Verliefd op beste vriend

Hallo iedereen,
Nouja de titel spreekt voor zich. Ben nu ruim een halfjaar bevriend met een hele leuke jongen en we hebben een supergoede band gekregen en we praten constant. We spreken regelmatig af, onze ouders weten ervan af, we hebben een aantal van elkaars vrienden gesproken, etc. Na een tijdje begon ik gevoelens voor hem te krijgen en dat heb ik ook gelijk tegen hem gezegd. Eerst zei hij dat hij het niet op die manier voelde en gewoon vrienden wilde zijn. Nu hebben we meer met elkaar afgesproken en ook gezoend en toen heb ik weer aangegeven dat ik meer dan vrienden wil zijn. Hij zei dat hij mij ook leuk vindt en dat hij me perfect vindt maar dat hij op dit moment geen relatie kan hebben. Hij wil niet vastzitten. Hij zegt; stel dat er iets gebeurt tijdens het stappen dan wil ik ook gewoon dat dat mag en dat niemand boos op me wordt daarom. Hij voelt zich heel schuldig dat hij nu niks wil, want hij wil me niet verdrietig zien zegt hij. We zeggen regelmatig lieve dingen tegen elkaar zoals ik hou van je, etc. Ik voel me ontzettend rot, want hij wil in feite een relatie (vaak met me afspreken, ouders ontmoeten, zoenen) maar hij wil het geen relatie noemen. Ik ben heel erg in de war. Iemand idee wat ik hier mee aan moet?
Xx

Misschien is het om eens echt goed met je beste vriend te praten. Het kan helemaal geen probleem zijn, maar diegene moet dat wel een plek geven om van beste vrienden naar echt stelletje verder te gaan. Sommige jongens vinden dat moeilijk en willen liever de band niet stuk laten lopen (voor als het uit gaat). Dat kan een grote drempel zijn.

Als hij het echt niet wilt, moet je het accepteren.

Ja ik heb het er goed met hem over gehad en hij is inderdaad bang dat onze band weggaat als het uitgaat, maar hij zegt ook; als ik iets met jou neem dan wil ik dat het speciaal en perfect is en dan wil ik op mijn best zijn voor jou maar nu ben ik daar nog niet klaar voor. Ik accepteer het wel, maar ik vind het gewoon moeilijk om zoveel met hem te praten en hem met de dag leuker te vinden terwijl ik weet dat het (voorlopig) niks wordt.