Verhalen,,Schrijfster

Een geschreven verhaal door mij hier is een stukje dagboek van Zlata,haar dagboek heet Mimmy.

Dear Mimmy,

IK HEB GENOEG VAN DAT SCHIETEN! DE GRANATEN! HET DODEN VAN MENSEN! DE WANHOOP! DE HONGER! DE ELLENDE! DE ANGST!
Dat is mijn leven, het leven van een onschuldig schoolmeisje van elf jaar!!!
Een schoolmeisje zonder school, zonder de pretjes en de opwinding van school.
Een kind zonder spelletjes, zonder
de vogels, zonder fruit, zonder chocola en snoepjes, alleen met een peetje melkpoeder. Kortom, een kind zonder kinderjaren. Een oorlogs kind. Ik besef nu pas dat ik getuige ben van een smerige, walgelijke oorlog. Ik en nog duizende andere kinderen in deze star, die schreeuw, die huilt en hulp vraagt. Maar er komt geen hulp opdagen. God, zal dit ooit ophouden, zal ik ook weer een schoolmeisje worden, zal ik ooit nog van mijn jeugd kunnen genieten? Ik heb eens gehoord dat je jeugd het mooiste deel van je leven is. En dat is het ook. Ik genoot ervan en nu wordt het allemaal weggenomen door die smerige oorlog. Waarom? Ik voel me triest. Ik heb zin om te huilen. Ik huil al.

Je Zatla

Reacties?

Het onderwerp is wel goed, alleen is het wat raar om te lezen, ik weet niet waarom :slightly_smiling_face:

dank u

zeg HASSS

?

haha, selin :stuck_out_tongue:
upje voor jou