verkracht

ik moet mijn verhaal echt ergens kwijt en ik wist niks anders.
twee jaar terug ben ik door mijn toenmalige vriend verkracht. dit ging toen met veel geweld, hij duwde me tegen de grond en kneep mijn keel dicht, bleef me constant uitschelden en deed me heel veel pijn het leek voor mij uren te duren waarin ik alleen maar heb gehuild en gevochten al was het waarschijnlijk niet meer dan tien minuten. twee jaar lang heb ik dit ontkent en in een soort eigen wereld geleefd waar dit nooit is gebeurd. ook had ik het nog nooit aan iemand verteld, sinds ik het aan mijn nicht en vriend heb verteld heb ik elke nacht nachtmerries gehad. ik weet nu niet zo goed meer wat ik moet ik wil wel hulp zoeken maar ik weet niet hoe en ik ben heel erg bang dat ik dan het hele verhaal moet vertellen en de nachtmerries alleen maar erger worden. ik weet gewoon echt niet meer wat ik moet doen.
-rosa

wauw, wat een verhaal…
heel goed dat je beseft dat je hulp nodig hebt, want dit soort gebeurtenissen in je leven kún je gewoon niet negeren, daar heb je echt hulp bij nodig.

Ixta noa is een instantie met ervaringsdeskundigen, dit zou je eens kunnen googlen.
Ook wil ik nog zeggen dat je dit echtniet verdiend hebt, niet uitgelokt hebt of wat dan ook. geen enkele jongen heeft het recht een meisje zo te behandelen. Jij bent zoveel meer waard dan dat.
heel veel sterkte meisje :sob::muscle:

nee ik durfde niet naar de politie te gaan en aangifte te doen dus hij is er nooit voor gestraft. ik heb hier nu eigenlijk wel spijt van maar durf nog steeds geen aangifte te doen. :frowning_face:
en ik zoek wel hulp maar vind het heel erg moeilijk om die stap ook daadwerkelijk te nemen.

Aawh wat erg! Ik heb het ook meegemaakt en jaren lang verzwegen. Maar er over praten lucht op. Ik heb ook emdr gehad en dat heeft me heel erg geholpen geen nachtmerries meer en zo. Misschien dat het voor jou ook helpt? Het is wel een hele zware therapie.
veel sterkte! :sob::muscle:

Miss kun je alsnog aangifte doen?

Inderdaad, aangifte doen kan nog steeds!
Qua hulp zou ik een afspraak maken bij de huisarts. Hij kan je doorverwijzen naar iemand die er echt verstand van heeft. Ik zou even uitzoeken of je huisarts/professional de rekeningen van je bezoeken direct naar je zorgverzekering sturen of eerst naar huis. Indien het eerst naar huis is, zou ik ook je ouders inlichten over het voorval, anders krijgen ze de afschriften (als je nog geen 18 bent) en gaan ze er dan naar vragen.
Succes!

als je geen aangifte durft te doen, denk ik dat het in ieder geval belangrijk is dat je mensen vertelt wat er gebeurt is. Weten je ouders of vriendinnen ervan? Misschien zou je ook eens met een professional kunnen gaan werken, dat kan jou helpen met je verwerkingsproces. Ga inderdaad naar je huisarts, hij/zij kan je doorverwijzen.

Hoe moeilijk het ook is, je hoeft dit niet voor jezelf te houden. Het is echt makkelijker als je het vertelt.

Heel veel sterkte!

Sterkte…

Heel veel sterkte!! :sob::muscle: :sob::muscle:

Pfoe dit maakt me even stil, heel veel sterkte!

Jeetje wat erg meid! Allereerst is verkrachting nooit maar dan ook nooit jouw schuld! Hij heeft het recht niet om dit jou aan te doen en moet hier zeker voor gestraft worden, doe aangifte tegen hem. Blijf erover praten met mensen, bekende of onbekende maakt niet uit. Probeer niks op te kroppen, hoe lastig het ook lijkt. Ik hoop dat je er overheen komt, zo’n trauma wil je niemand aan doen. Als je met iemand wilt praten, gewoon om je hart te luchten mag je me altijd een berichtje sturen hoor!
Gut wat naar!

I agree, die motherfucker moet er voor boeten. :expressionless:

Het is best begrijpelijk dat je nu nachtmerries krijgt, hoe verschrikkelijk het ook is. Je hebt het jaren volledig weggestopt, terwijl het echt een trauma is. Omdat je het nu aan iemand hebt verteld, is alles weer een beetje naar de oppervlakte gekomen. Maar omdat je het nog niet aan het verwerken bent en er verder niet over praat komt het dus naar boven in nachtmerries…

Mijn tip: Ga naar een professional en praat erover! Het is zeker moeilijk om die stap te zetten en het is best zwaar om het te vertellen, maar dat zal je zeker helpen.

Als je een keer met iemand wil praten die hetzelfde heeft meegemaakt - en het grotendeels al heeft verwerkt, mag je me altijd noten.

XX sterkte meis

Sterkte meid :sob::muscle: Wat een enorme eikel zeg. Doe aangifte/praat met een psycholoog.

Heftig joh… ik zou ook aangifte doen, wat kan hij je nog doen? En tegen mensen vertellen inderdaad waar je veel om geeft

Ik zou goed nadenken voordat je aangifte doet omdat je totaal geen bewijs hebt en het al heel lang geleden is… En het is niet even binnenlopen bij de politie, je verhaaltje doen en bam hij wordt de cel in gegooid. Daar komt echt heel wat bij kijken. Als je aangifte doet bereid je voor op een emotionele achtbaan, en bedenk dat het heel goed kan dat hij geen straf krijgt…
Ik wil je niet ontmoedigen, ik wil je gewoon waarschuwen omdat aangifte doen heel heftig is.

ik denk niet dat ik aangifte wil gaan doen omdat ik niks kan bewijzen, het toen verzwegen heb voor iedereen en hij ook niet in nederland woont dus de kans dat hij er ooit voor gestraft zal worden is er eigenlijk gewoon niet. ik ben bang dat aangifte doen alleen maar heel erg negatief voor mij gaat eindigen.

omdat ik nog thuis woon weet ik alleen echt niet hoe ik hulp kan krijgen zonder dat mijn ouders er achter komen. want ik ben er echt nog niet klaar voor om alles aan hen uit te leggen. het is me ook nog niet gelukt om iemand het hele verhaal te kunnen vertellen.

Je kan gewoon zelf langs de huisarts en vragen om een doorverwijzing naar een professional. De huisarts hoeft het verhaal niet te weten om je door te verwijzen. Je kan eventueel vertellen dat het om verwerking van een (ernstig) trauma gaat, meer hoeven ze niet te weten als je dat niet wilt vertellen. Als je die doorverwijzing hebt worden de kosten van de psycholoog namelijk vergoed. Het verschilt wel per psycholoog of de rekening direct naar je zorgverzekering gestuurd wordt of eerst naar jou.
Ik zou het na verloop van tijd wel aan je ouders vertellen. Waarschijnlijk ga je een vrij heftige tijd tegemoet met het verwerken van deze verschrikkelijke gebeurtenis en dan is het toch wel fijn als je ouders je kunnen steunen en rekening met je kunnen houden.
Als je geen aangifte wilt doen, zou je ook een melding kunnen maken van seksueel geweld. Hij wordt dan niet vervolgd, maar als hij het ooit weer doet en er wordt weer een melding over hem gedaan of aangifte gedaan dan kan jouw melding helpen in de zaak tegen hem. Dit kan overigens anoniem. Hier kan je wat meer lezen http://www.seksueelgeweld.nl/linkhulp/linkhulpDetails.php?linkhulp_id=19

Heel veel sterkte!

Als je aangifte doet voor zoiets, doet de zedenpolitie een onderzoekje bij je om te kijken of er nog sporen zijn van seksueel geweld.

Zoals ik al eerder heb gezegd, zou je even moeten nagaan of jouw zorgverzekering de facturen gewoon meteen in ontvangst neemt, of dat jij ze naar de zorgverzekering moet sturen. Indien dat laatste het geval is, zul je het je ouders moeten vertellen. Als ze gewoon meteen naar de zorgverzekering gestuurd worden is er niets aan de hand. Zorg wel dat je een doorverwijzing hebt van je huisarts voordat je naar een psycholoog gaat.

Mocht je dit nou allemaal niet willen, zou je de kindertelefoon kunnen bellen, maar ik weet niet of zij met een ander alternatief zullen komen als wat hier al door een aantal is voorgedragen. Ze zullen wel een luisterend oor voor je kunnen bieden en ze hebben beroepsgeheim waardoor jouw verhaal als het goed is nooit aan de grote klok wordt gehangen.