn buik worden steeds heftiger. Ik ben nu echt verlieft. Ik ben verliefd op Tim.
1 maand later.
‘Tim, ik ga met Mike afspreken.’ Tims gezicht betrekt. ‘Waarom?’ Tim trekt zijn broek uit en gaat naast me liggen. ‘Ik wil dat het ophoud. Hij kijkt me steeds aan en ik heb het gevoel alsof zijn ogen in mijn rug prikken.’ ‘Dan ga ik mee.’ Zegt Tim. ‘Ik laat je niet alleen.’ Wat is Tim toch lief. ‘Oké… welterusten.’ Zeg ik en knip het lampje uit. ‘Miley.’ ‘Mmmm.’ ‘Wanneer wil je het?’ Vraagt Tim. ‘Wanneer wil ik wat.’ ‘Nou, gewoon. Je weet wel.’ Zegt Tim. ‘Oooh. Dát ene ding.’ Zeg ik. ‘Geen idee.’ Ik knip het lampje aan en loop de kamer uit. Na een paar minuten kom ik weer mijn kamer in en dan gaat Tim rechtop zitten. ‘Waar was je?’ Vraagt Tim. ‘Ik heb wat slagroom gepakt.’ Zeg ik stout. ‘Wil je?’
‘Tim waar blijf je?’
‘Ik ben een beetje ziek.’
‘Moet ik nu alleen gaan?’
‘Kan je niet tot morgen wachten?’ Zegt Mike.
‘Nee, het moet vandaag gebeuren. Ik ga wel alleen.’
‘Zal ik toch mee komen?’
‘Nee. Ik red me wel.’ Zeg ik.
‘Oké, veel succes. Bel me wel eventjes als je klaar bent. Anders maak ik me zorgen.’
‘Oké, beterschap.’
En ik hang op. Ik wacht al 10 minuten in het café maar Mike is er nog steeds niet. Wat zal ik eigenlijk zeggen? Op dat moment komt Mike naar binnen. Hij loopt naar me toe en gaat zitten.
‘Waar wou je over praten?’
‘Dat gedoe… tussen ons.’
‘Als je me terug wilt ben je te laat.’ Zegt Mike en geeft me een knipoog.
‘Ik wil je niet terug. Ik wil dat je ophoud.’
‘Ik wil ik wil ik wil, ik wil ook. Ik wil ook van alles en nog wat. Maar waar moet ik mee ophouden?’
‘Om te beginnen, stop met arrogant doen! Ik voel je ogen gewoon in mijn rug prikken. Ik wil met een fijn gevoel naar school.’
‘Dat fijne gevoel kón ik je geven.’
‘Hou op, ik…’
Mike pakt mijn arm stevig vast. Het doet pijn.
‘Laat me los.’
Er is niemand in het café op twee oude vrouwtjes na.
‘Kom mee!’ Zegt Mike.
Hij sleurt me het restaurant uit en doet de deur van z’n auto open. Ik probeer nog los te komen maar het lukt niet.
‘Help! Help!’ Schreeuw ik, maar Mike legt zijn hand op mijn mond.
‘Laat haar los!’ Dat klinkt als de stem van… Tim!
Tim komt rennend onze kant op. Hij geeft Mike een stomp in zijn gezicht en dan laat hij mijn arm los.
‘Tim!’ Schreeuw ik.
Tim blijft tekeer gaan op Mike. Mike stompt terug op Tims oog.
‘Tim, Mike. Straks vermoorden jullie elkaar nog!’ Gil ik.
Ik probeer Tim tegen te houden maar hij gaat door.
‘Tim!’ Schreeuw ik op mijn aller hardst.
Als Tim even omkijkt haalt Mike een mes tevoorschijn.
‘Nee!!!’ Gil ik. Als Mike op het punt staat om Tim neer te steken spring ik voor hem. En dan wordt alles donker.

(haha, net als in die vechtfilms :stuck_out_tongue:)

Ik heb mmijn best gedaan. Ik heb het gevoel dat er iets niet klopt in dit stukje, misschien dat ik iets fout heb geschreven ofzo? Ik heb het wel 5x overgelezen maar kon niks vinde. Als je iets leest wat niet klopt ofzo wijs me er effe op!!!
xxx

schatje(L),

gaa snel verderr!
en je stopt toch op chaima?

jaa zo een gevoel heb ik ook als ik lees, dat er iets niet klopt. Ik denk dat je het een beetje te snel door elkaar schrijft want ik snapte niet echt wie 'ns gedachten het waren enzo?
iig ga snel verder!!

jaah x030xklopt weleen beetje…

maar verder is het geweldigg…
wel een lang stukje…
dan begrijp ik het eerder niet.
als je meer enter tussen de stukjes doet is het makkelijker lezen…
vooral in eerste alinea
eneehm
het is fucking goed!

niet negatief bedoeld hoowr het is goedddddd!

thanks gg :wink:

‘Ze wordt wakker!’ Hoor ik. Mijn hoofd bonkt, en ik heb een vreselijke pijn in mijn buik. Wat is er gebeurd? Waar ben ik? En wie zijn die mensen om me heen. ‘Miley? Miley, gaat alles goed?’ Het is Tim. ‘Miley hoor je me?’ Mijn hoofd… wat een vreselijke pijn! Ik sluit mijn ogen weer.

Er komt een zuster naar binnen met wat eten bij zich. Ik heb geen zin in eten, en al helemaal niet met deze ondragelijke pijn. Ik kijk naar het bord. Pfft, allemaal van dat vieze ziekenhuis eten. ‘Miley je moet wat eten.’ Zegt Tim. Tim heeft de hele nacht bij me gezeten, in tegendeel tot mijn ouders. Die kwamen maar eventjes langs en gingen na vijf minuten weer weg. Dat noem ik nou bezorgde ouders. ‘Tim…’ Zeg ik. Dat is het enige wat ik kan zeggen, meer komt er niet uit. Au! Wat een vreselijke pijn!. ‘Sst, niet praten. Verspil je energie nou niet. En je eet ook helemaal niks.’ Zegt Tim. ‘Beloof je me dat je nooit meer zo iets gevaarlijks doet? Ik lig liever zelf in het ziekenhuis dan dat ik jou in deze staat zie.’ Ik knik. Wat is Tim toch vreselijk lief. Dat zou ik hem nu zo graag willen vertellen, en die toestand met mijn ouders. ‘Er is nieuws van Rosa.’ Zegt Tim zachtjes. ‘Een vrouw zag Rosa hand in hand lopen met een man of een jongen. Ze zag dat Rosa zich eventjes omdraaide maar het gezicht van de jongen of man is onbekend. De politie probeert zoveel mogelijk camera beelden te verzamelen. Ik hoop dat er iets uit komt. ‘Rosa?’ Probeer ik te zeggen. ‘Sst, wat heb ik nou gezegd? Ze hebben al een computer tekening gemaakt. Ik heb de foto bekeken maar ik heb echt geen idee wie het is.’ ‘Waar is… de fot…?’ Zeg ik. ‘Miley, je licht niet voor niks in het ziekenhuis, die Mike heeft je drie keer gestoken in je buik. Als we nog iets later in het ziekenhuis waren… Nou ja, de foto zit in mijn tas.’ Tim pakt zijn rugtas en haalt er een foto uit. Hij houd ‘m voor mijn gezicht. Dat haar… die ogen… dat is… ‘Mike!’ Gil ik en meteen begin ik weer te hoesten.

leeeuk verhaal<3

alsjee schatje!

goed stukje!

meer:D

1 Dag later

‘Tim laat me los! Ik wil weg, ik ga vertellen dat Mike het gedaan heeft.’ ‘Wacht nou even, die foto is helemaal niet duidelijk. Zelfs ik kan niet zien dat het Mike is. Ik bel de politie wel even dan komen zij hier naartoe.’ Ik ga weer liggen en kijk naar het plafond. Niet te geloven, dat de kidnapper van mijn zusje de hele tijd in mijn omgeving, vrij en blij rond zat te lopen. ‘Hij heeft me gebruikt…’ Zeg ik. Tim pakt zijn mobieltje en loopt de kamer uit. Mike… ik zal je terug pakken…

Twee agenten komen de kamer in. De ene is dik en de andere best wel dun, hij ziet er ook jong uit. Misschien een stageren of zo? ‘Goede middag, agent Thijs. En dit is mijn collega Mick.’ Mick, Mike, bijna geen verschil. ‘Hallo.’ Zeg ik. ‘Dus u beweert dat u weet wie deze man op de foto is?’ Vraagt de agent. ‘Inderdaad, ik ken hem. Heel goed zelfs. Hij zit bij mij op school, zijn naam is Mike. Mike van der Schral.

‘Onmiddellijke onderzoek op Mike van der Schral vereist, ik herhaal onmiddellijke onderzoek op Mike… van… der… Schral vereist.’ Zegt de agent via een walkietalkie. ‘Weet u zeker dat hij het is?’ Vraagt de agent. ‘Ja, heel zeker. Hij heeft mij verwond, drie keer gestoken met een mes. Ik klaag hem ook onmiddellijk aan.’ Zeg ik. Tim kijkt me tevreden aan. ‘Mick, haal die papieren eens uit de auto. Ik ben ze vergeten.’ Zegt agent. ‘U gaat zo een paar papieren ondertekenen en wat vragen beantwoorden. Het is van belang dat je ons zo veel mogelijk details geeft.’ Ik knik en ga rechtop zitten. Agent Mick komt binnenlopen en geeft me een paar papieren aan. ‘Waar gebeurde het incident?’ ‘In het cafétje in Rijkersstraat.’ Antwoord ik.
‘Wat is er gebeurd?’
‘Ik voelde me niet prettig op school omdat ik altijd dacht dat hij me na keek. Ik wees hem kort geleden af. Daarom heb ik hem uitgenodigd om eventjes te praten….

…. En toen sprong ik voor Tim en heeft hij mij drie keer in mijn buik gestoken. Wat er verder is gebeurd weet Tim.’ Zeg ik. ‘U bent Tim? Wilt u dan eventjes mee komen naar het bureau voor ondervraging?’ Tim kijkt me aan. ‘Ik red me wel.’ Zeg ik. Hij geeft me een kus op mijn voorhoofd en loopt dan met de agenten mee. Ik zoek mijn mobieltje en sms Hafsa, ‘Kom snel naar het ziekenhuis, 2e verdieping kamer 366.’ En verzonden. Zal ik mijn ouders ook eventjes smsen? Nee, het kan ze toch niks schelen. Mij trouwens ook niet, ze mogen ophoepelen!

Wauwwauwwauw!!
Hij is zoo fucking goeedd!!
Gaa zoo door lieve sgaatt(L)
hvj

Ik verveelde me dus hier nog een stukje (A)

‘Door jou zijn we heel veel geld kwijt, en de verzekering wilt ook niet betalen. Wat denk je wel? Ik spring eventjes voor een mes zodat mijn ouders bakken met geld kunnen uitgeven bij het ziekenhuis?’ ‘Ja mam, het gaat echt super met mij. Zo zie ik er namelijk ook uit!’ Zeg ik zo arrogant mogelijk. ‘Jou tong is veel te lang geworden. Heb respect voor je ouderen!’ Zegt mama boos. ‘Heb respect voor je dochter! Ik zit hier verdomme met een ondragelijke pijn in mijn buik, begin jij hier te ouwehoeren!’ PATS… Ik begin te huilen, mijn moeder heeft me zo net een mep verkocht. nooit eerder had mijn moeder me een klap gegeven. En in deze situatie nog wel! ‘Weg!’ Schreeuw ik. ‘Ga verdomme de kamer uit!’ Mam pakt verontwaardigt haar jas en tas, verlaat de kamer en sluit de deur achter zich. Ik gooi een glas met wat vers geperste sinaasappel tegen de deur. ‘En kom nooit meer terug!’ Schreeuw ik.

vanavond post ik nog het laatste stukje voor vandaag

Nieuwsgierig…
Je post heerlijk snel =D