Verlaat me niet ..

http://i28.tinypic.com/8yujqc.jpg

Dit verhaal gaat over Charlotte en Jasmijn. Ze zijn al hun hele leven beste vriendinnen, en ze zijn net allebei geslaagd voor hun examens. Omdat ze allebei geen idee hadden wat ze na hun examens wilden gaan doen, besloten ze zich aan te melden als stagair/hulp bij een grote camping in Frankrijk. Tot hun verrassing werden ze meteen gevraagd om te komen. Het is de bedoeling dat ze vanaf een maand voor het hoogseizoen tot 2 maanden na het hoogseizoen blijven. Dat is dus ongeveer een half jaar. Daarna wordt er verder gekeken. Charlotte en Jasmijn zijn niet de enige stagairs op de camping, er zijn er nog een paar van ongeveer dezelfde leeftijd. De rest kom je allemaal te weten in het verhaal. Zal ik beginnen?

yes! lets start ;d

begin!

Note: Het eerste stuk is nog een beetje saai maar hier komt snel verandering in (hoop ik, haha)

‘Jasmijn, schiet nou eens op!’
Charlotte stond onderaan de trap, zij was allang klaar. Maar Jasmijn was nooit op tijd, en zoals het er nu uit zag zouden ze weer te laat komen. Maar dat kon niet, want dan zouden het vliegtuig missen! Charlotte voelde weer een stroom vlinders door haar buik heen trekken. Hier had ze al die weken naar toe geleefd. Binnen 24 uur zouden ze in Frankrijk zijn. Charlotte hupte van haar linker- op haar rechterbeen. Opgelucht haalde ze adem toen Jasmijn de enorme trap af kwam stormen. Er stonden al 4 grote koffers van Jasmijn beneden, maar blijkbaar was het niet genoeg want nu had ze er nog een achter zich aan rollen. Ver der hing er een enorme Louis-Vuitton tas aan haar arm.
‘Ben ik al!’ zei ze met een brede grijns toen ze de laatste trede afsprong.
‘Laat dat “al” maar achterwege,’ zuchtte Charlotte terwijl ze Jasmijn hielp met haar koffers naar de auto brengen. James, de au-pair, stond al bij de auto te wachten. Hij zou de meiden naar het vliegveld brengen. Ze hadden beide al afscheid genomen van hun ouders, anders zou het allemaal veel te lang duren. Hij tilde met een simpele armbeweging de koffers in de achterbak. Charlotte en Jasmijn schoven achterin. Beide waren ze veel stiller dan normaal, ze waren toch wel een beetje zenuwachtig. Waar zouden ze terecht komen? Op dat moment startte James de motor en scheurde de auto de straat uit.
Ongeveer een half uurtje later kwamen ze aan op Schiphol.
‘Waarom moeten we nou weer zo vroeg inchecken, we hebben nog 3 uur!’ zei Charlotte geërgerd. Er verscheen een brede lach op Jasmijn’s mond.
‘Denk jij wat ik denk?’ zei ze terwijl ze haar vriendin aantikte. Charlotte’s ogen begonnen te glanzen en beide riepen ze uit: ‘SHOPPEN!’
Gearmd renden ze de grote hal van Schiphol in. Hun koffers had James onder zijn hoede genomen en Jasmijn schoot de Douglas in. Ze spoot wat luchtjes op en besloot Chanel №1 te kopen. Verder kocht ze nog een nieuwe mascara.
‘Waterproof, je weet maar nooit wat voor leuke badmeester er langs de kant zit,’ zei ze terwijl ze lachend haar pinpas door het automaat haalde. Charlotte grinnikte, ze was wel gewend aan haar kopoverslaafde vriendin. Als haar ouders net zo rijk waren geweest was ze waarschijnlijk net zo geweest, maar nu nam ze genoegen met iets minder. Samen liepen ze de winkel uit en een nieuwe winkel in. Het was een schattig klein winkeltje waar ze allebei nog nooit van gehoord hadden. Het was er rustig binnen, dus liepen de meiden de winkel in. Meteen viel Charlotte’s oog op een geweldig lichtroze jurkje. Er zat een grote zwarte strik op en op de bandjes wat glitters.
‘Deze neem ik,’ zei ze blij en ze trok hem van het rek.
‘Hoe duur is hij?’ vroeg Jasmijn die bewonderend het jurkje bekeek. In haar enthousiasme was Charlotte helemaal vergeten op het prijskaartje te kijken. Ze haalde het kaartje tevoorschijn en meten verdween de glans uit haar ogen.
‘Oooh,’ zuchtte ze diep. ‘Veel te duur, dat is mijn halve vakantiebudget.’
‘Ach, ik koop hem wel voor je, daar zijn we toch vriendinnen voor!’
Charlotte vloog Jasmijn om de hals. ‘Wil je dat echt voor me doen?!’
‘Natuurlijk!’ knikte Jasmijn.
Na twee uur shoppen gingen de meiden nog wat eten in La Place, en daarna konden ze eindelijk het vliegtuig in. Jasmijn’s vader had de beste plekjes geregeld, en ze zaten heerlijk. De reis leek hierdoor ook veel korter te duren en na een ogenschijnlijk korte tijd landde het vliegtuig in Frankrijk. Hier zou er een taxibusje op hen wachten, en die zou hen naar de camping brengen. Charlotte voelde haar hart steeds sneller kloppen. Wat was dit spannend zeg. Ze was al in Frankrijk, het grote avontuur zou nu snel beginnen!

up :grinning:

up :grinning: interessant :grinning: leuk dat je ook al een voorkant hebt, ben benieuwd waar dit naar toe loopt!

  • Wil je die van mijn, verlangende liefde II, ook lezen + reageren :flushed: ?-

dankjewel :grinning:! natuurlijk, ik zal zo even kijken!

Nadat de meiden hun koffers hadden gehaald stond Jasmijn er een beetje hulpeloos bij. Ze kon zelf natuurlijk nooit 5 koffers en een enorme tas naar de taxi krijgen, en Charlotte had zelf al 2 koffers en een tas dus haar handen waren ook vol. Op dat moment klonk er een stem achter hen.
‘Puis-je peut-être vous aider?’ (1)
Als door een wesp gestoken draaiden Charlotte en Jasmijn zich om. Voor hen stond een bruin getinte jongen met blond, warrig haar en stralende lichtgrijze ogen. Jasmijn grijnsde, om te doen alsof ze de vraag had begrepen. Charlotte had het wel begrepen. ‘Oui nous devons vers le taxi place de stationnement,’ (2) zei ze met haar Frans-knobbel. De jongen krabde even aan zijn hoofd.
‘Uhh,’ zei hij en hij leek even na te denken.
‘Do you speak English?’ vroeg hij toen. Charlotte knikte. Jasmijn slaakte een klein kreetje.
‘Char, ik heb geen idee wat hij net vroeg maar vraag alsjeblieft of hij ons wil helpen, hij is zo leuk!’
Charlotte grinnikte.
‘Can you bring us to the taxi parking?’
De jongen schoot in de lach. ‘Ja, dat kan ik,’ zei hij met een brede grijns. Jasmijn’s gezicht verschoot van lichtbruin naar knalrood.
‘O nee, zeg alsjeblieft niet dat je dat net hoorde,’zei ze en ze staarde naar de grond. De jongen lachte nog harder.
‘Dan moet ik je teleurstellen. Ik ben Pim,’ zei hij en hij stak zijn hand uit. ‘Ik moet toevallig ook bij de taxi standplaats zijn, dus ik loop wel even met jullie mee,’ zei hij met een knikje naar Jasmijn’s koffer. Zonder moeite tilde hij twee van haar koffers op. Bewonderend keek Jasmijn naar zijn gespierde armen. Hopelijk vond hij haar nu geen raar mens, waarom moest ze ook altijd zo’n flapuit zijn?
Bij de taxi standplaats aangekomen liepen Charlotte en Jasmijn richting het busje waar groot op stond “Camping Bon Voyage *****” . Pim keek hen verbaasd aan.
‘Ik denk dat jullie fout zitten meiden, want dat is namelijk mijn taxi. Ik word naar de camping gebracht.’ Jasmijn en Charlotte keken hem met open mond aan.
‘Maar… Daar gaan wij ook heen,’ stamelde Charlotte.
‘Wij zijn ook stagiair op die camping,’ voegde Jasmijn toe. Pim’s mond viel open.
‘Onmogelijk,’ zei hij. ‘Zoveel toeval bestaat niet!’

Na ongeveer anderhalf uur rijden reed het taxibusje het campingterrein op. Er stond een grote boog voor het parkeerterrein met daarop groot de naam van de camping. Verder was er al een groot helderblauw meer te zien.
‘Ik ben wel toe aan een duik!’ verzuchtte Charlotte. Jasmijn griezelde al bij het idee, zij zou liever een duik in het zwembad nemen. Pim haalde zijn schouders op.
‘Laten we ons eerst maar even melden bij de receptie.’ De meiden knikten en met z’n drieën liepen ze richting het kantoortje dat direct naast het parkeerterrein lag. Achter de balie stond een jonge vrouw, met lange ravenzwarte haren die ze in een lange vlecht had gebonden. Pim, die het beste Frans sprak van hun drieën, vroeg of de bazin misschien aanwezig was. De vrouw achter de balie knikte enthousiast, en verdween door de deur in het kantoortje. Niet veel later verscheen het evenbeeld van de vrouw die ze daarvoor hadden gezien, maar dan ongeveer 30 jaar ouder. Ze zag er vermoeid uit. Toen ze de drie nieuwe stagairs zag staan, verscheen er een brede lach om haar mond. ‘Bonjour! Bienvenu!’ (3) zei ze enthousiast. Toen ging ze over tot Engels. Ze begreep meteen dat dit drie nieuwe stagairs waren. ‘Ten eerste, van harte welkom. Ik ben Monique, de bazin van deze camping. Jullie hulp is zo hard nodig hier. In korte tijd is deze camping uitgegroeid tot een enorme toeristentrekker. Geweldig natuurlijk, maar wel hard werken. Voorheen deed ik alles samen met mijn man en dochter, maar dat is inmiddels onmogelijk geworden. In de loop der jaren hebben we al een aantal stagairs versleten. Enkel Kimmy is al twee jaar lang stagiair. Verder leren jullie ze vanzelf wel kennen,’ zei Monique met een glimlach. Alle drie werden ze steeds enthousiaster.
‘Vertel verder!’ drong Pim aan. Monique grinnikte en vervolgde haar verhaal.
‘Jullie taken op de camping verschillen per week. Elke maandagochtend ontvangen jullie in de brievenbus een brief met wie welke taken vervult. Zo hebben we badmeesters nodig, schoonmakers, serveersters, en ga zo maar door.’
Charlotte onderbrak Monique. ‘In welke brievenbus ontvangen we die brieven dan precies?’
Monique keek haar met een brede lach aan.
‘Ik dacht dat jullie dat allang wisten. Jullie leven het komende half jaar in een geweldig appartement. Als jullie het paadje achter dit gebouw volgen, en links aanhouden, dan kom je na ongeveer tien minuutjes lopen uit bij het appartement. Hier zijn de sleutels. Helaas is dit mijn op één na laatste bos, en aangezien ik nog een stagiair verwacht, ga ik er vanuit dat het geen probleem is dat jullie deze bos delen?’ Alle drie schudden ze hun hoofd. Natuurlijk was dat geen probleem. Monique vervolgde haar verhaal. ‘In het appartement is alles te vinden wat jullie maar nodig hebben. Een jacuzzi, minibar, barbecue, slaapkamers, badkamers, televisies en ga zo maar door. Hier komen jullie snel genoeg achter. Nou, genoeg gepraat denk ik. Verdere informatie ontvangen jullie via de brievenbus, dus hou ‘m in de gaten! Dan laat ik jullie nu een weekje vrij, om kennis te maken met de camping en met de overige stagiairs. Geniet ervan!’ besloot ze met een lach. Alle drie konden ze niet meer wachten, en ze rénden bijna het kantoortje uit. Het avontuur begon!

(1): Kan ik jullie helpen
(2): Ja, we moeten naar de taxi standplaats
(3): Hallo! Welkom!

fijn dat je zulke lange stukken post =D

up (:

Leuuk! :grinning:

ik ga vandaag naar een vriendin dus ik post overdag niet, maar vanavond plaats ik zeker een paar lange nieuwe stukken! tenminste, als jullie wel blijven uppen want als niemand het leest heeft het ook geen zin ;p !

Ik blijf het lezen, dus kan niet wachten tot de nieuwe, lange stukken er staan :grinning:

okee ik begin nu aan een nieuw stuk (:

Nadat ze ongeveer tien minuten gelopen hadden stonden ze voor een groot wit hek met krullen. In een simpele beweging opende Pim het hek en ze liepen de tuin in. Het appartement was prachtig. Het was een hoog, lichtgeel gebouw met grote ramen. Elk raam had twee grote zeeblauwe luiken en er waren twee grote witte balkons. Aan elk balkon hing een grote bloemenbak vol met gekleurde bloemen. De hele voortuin stond ook vol met die bloemen. Verder was er nog een grote, witgeschilderde veranda met daarop twee stoelen en een klein wit tafeltje met een roze plantje erop.
‘Wauw…’ bracht Jasmijn onder de indruk uit. Instemmend knikten Pim en Charlotte en ze liepen naar de voordeur. Krakend zwaaide hij open toen Pim de sleutel omdraaide. Meteen kwam er iemand de trap afstormen. Ze droeg een oranje, zwierig zomerjurkje en haar arm zat vol gouden armbanden. Haar lange zwarte krullen zaten in een rommelige knot bovenop haar hoofd gebonden, en ze was bruingetint. Ze leek een beetje Indonesisch.
‘Hey, I’m Kimmy. You must be the new stagiairs, am I right?’ zei ze vrolijk terwijl ze haar hand afstak. Jasmijn knikte hevig.
‘Yes, we are. We are from the Netherlands.’ Kimmy knikte begrijpend. Ze legde uit dat zij uit Frankrijk kwam maar op een internationale school had gezeten, en dat ze hier al twee jaar werkte. Toen stelde ze voor om wat te drinken. Alle drie knikten ze hevig, reizen maakte dorstig. Kimmy leidde hen naar de keuken. Het was een grote, lichte ruimte voorzien van alle apparaten die je maar nodig zou kunnen hebben. Verder was er een groot kookeiland met daaraan 8 barkrukken. Bewonderend keken de drie om zich heen terwijl Kimmy voor hen alle drie een groot glas cola inschonk. Ze zei dat ze altijd naar haar toe mochten komen met vragen. Verder vertelde ze dat er al twee Engelse stagiairs waren, en een andere Nederlandse, en dat er nog een Franse onderweg was.

sorry kort stukje, ik moet nu eten. schrijf daarna meteen verder! blijf uppen (: !

@cityblush: haha, hoe toevallig ;p! ik gebruik deze namen omdat het mijn zusje haar doopnamen zijn :slightly_smiling_face:

Nadat ze wat hadden gedronken konden ze eigenlijk alle drie niet meer wachten tot ze de rest van het huis konden zien. Eerst liet Kimmy hen de tuin zien. Het was een enorme tuin, met een groot zwembad achterin. Helemaal achterin stond de schuur vol met rommel, verder was er nog een groot terras met minibar, barbecue, lekkere stoelen, en een grote tafel. Ook de achtertuin stond vol met gekleurde bloemen.
De rest van het huis was minstens zo geweldig als de tuin. De woonkamer was groot, in het midden een enorme witte leren bank en aan de muur hing een enorm plasmascherm. De toiletten beneden waren ook groot en er was zelfs een douche in. Verder was er beneden nog een kamer met een piano, grote boekenkast, en een schildersezel. De “hobbykamer”. Nadat ze de witte trap naar boven hadden gevolgd kwamen ze uit op een gang met 5 deuren. Achter de eerste deur was een lege kamer met 3 bedden. Deze kamer was voor hun gereserveerd. Het was de grootste kamer, met eigen badkamer, en toegang tot het balkon. De volgende deur leidde tot de slaapkamer van de twee Engelse stagiairs, Mike en Jason. Beide waren ze echt heel knap, alleen daar leken ze zich allebei ook goed bewust van te zijn. Mike had kortgeschoren zwart haar, en in een oor zat een glinsterend oorbelletje. Hij had alleen een spijkerbroek aan en daardoor was zijn getrainde buik goed zichtbaar. Jasmijn voelde zich meteen tot hem aangetrokken, en dat terwijl ze wist wat voor type dit was. Jason had donkerblond haar, wat langer was en een beetje door de war zat. Rond zijn neus zaten wat sproetjes en zijn ogen waren donkergroen/bruin. Charlotte vond hem de knapste van de twee.
In de volgende kamer lag de vierde Nederlandse stagiair op bed. Het was een meisje van ongeveer dezelfde leeftijd. Ze stelde zich voor als Esmee. Jaloers keek Charlotte naar haar lange blonde krullen en felblauwe ogen. Jasmijn keek ook jaloers, alleen niet naar Esmee, maar naar haar enorme Gucci-tas die naast haar bed lag. Verder vertelde Kimmy dat het bed naast Esmee haar bed was, en dat het bed dat nog vrij was, was gereserveerd voor de Franse stagiair die nog onderweg was.
De vierde deur leidde naar een gezamenlijke badkamer. De laatste deur leidde tot de “partyroom” zoals Mike en Jason hen vertelden. In deze kamer stond een grote jacuzzi, een bar met allerlei flessen drank, een grote stereo en verder waren er twee hokjes die eruit zagen als een soort grote paskamers. Toen Jasmijn vroeg wat er in die hokjes was, legde Kimmy lachend uit dat die speciaal voor verliefde stelletjes zijn. Jasmijn glimlachte. Hier zou ze zich wel vermaken!

aah leuk
ík ga het volgen !

Vanaf nu wordt het verhaal uit verschillende perspectieven geschreven. Soms vanuit Jasmijn, soms vanuit Charlotte. Ik zet er altijd boven vanuit wie het geschreven wordt!

Jasmijn

Het was inmiddels drie dagen geleden dat ze waren aangekomen in het appartement. De laatste stagiair was inmiddels ook gearriveerd, het was de Franse Laurent. De afgelopen drie dagen hadden ze met de groep wat leuke uitstapjes gemaakt naar de omgeving. Zo waren ze naar het strand geweest en uit eten. Vanaf vandaag zou iedereen 4 dagen zijn eigen gang gaan, en daarna verwachtten ze de eerste brief van Monique. Jasmijn had de laatste tijd veel gepraat met Mike, maar ze hadden nog niet echt tijd alleen gehad. Ze had het heel goed kunnen vinden met Esmee, en ook Pim vond ze heel aardig. Eigenlijk vond ze de hele groep leuk, en ze wist zeker dat het een geweldige zomer zou worden.
Jasmijn trok haar dunne vestje uit. Pff, wat was het warm hier zeg! Het was nu al elke dag iets van 30 graden geweest. Ze lag op het balkon de Glamour te lezen. Op dat moment ging de schuifdeur open. Jasmijn keek op, en in de deuropening stond Mike. ‘Hey sexy,’ zei hij met een brede grijns. Zijn ogen gleden over haar lichaam, ze had enkel nog een strapless zwart jurkje aan. ‘Hey,’ zei ze en ze probeerde zwoel te klinken. Ze trok haar jurkje recht. Mike stapte naar de andere stoel en ging zitten. Hij droeg weer alleen een broek. Jasmijn moest zich inhouden om niet te gaan kwijlen. Die buik!
‘Je moet je wel goed insmeren hoor,’ zei Mike, en hij keek naar haar schouders die al een beetje rood waren gekleurd. Jasmijn knikte.
‘Ik weet het, maar ik heb er nooit zin in.’ Mike zag dit duidelijk als een aanbod en sprong op.
‘Ik doe het wel,’ zei hij en hij pakte de zonnespray die naast haar stoel stond. Hij ging achter haar zitten en spoot een laagje zonneolie op haar rug en schouders. Jasmijn voelde zijn brede handen zachtjes over haar schouders wrijven. Een tinteling trok door haar onderbuik. Hij masseerde haar schouders even en stond toen op. Zonder iets te zeggen liep hij weg. Stomverbaasd bleef Jasmijn achter. Waar sloeg dit nou weer op? Ze had niet eens tijd gehad om hem te bedanken! Jasmijn sprong op en liep achter hem aan. ‘Mike?’ vroeg ze, maar hij reageerde niet. Ze liep achter hem aan zijn kamer in.
‘Waarom loop je nou opeens weg?’ zei ze geïrriteerd. Mike zuchtte diep maar gaf geen antwoord.
‘Nou?’ drong Jasmijn aan. Mike ging languit op zijn bed liggen met zijn gezicht van Jasmijn weggedraaid.
‘Dit kan niet…’ zei hij zachtjes. ‘Straks ga ik je nog leuk vinden.’ Jasmijn voelde zich gevleid, maar aan de andere kant snapte ze het niet.
‘Mag dat dan niet, hier op de camping?’ vroeg ze verbaasd. Mike grinnikte.
‘Jawel, dat mag wel. Alleen ik mag het niet. Ik zal het uitleggen. Ik heb een vriendin,’ zei hij, en hij staarde recht voor zich uit. Jasmijn werd gevuld met teleurstelling.
‘Ik snap het,’ fluisterde en ze liep de slaapkamer uit.

up :grinning:

verder!