Verhuizen naar een andere provincie

Ik ben afgelopen zomer verhuist naar een andere provincie met mijn ouders. Ik wist dit al een lange tijd, maar vond het wel erg moeilijk om te accepteren. Ik heb mijn vmbo-tl diploma gehaald dit jaar. En ben nu twee jaar havo aan het afmaken, op een nieuwe middelbare school in een onbekende stad. Gelukkig kon ik mijn vakantie vieren met mijn lieve vriendinnen, dus dat was een afleiding in de vakantie waar ik erg blij mee was. Maar toen school dichterbij kwam, zag ik het niet meer zitten. Ik kenden niemand hier en was zo blij met mijn vriendengroep en middelbare school in mijn vorige stad, alles ging goed en ik was gelukkig. Nu 7 weken verder, heb ik al veel nieuwe mensen hier leren kennen, en viel het allemaal reuze mee. Maar toch als ik dan thuis kom, stort ik in, als ik dan via instagram, facebook en/of snapchat dingen zie in mijn vorige stad waar ik normaal gesproken bij zou zijn. Terrasje pakken, op donderdag uitgaan en ga zo maar door. Ook slaap ik erg slecht omdat ik dan een heel naar gevoel krijg, en dat ik vergeten wordt en alles zonder mij door gaat. Ook is het niveau wat ik doe, havo, erg hoog gegrepen voor mij en dat levert nu al slechte resultaten op wat nog meer stres mee brengt. Ik ben bang dat ik nooit echt gelukkig hier kan zijn en altijd vergeten zal worden in mijn oude stad. Het breekt me echt en soms weet ik gewoon niet wat ik er mee aan moet. Als ik op mijn nieuwe school zit, denk ik er niet echt over na maar zodra ik alleen ben voel ik me heel eenzaam. Heeft iemand hier ooit mee te maken gehad, zo ja? laat me weten wat je geleerd hebt te doen om dit gevoel te stoppen of te verminderen.

Natuurlijk is het lastig om te zien dat het leven gewoon doorgaat terwijl jij naar een andere provincie bent verhuisd. Ik snap dat dat heel rot is, maar daar kun je niets aan veranderen. Probeer zoveel mogelijk leuke dingen met je nieuwe vrienden te doen en houd daarnaast ook goed contact met je oude vrienden. Misschien kun je binnenkort een keer een weekendje teruggaan en bij een vriendin blijven slapen?
Qua school lijkt het me verstandig om je problemen op tijd aan te kaarten bij je mentor. Hij/zij kan je hierbij het beste helpen. Misschien kun je bijles nemen of iets dergelijks.
Het is misschien nu even kut, maar ik denk wel dat het gevoel vanzelf voorbij zal gaan. Ik denk dat je er op een gegeven moment wel aan gewend raakt. En zo niet, bedenk dan dat het maar voor 1 jaar is. Hierna ga je studeren. Dan zouden waarschijnlijk al je oude vriendinnen ook hun eigen weg zijn gegaan!

Klinkt misschien heel lullig, maar ontvolg je oude vrienden op social media. Dan kun je al niet zien wat ze aan het doen zijn, maar contact via app kun je gewoon houden.
Voor op school idd bijles vragen denk ik.