Verlegen... *zucht*

Ik ben niet echt verlegen tegen volwassen, maar ik ben niet echt populair op school en tegen mensen die veel vrienden hebben enzo, ben ik gewoon heel verlegen… Alleen tegen heel goede vriendinnen ben ik niet verlegen.

Had ik ook (A) Maar ik ben op een cursus gegaan ofzo… sofa training van icare :expressionless: Boring! :stuck_out_tongue: Maar het heeft wel wat geholpen xD Ben nu niet meer zo verlegen maar ik praat ook niet zomaar tegen iedereen hoor! Maar dat kun je dus opzig doen… het zijn 10 lessen en het kost 100 euro in totaal

Ik had het vroeger ook heel erg, en nu af en toe ook nog wel es.
Maar toen ben ik telkens mezelf zo’n beetje gaan dwingen om dingen te doen die ik normaal niet zo durven. Dan begon ik eerst met kleine dingetjes, zoals iemand op straat om de tijd vragen of wat dan ook.
Telkens voelde ik mezelf dan helemaal fantastisch als ik dan weer een stapje had gedaan. En dan maakte ik het mezelf ook steeds moeilijker. En dat ging dan ook goed. Soms hielp mijn moeder me er ook bij. Dan kreeg ik dan als beloning voor het ondernemen van iets wat ik eng vond iets wat ik graag wilde.

Ook ging ik vaker naar dingen toe waar ik dan helemaal niemand kende en ik dan wel met vreemde mensen MOEST praten. Dat heb ik nu inmiddels al zo vaak gedaan dat ik het ook helemaal niet eng meer vind om met compleet vreemden een gesprekje aan te knopen.

Soms ben ik nog steeds wel een beetje verlegen, maar dan dwing ik mezelf gewoon om daar overheen te stappen.

Misschien helpt het bij jou ook wel :wink:

Joehoee, hier nog eentje.
Ik praat veeels te weinig vind ik zelf, terwijl thuis altijd word gezegd dat ik teveel praat! En ik weet wel dat ik mezelf eroverheen moet zetten, maar dat is gewoon best moeilijk…

Ik ben juist het tegenovergestelde x’D Behalve als ik met mijn mentrix moet praten want dan klap ik helemaal dicht. (ze is zo eng -.-’)

omg ja ik heb dat ook
en ik denk dat dit klopt…
hetzelfde als wat jij zegt
ik ben best wel emotioneel enz.

me2
maar het is aan het beteren. Vorig jaar durfde ik echt niets te zeggen, maar nu wel, ook omdat mijn klas wat gebeterd is en ja gewoon, ik vroeg mezelf af waarom ik zo was enzo… Maar nu trek ik mij al veel minder dingen aan en praat ik dus meer.

Ik heb precies hetzelfde… Nou gaat het al wel veel beter, maar met jongens lukt het nog steeds niet op een of andere manier… bij sommige jongens juist wel, maar bij jongens die ik leuk vind niet…

ik heb echt precies hetzelfde!:frowning:
ik zit er zo vreselijk mee ! soms denk ik echt dat ik niks ben vergeleken met anderen, zelfs niet bij mijn vrienden…
en als ik uitga, dan krijg je achteraf te horen van , waarom ben je zo verlegen, praat eens wat meer!
ik vind/vond ook een jongen leuk, en ik hoorde via via dat hij heeft gezegt dat hij me wel leuk vond maar het niet leuk vond dat ik zo weinig praat!

een vriendin van me is zelfs boos op me omdat ik niet naar mijn sectorwerkstukbegeleider durfde te gaan om mijn werkstuk inte leveren…

mijn ouder zeiden dat ik beter naar een soort psychiater of iets van een training kan gaan doen, maar dat mag ik niet van mijn mentor omdat ik te druk ben met school…

mn ouders zeggen ook dat ikdan maar zelf moet gaan trainen door bijvoorbeeld mezelf te dwingen om dingen te doen die ik vroeger nooit deed,
maar dat durf ik dus ook echt niet… ik weet het soms echt niet meer
maar ik denk maar zo, ik ben zoals ik ben … ik ben verlegen & mensen moeten dat maar accepteren… ook al zal ik er alles aan doen om er vanaf te komen natuurlijk!