Verliefd, maar toch twijfels

Ik heb nu een kleine 2.5 jaar een heel erg lieve vriend. Ben echt gek op hem, en als we samen zijn is het echt heerlijk, gezellig en zoals het hoort te zijn.
Maar, de laatste paar maanden hebben we steeds meer ruzie gehad. Om niks eigenlijk. Hiervoor hebben we dat nooit gehad, en eigenlijk kunnen we het ook niet zo goed uitpraten. Beiden erg temperamentvol enzo. Door deze ruzie’s is het een maand uitgeweest. Omdat we elkaar erg mistten en nog steeds erg verliefd op elkaar waren zijn we het toch nog een keertje gaan proberen. En het gaat best goed nu. Heb nog steeds het fijne gevoel als ik bij hem ben en hebben vrijwel geen ruzie meer. Helaas is het wel zo dat ik ontzettend loop te twijfelen. Ik stoor me aan sommige reacties van hem.

Het is bijvoorbeeld zo dat hij graag aandacht van meisjes heeft. Hij zit bijvoorbeeld met een ex-collega te flirten. Zo van: ‘lekker wijf’, ‘kom je snel een keer langs’, en - toen het weer aan was - ‘maar er blijft een plek voor jou’. Hij had voordat het uit was gegaan beloofd dat hij dit niet meer zou doen. Toen het weer aan was heb ik een paar sms-jes van hem naar haar gelezen. Weer flirt smsjes en heb mijn vriend gevraagd of hij nog smst. Hij ontkende het glashard, ook al wist hij dat ik het wist. Hij was bang me te kwetsen en had het daarom niet verteld. Goed, we spraken af dat hij geen contact meer met haar op zou nemen. Maar omdat dit de vorige keer ook zo was heb ik, na een ruzie, zijn gespreksgeschiedenis met dat meisje gelezen. Weer geflirt. Ik heb hem erbij geroepen en gevraagd waarom hij dit nou weer gedaan heeft. Hij zei dat hij dacht dat het uit was en dat hij een soort van wraak wou uiten of zo. Goed, ik was het er totaal niet mee eens en zei dat mijn wantrouwergheid zo echt niet wegging. Hij heeft toen met mij erbij haar e-mailadres en telefoonnummer verwijderd en geblokkeerd. Ik weet dat het vertrouwen nu wel weer langzaam terugkomt maar toch voel ik me er niet helemaal lekker onder.

Ook is hij totaal niet romantisch. Meteen na het eten gaat hij achter de computer zitten. Heeft nooit een verassing voor me (in de zin van een briefje oid.) terwijl ik dat best vaak voor hem heb. Hij smst niet uit zichzelf behalve om te vragen of ik chagrijnig ben dat ik niet sms oid.

Hij is echt een ontzettend lief persoon (zo lijkt dat nu niet). Is behulpzaam, schattig, vrolijkt me op e.d. En ik hou ook echt heel erg veel van hem. In de maand dat het uit was heb ik me ook enorm kut gevoeld. Kan gewoon niet zonder hem. Maar ik twijfel steeds meer of deze relatie wel helemaal goed zit, en of ik wel door moet gaan.

Om een lang verhaal kort te maken (sorry voor dit lange bericht), wat moet ik nu doen? Er met hem over praten met kans op een ruzie? Het uitmaken? Of stel ik me gewoon gigantisch aan?

Alvast bedankt.

Zeggen wat je dwars zit, dan maar ruzie. Maar je moet wel van elkaar weten hoe je je voelt en over dingen denkt, zodat je het samen kunt oplossen.
En je stelt je niet aan, het is jou gevoel.

Ik weet eigenlijk ook wel dat erover praten een goede oplossing is. Maar hij is al zo geïrriteerd omdat ik zo wantrouwig ben. Als ik dit dan ook nog eens allemaal zeg ben ik bang dat hij op me afknapt of dat we zo een ruzie krijgen dat het uit gaat ofzo…

Pfff lastig :frowning_face:. Het lastige lijkt alsof hij helemaal niet lijkt te vinden dat dat flirten gewoon fout is. Ok je bent mss wantrouwig, maar het wantrouwen komt ergens vandaan. Het is niet alsof je nou onredelijk bent ofzo…

Ik zou er nog een keer over beginnen denk ik. Maar dan niet gelijk aanvallen, maar misschien meer van… “We maken een nieuwe start etc, maar er zitten me nog wat dingen dwars die mss eerst uitgepraat moeten worden blablabla. Ik voel me soms onzeker, omdat je nog steeds flirt met die en die ondanks je het beloofd hebt niet te doen. Nu weet ik dat ik niets te zeggen heb over wat jij doet of laat, maar ik wil je wel laten weten dat ik me er heel verdrietig door voel en teleurgesteld”

Zoiets? Ik heb ook een keer een vertrouwensdeuk opgelopen tijdens onze relatie. Toen was echt praten praten praten de oplossing… Hoop dat het voor jullie ook werkt :frowning_face:

Nou, ik kan me best voorstellen dat je wantrouwig bent hoor… Wraak nemen vind ik sowieso al diep triest en hij houdt zich blijkbaar ook niet aan afspraken. Nog een keer met hem praten, en daarna gewoon beslissen of je nog wel verder met die jongen wilt. Als hij niet goed voor je is, ben je hem liever kwijt dan rijk.

Hoe is het bij jou afgelopen dan?
Voorderest bedankt voor de reacties! Moet maar rustig een gesprek met hem beginnen denk ik dan.

Ja goed… Ik was een beetje vertrouwen kwijt geraakt door iets wat hij had gedaan en dat wist hij en hij heeft er eigenlijk alles aangedaan om mijn vertrouwen terug te winnen. Inclusief irrationele huilbuien en paranoia haha :stuck_out_tongue:.

De sleutel was voor ons echt praten, praten en praten. Telkens als iemand iets voelde opborrelen, gelijk eruit gooien. Want dan is het nog niets kleins. Hoe lang er je iets binnen je houdt, hoe erger je ermee gaat zitten etc…

Dit werkte voor ons, maar niemand kent jullie relatie beter dan jij zelf natuurlijk. Maar ik denk als jullie 2,5 jaar samen zijn geweest, dat er dan zeker genoeg respect en liefde voor elkaar is om zo’n gesprek te overleven :slightly_smiling_face:.

Probeer de nadruk te leggen op hoe JIJ je voelt en niet op wat hij allemaal fout doet. Hij kan je niet aanvallen op hoe jij je voelt, maar wel op “valse” beschuldigingen etc…

Hoop dat je er wat aan hebt… Ik blijf het topic volgen en anders kun je me natuurlijk noten :slightly_smiling_face:.

xx

Hmm, denk dat ik er zeker wat aan heb. Ben in ieder geval blij dat het goedgekomen is tussen jullie!
Ik hoop dat hij het ook positief opvat. Ben namelijk heel erg bang dat hij dat niet doet (hij kon sowieso niet echt tegen kritiek, en is, zoals ik al zei, al geïrriteerd dat ik hem niet vertrouw).
Heel erg bedankt voor je hulp in ieder geval! :grinning:

Je zal toch echt met hem moeten gaan praten hoor. Als jullie 2 1/2 jaar met elkaar zijn, dan moet je over deze dingen ook kunnen praten. Kan dat niet dan klinkt het hard maar dan is een relatie (ook al duurt het al 2 1/2 jaar) vrij zinloos.

Ik snap best dat je hem niet kwijt wil, maar het gaat er bij een relatie ook om dat je jezelf kunt zijn en het lijkt er sterk op dat jij dat niet helemaal kan.

Over dat ‘flirten’ zou ik mij trouwens niet heel veel zorgen maken. Sommige jongens doen dat nu eenmaal. Op zich is een beetje flirten voor de grap niet verkeerd. Het gaat er om wat hij er verder mee doet en ik begrijp dat hij er verder niets mee doet en gewoon alleen jou wil en alleen van jou houdt en daar gaat het uiteindelijk om vind ik.

Ik zou er met hem over praten

kyk; liefde moet van 2 kanten komen.
& jullie houden wel van elkaar.
misschien moet je gewoon proberen om meer dingen samen te doen & hem duidelyk maken dat hy ook wat moet doen voor jullie relatie. :slightly_smiling_face:

en wat dat wyf betreft; als hy echt van je houdt dat weet ie beter.

xx

De dingen die jij hier neerzet komen mij zo bekend voor. Ik weet niet echt of het nou jongens eigen is, maar die attente dingen miste ik ook heel erg in mijn relatie. Ik had altijd het idee dat het maar van één kant kwam… Na een tijdje ging het tussen ons ook niet zo goed meer en besloten we er een punt achter te zetten maar zoals jij ook neerzet in je verhaal ga je hem ontzettend missen. Dat was bij mij ook het geval en we gingen het dus weer proberen. Het begon allemaal ontzetten goed. We waren weer zo verliefd etc etc, maar na een tijdje weer die vervelende dingetje. Bepaalde dingen van zijn gedrag die ik maar niet kon accepteren en hij was nog steeds niet romantisch… Het ging dus weer uit. Ik was er weer kapot van maar bleef toch steeds hopen dat het weer goed zou komen, en dat er heus wel een manier was om te laten slagen. Dat moest gewoon. Ik ben nu zeven maanden verder en ik heb nog steeds contact met hem… Blijf een zwak hebben op een of andere manier, maar juist dat nekt me zo erg! Ik blijf elke keer maar hopen dat het goed komt, en dat ie echt wel kan veranderen. Maar ik begin er nu toch stiekum achter te komen dat dit het aard van het beestje is… en dat het niet werkt tussen ons. Ik wil natuurlijk niet zeggen dat dit bij jullie ook zo is maar zie je jezelf over vijf jaar nog zo? Als je nu al zo moet werken aan je relatie en zoveel moet investeren dan zit er gewoon iets niet goed. Ik wil je niet negatief beinvloeden met mijn lapje tekst maar de twijfels zijn er niet voor niets bij jou… Denk er gewoon goed over na!

Liefs,