Verlegen

Nee dit is niet mijn eerste bericht hier maar ik maak even een nieuwe account aan omdat ik liever niet laat weten wie ik ben.

Nou goed ik werk dus in plaats van dat ik naar school ga momenteel zit ik bij de Albert Heijn achter de kassa. De gespreken met klanten gaan me gewoon goed af. Maar zo dra er maar iemand van personeel komt ben ik zo verlegen. Dit is natuurlijk erg vervelend want het zijn je collega’s. Dan zit er nog een collega die me wel heel erg leuk lijkt. Dus die ik graag wat beter zou leren kennen. Verder heb ik dit in heel veel situaties en vroeg ik me dus af hoe kan ik en met me anderen collega’s om gaan? En hoe kan ik een beetje met die jongen gaan praten en zo? En ja ik weet dat hier al duizend topics van zijn maar goed ik wil gewoon graag persoonlijke antwoorden. En als dat overbodig is dan moet er maar een slot op.

Sorry voor mijn verhaal maar ik moest het echt even kwijt. Oh en dit kon ook bij lifestyle maar goed ik wist het niet zo goed vandaar dat het hier staat. Omdat het toch ook wel om die jongen gaat…

up…:blush:

ik had precies hetzelfde xD dus ook wel handig voor mij ^^ niet dat gedeelte van die jongen, maar wel verlegen bij collega’s enzo

up!

Haha… Oke dan ben ik niet de enigste (A)!

Same here!

Ik vind 't wat moeilijk om echt concrete tips te gaan geven als je niet vertelt waarover je precies onzeker bent. Vind je jezelf niet mooi of ben je onzeker over je karakter? Zijn er mensen die je onzeker doen voelen? Nja, ik ben geen psycholoog, maar onzekerheid heeft altijd een oorzaak en die moet je gewoon aanpakken denk ik (:

probeer eens met iemand (meisje is dan makkelijker denk ik) van je zelfde leeftijd misschien een gesprekje aan te knopen? in de pauze is het meestal niet enorm lastig om het ergens over te hebben :slightly_smiling_face:
in een supermarkt is het (voor mij althans, werk er ook fulltime op het moment) ook deels een kwestie van je er thuisvoelen, op je werkplek maar ook tussen de collega’s
als je met iemand contact hebt gezocht, is het iets gemakkelijker je tussen de collegas te mengen (ik vond dat eerst ook wel lastig omdat het aanvoelde alsof er een vaste groep was waar ik dan bijkwam, maar als je korte gesprekjes begint aan te knopen die in feite nergens over te hoeven gaan, zal dat meer vlotten!)
succes :slightly_smiling_face:

/

Nou ja onzeker over mijn uiterlijk ben ik altijd wel. Maar ik denk niet dat daar het punt ligt. Ik vind het gewoon heel moeilijk om nieuwe mensen aan te spreken. Al moet dat natuurlijk achter de kassa ook. Maar mensen waar mee ik dan veel meer te maken krijg daar heb ik meer last van. Ik weet niet ik denk dat ik gewoon te bang ben om iets verkeerds te zeggen. Het begint nammelijk al vaak met een hoi en doei als je colleaga’s tegen komt op de werkvloer. Dat doe ik dus bijna nooit. Een of 2 keer gebeurd. Misschien moet ik daar maar is gewoon rustig mee beginnen.

Als wij pauze hebben dan leest meestal iedereen de krant. En praten ze niet zo veel. Dus dat is niet echt een goed moment geloof ik om een goed praatje aan te knopen.

Misschien een keer wat met z’n allen doen buiten werktijd ofzo?
Ik weet niet eigenlijk. Ik heb altijd goed met m’n collega’s gekunt, lopen altijd te kloten onder werktijd.

Dus beschouw dit maar als een upje.