Verliefd op de broer van mijn lief

Hey,
Ik zit met een vervelend probleem waar ik met geeneen van mijn vriendinnen over durf te praten. Ik wil heel graag jullie mening hierover weten, want eerlijk gezegd zit ik met de handen in het haar.
Eventjes een achtergrond schetsen: Ik ben al bijna 4 jaar samen met mijn vriend, hij is ontzettend lief en ik zou hem voor geen goud in de wereld willen ruilen. We zien elkaar nog steeds doodgraag en er zijn zelfs plannen om te gaan samenwonen. Ik wil hem zeker niet kwetsen. Hij is eigenlijk de man van mijn leven (raar om te zeggen, maar ik wil niet melig doen).
Nu het grote probleem, ik voel namelijk iets voor zijn broer. We kennen elkaar ook al heel lang, eigenlijk al langer dan ik mijn vriend ken, maar we hebben nooit echt een band gehad. Wel was ik stiekem een beetje verliefd op hem toen ik 14 was. Het is eigenlijk sinds kort dat we echt met elkaar praten enzo. Misschien ook omdat hij een beetje veranderd is van vriendengroep en zijn relatie is ook juist voorbij. Eigenlijk voelt het heel natuurlijk en leuk aan om bij hem te zijn en te praten. Het lijkt wel alsof we veel gemeen hebben.
Ik ben in het verleden ook al verliefd geworden op anderen, maar ik wist ook van mezelf dat dit niets betekende. Ik geloof zeer in wetenschap en voor mij is het niet meer dan logisch dat mijn hormonen soms een loopje met me nemen. Ik heb die mannen een tijdje gemeden en dan viel alles weer op zijn plaats.
Maar op de een of andere manier lukt het me deze keer niet om dit te geloven. Ik denk gewoon dat ik dit ook niet wil. De gevoelens die ik nu heb, vind ik best wel spannend. Het voelt zo nieuw aan allemaal.
Dit is waarschijnlijk ook de reden waarom ik hier mijn verhaal post, ergens wil ik de bevestiging dat deze gevoelens net erg zijn en dat ik er voor moet gaan, maar aan de andere kant wil ik dit helemaal niet. Ik zie mijn vriend graag en ik zou hem nooit verlaten! Maar als ik aan zijn broer denk lijkt een flirt met zijn broer helemaal niet zo erg, toch niet als hij het niet zou weten. En ik weet dat dit fout is, ik ben normaal niet zo. Ik zou het ook nooit effectief doen, maar toch… Het is al zeer vervelend dat ik er aan denk en ik twijfel aan mezelf.
Sorry voor het lange verhaal, ik hoop gewoon echt op goed advies.
Dank je wel!

Goed dat je het even opschrijft. Je zegt dat je je vriend voor geen goud wil ruilen en je zegt ook dat je eerder verliefd bent geweest en weet dat hormonen soms een loopje met je kunnen nemen. Ik denk dat dat nu ook precies zo aan de hand is. Hormonen kunnen soms de controle nemen over je verstand. Dus ik denk dat dat ook aan de hand is wanneer je een relatie met die broer wel ziet zitten.

Liefde is een keuze maken voor degene met wie je gelukkig bent en voor degene die jij gelukkig maakt. Ik ben ook in mijn relatie verliefd geweest op een andere jongen en heb echt bewust de keuze gemaakt het contact te verbreken. Mijn relatie met mijn vriend is nog aan en gaat beter dan ooit :slightly_smiling_face:.

Denk je echt dat als je het uitmaakt met je vriend, het je lukt om met zn broer te krijgen?
Dan is hun hele familieband toch naar de knoppen?
Ik denk niet dat je het realistisch ziet en dat je hormonen inderdaad een loopje met je nemen.
Laat het los, of maak het uit met je vriend en ga alleen verder. Maar NIET met die broer, dat kun je je vriend toch niet aan doen?

Als ik jou was zou ik proberen om de gevoelens voor zijn broer van je af te zetten. Stel dat je wel “voor hem kiest”, wat gebeurt er dan? Dan ben je je vriend (waar je de rest van je leven bij wil blijven zeg je) kwijt, hij heeft ruzie met zijn broer, die broer zit of in een dilemma of hij wijst jou af en kiest voor zijn broertje (ook logisch, sorry).
Je wordt daar zelf sowieso niet beter van vrees ik.
Kijk, als die gevoelens echt blijven dan is het inderdaad erg lastig. Maar geef je relatie ook een kans om dit weer te boven te komen, door misschien zijn broer een tijdje te negeren? En die gevoelens te blokken.

Falling in love isn’t a choice, staying in love is. Een langdurige relatie is wat mij betreft in de kern: blijven kiezen voor elkaar, ook (en eigenlijk juist) als het moeilijk wordt. Of als er andere mensen op het toneel verschijnen.

Wederom, wel goed dat je het van je afschrijft. En als het blijft dan zit je inderdaad in een heel moeilijke situatie. Maar probeer de verschillende mogelijke scenario’s even te schetsen… en hoe je over je huidige vriend praat klinkt het alsof je dat niet wilt laten gaan.

Gewoon negeren, dat is toch al vaker gelukt? Ik ken die gevoelens wel maar dat betekent niet dat je er wat mee hoeft te doen.

Ik ben het hiermee eens. Ook al kan ik ook wel begrijpen dat je iets voor zijn broer voelt, hij lijkt ten slotte heel erg op degene waar je een relatie mee hebt. Maar het lijkt mij het beste om toch nog even af te wachten, sowieso een maand, en misschien zijn je gevoelens dan wel een stuk minder geworden.
Ga in ieder geval niet denken dat je er met zijn broer vandoor kan gaan, dat zou echt verschrikkelijk lullig zijn voor hun allebei.

Neem wat afstand van ze’n broer en focus je op je vriend. Ik weet dat het moeilijk is maar anders ga je hierachteraf spijt van hebben… Kan je je vriend zien met een nieuw meisje en hem zien samenwonen? Als je antwoord nee is blijf dan gewoon bij je vriend

Dank je wel voor het advies, allemaal!
Ik zou sowieso nooit iets met de broer beginnen, ook al denk ik er soms eens over, voor mij is het beslist een no-go! Dat is zeker ook niet waarom ik hier mijn verhaal gepost heb. Dankzij jullie commentaren ben ik al wat nuchtiger geworden, misschien had ik het gewoon nodig om met mijn neus op de feiten geduwd te worden.