Verlegen... *zucht*

Ben al sinds klein af aan verlegen.
En dan als ik met vreemde ben of met mensen die ik klein beetje ken zeg ik bijna niks, en als ik dan wegloop of andere gaan weg dan denk ik altijd van ’ waarom heb je nou niet wat meer gezegt’. 'de volgende keer moet ik meer praten’Dat denk ik dan elke keer maar steeds als ik dan weer mensen tegnkomen die ik niet ken of die ik een klein beetje ken zeg ik weer bijna niks.

En ook bij spreekbeurten kan ik vaak al een week van tevoren niet meer lekker slapen en lig ik uren te piekeren.
En als het zover is voor de spreekbeurt begin ik tezweten en wordt rood en zou het liefst me ziek melden.
Iemand tips of ervaring?
Zet het alsjeblieft hier neer want wordt er gek van…!

Ik heb het ook, heel erg. ik note je wel even :slightly_smiling_face:

okeee… :relieved:

ik heb je genote! :x

-

Ik heb precies hetzelfde
héél irritant ja .__.

_

Misschien heb je wel een beetje last van faalangst, niet veel aan te doen denk ik. Maar als je wat meer met mensen omgaat, en misschien wat meer uitgaan ( als je dat al mag ) dan word het vanzelf wel minder. Ik was eeerder ook erg verlegen, maar sinds ik uitga en baantje als kassiere heb ben ik het al veeeel minder. Soms nog wel een beetje natuurlijk :wink:

Áls je faalangst hebt, kun je daar wel wat aan doen …

Ik was vroeger ook behoorlijk verlegen. Maar toen ik naar de 1ste ging, dacht ik, en NU wordt ik eens wat spontaner :stuck_out_tongue:. Eerst was ik nog wel verlegen, maar de meesten dan ook omdat je dan gewoon niemand kent. Maar nu sta ik wel een beetje bekend als diegene die wel wat durft te zeggen in de klas :slightly_smiling_face:. Ik heb in het 1ste ook een SOVA cursus gehad: sociale vaardigheden cursus. Dan leren ze hoe je makkelijk een praatje met iemand maakt enzo. Misschien hebben ze dat ook wel op jouw school of bij zo’n jongerencentrum zeg maar.

Bij mij heeft het meeste geholpen dat ik me ervan af heb gezet :slightly_smiling_face:. Bij een spreekbeurt wordt ik nog wel rood, maar dat zeg ik van te voren gewoon even. Ik kan daar verder niks aan doen omdat ik zenuwachtig wordt, en als ze het weten zullen ze ook niet zo snel lachen, en iedereen is wel zenuwachtig!

hoop dat je hier wat aan hebt :wink:!

ik ben heel verlegen zelf tegen me vader xD

ik ben van mezelf niet verlegen, maar ben het wel geworden doordat ik gepest werd… op het moment wordt het steeds minder en minder

aangezien jij het al van kleins af aan bent, denk ik niet dat het vanzelf over zal gaan, natuurlijk wel een beetje, maar het meeste moet je zelf doen.
wat je kunt doen is wanneer je met iemand hebt gepraat en je vond dat je te weinig zei, aan je zelf beloven, echt VERPLICHTEN dat je volgende keer meer zal zeggen
het is toch een stap die je moet zetten

verder is het helemaal niet zo erg als je wat verlegen bent, er zijn altijd wel mensen waar je je echt bij op je gemak voelt (niet waar?) en dan gaat het vanzelf

je moet gewoon niet opgeven en blijven proberen die stap te zetten!

succes :slightly_smiling_face:

Het is waarschijnlijk geen faalangst want daar ben ik al een keer op getest.
Heb er ook geen last van dat ik zenuwachtig wordt bij een proefwerk hoor.
Het is alleen als ik bij ’ vreemde’ mensen ben, bij mensen die ik niet echt heel goed ken.
dus eigenlijk bi iedereen behalve ij vriendinnen. :frowning_face:

Had ik ook vroeger tot een vriendin me ging helpen. Ja klinkt heel raar, maar ik was echt desperate. Toen gaf ze een feestje en er kwamen allemaal mensen die ik niet kende (ja een paar). En ze zei dan af en toe tegen me : Ga naar hem/haar toe en geef hem/haar een compliment. Dat was een beginnetje, en nu ben ik een stuk minder verlegen.

Jaaaa daar heb ik ook ontzettend last van. Nu is het wat minder, maar vroeger was ik echt stil.
Ik heb/had er zelf eerlijk gezegd geen problemen mee, maar het frustrerende is dat anderen je er meestal mee lopen te confronteren.
Ja praat 's wat meer.
Ben niet zo saai.
Heb je soms je tong verloren ofzo?
…Dan begint 't dus echt vervelend te worden. Maar ik ben gewoon uitbundig enzo als ik thuis ben of bij vriendinnen enzo… maar in een grote groep of vreemden… nou ;o
'T hoeft niet perse faalangst te zijn, het kan ook komen doordat je emoties etc. van anderen goed aanvoelt en die in je op neemt, waardoor je zelf dicht klapt.

of het ligt gewoon aan je zelfvertrouwen (a)
Maar misschien moet je maar gewoon eens een praatje maken met iemand of mee praten met een groep mensen, als je er toevallig bij staat… zonder dat je erbij nadenkt hoe ze zullen reageren op je opmerkingen. Want dan gaat 't gwn vanzelf (:

Ik ben ook niet spraakzaam. Maar ja dat heb ik omarmd.

Vroeger zei ik helemaal niks, nu wat meer… Alleen heb ik vaak dat als ik iets zeg, ik denk; Damn waarom zeg ik dat nou weer? en ik ben altijd bang dat wat ik zeg bot overkomt ofzo. :bored:

Ik heb hetzelde probleem, ik weet nooit wat ik tegen mensen moet zeggen

Ik heb t precies andersom en ik denk later altijd WAT heb ik er nu weer allemaal uitgeflapt. Daarom is t voor mij ook verstandig om niet veel te drinken whahaha:P Maar nee ik weet niet beide is irritant hoor een middenweg is beter

Omg je bent heus niet de enige met dit probleem!!
Ik ben zo verlegen als de tering en serieus; er valt bij mij niks uit te floepen als ik met een onbekende ben :’] En als ik ook denk van “Shit, waarom heb je niks gezegd?!” dan is het de volgende keer bij mij ook hetzelfde, dan ben ik alsnog verlegen.
Maar ja, ik ben al zover ik leef zo erg verlegen en dan denk ik soms bij mezelf ‘was ik maar net als al die andere mensen die wél spraakzaam zijn’ =P