Verhaal

Ona word wakker. Ze zucht. “Pff, weer een doordeweekse stomme dag.” Ze gooit de deken van haar af en springt uit bed. Ze loopt naar haar bureau en zet de laptop aan. Ze meldt zich aan op msn en na nog geen 2 seconden begint er al iemand tegen haar te praten.

Bas {Sjeee} zegt:
Goedemorgen Schoonheid.

Ona lacht en typt terug.

Onaa… (l) zegt:
Goeiemorgen! (l)
Bas {Sjeee} zegt:
Hoe gaat het?
Onaa… (l) zegt:
Mwah, het gaat.
Met jou?
Bas {Sjeee} zegt:
Haha, met mij gaat het wel goed… Beetje brak.
Onaa… (l) zegt:
Zal ook weer eens niet zo zijn.
Bas {Sjeee} zegt:
Hahahaha.
Hey heb je misschien een keer zin om mij te ontmoeten?

Ona denkt na.

Onaa… (l) zegt:
Ja leuk! Waar & Wanneer?
Bas {Sjeee} zegt:
Als we nou eens afspreken in de stad op het plein, morgenmiddag om 1 uur. Is dat goed?
Onaa… (l) zegt:
Ja, dan kan ik denk ik wel. Hoe kan ik weten dat jij het bent?
Bas {Sjeee} zegt:
Ehm… Ik heb altijd een pet op, maar morgen doe ik wel mijn geblokte NY pet op! Oh en ik draag Nikes. Hoe kan ik jou herkennen?
Onaa… (l) zegt:
Haha, oke. Ik ben te herkennen aan mijn lange bruine haar en ik heb gekleurde sneakers aan.
Bas {Sjeee} zegt:
Oke, dat is dan geregeld. Maar ma zeurt dus ik moet nu gaan.
Onaa… (l) zegt:
Oke, succes met je ma!
Bas {Sjeee} zegt:
Doei lieffie en tot morgen! (l)
Onaa… (l) zegt:
Tot morgen lieverd. (k)

Verder? :3

Ik ben benieuwddd, verder!

Ona herinnert zich wat moeder haar ooit gezegd heeft.
“Niet met vreemden afspreken!”
Maar aan de andere kant denk ze “Wat kan er nou eenmaal gebeuren?”
Ze meldt zich af op msn, en zet de laptop weer uit.
Morgen word weer eens niet zo’n saaie doordeweekse dag! Nee, morgen gaat ze die lieve Bas ontmoeten.
Ze loopt van de trap af, maar stapt verkeerd en rolt zo naar benden. “AU!” Er schiet een hevige pijnscheut door haar rug. Haar moeder hoorde de klap en is direct naar de trap gerend. “Oh slimpie! Wat doe je nou weer?” Ona snikt “Ik stapte verkeerd.” Haar moeder helpt haar opstaan en zet haar op een stoel. “Waar doet het pijn?” Ona veegt haar tranen weg. “M’n rug!” Haar moeder knikt. “Ja ik zie het al! Die moet er af!” Ona lacht sarcastisch. “Ha-ha-ha, het doet echt heel veel pijn, mam!” “Doet het zoveel pijn dat je naar de dokter moet?” Ona aarzelt even. “Nee, het gaat wel.” Ona staat op. “AU!!!” En ze ploft weer neer. “Ik ga toch maar even met je naar de dokter.” Zegt haar moeder bezorgd.

Let wel op je spelling,
want in je eerste zin staat
Ona herrinert zich haar moeder haar ooit heeft gezeggd’
dat moet zijn denk ik:
Ona herinnert zich nog dat haar moeder haar ooit heeft gezegd

Verder!

Ona’s moeder maakt een afspraak via de telefoon. Ze kunnen terecht bij de dokter om half 3. Ondertussen zit Ona op de bank met een kop thee in haar handen. Iedere beweging die ze maakt doet echt heel veel pijn. “Als ik ga slapen voel ik misschien niks.” Zegt ze tegen haar moeder. “Je kunt het proberen, ik pak wel even een deken voor je.” Haar moeder loopt naar boven. Ona schud de kussen van de bank op en gaat krampachtig liggen. Ze rilt. “Pff, heb ik weer hoor.” Denk ze. Haar moeder komt naar beneden met de deken. Ze legt de deken over Ona heen en drukt een kus op haar voorhoofd. “Probeer maar eens lekker te slapen, lieverd. Ik maak je wel wakker als we naar de dokter gaan.” Ona sluit haar ogen en denkt aan morgen. “Hoe zal Bas er uit zien? Zou ie knap zijn? Zou ie net zo lief zijn als op msn? Wat zullen we morgen gaan doen? …” Allemaal vragen schieten door haar hoofd heen. En dan denkt ze opeens “Wat nou als bas helemaal niet zo is als dat ie zegt?” Ze duwt de gedachte van zich weg. “Nee, Bas liegt vast niet tegen mij.” Ze valt in slaap.

Haha, bedankt voor de tip! :grinning:

“Ona lieverd! Ona!” Ona word wakker. Haar moeder staat naast haar. “Lieverd, kom we moeten gaan.” Ona gaat zitten en schreeuwt het uit. Ze was vergeten dat ze van de trap was gevallen. Haar moeder helpt haar opstaan. Ona strompelt naar de auto. Haar moeder opent het portier. “Dankje mam.” Glimlacht Ona. Voorzichtig neemt ze plaats. Ze rijden naar de dokter. Eenmaal aangekomen moeten ze wachten in de wachtkamer. “Mam, kan je rug gebroken zijn?” Vraagt Ona. “Ik weet het niet lieverd, echt niet. Maar het zal vast niet zo erg zijn.” De deur van de wachtkamer gaat open en er staat een man van rond de 30 in de deuropening. “Ona Wessels?” Ona staat op en trekt wit weg. Alweer gaat een scheut van pijn door haar rug. Haar moeder slaat een arm om haar heen en samen lopen ze richting de man. De man geeft haar een hand. “Dokter Willems.” De dokter opent een deur. Ona en haar moeder gaan naar binnen. Het is erg grauw in de kamer en er staat een soort van bed, een bureau en een paar stoelen. “Wat is er aan de hand?” vraagt de dokter. “Ik ben van de trap gevallen en nu doet mijn rug ontzettend zeer.” zegt Ona. De dokter drukt zachtjes op verschillende plekken van haar rug en knikt. “Hmm… Ik denk dat je rug gewoon lichtelijk gekneusd is door de klap. Het is niet heel erg.” “En is er ook een oplossing voor?” Vraagt de moeder van Ona. “Jazeker” zegt de dokter. “Ik geef jullie pijnstillers mee. De snelste oplossing in gewoon niet al te druk doen.” De dokter geeft een doosje pijnstillers mee. En Ona en haar moeder kunnen weer naar huis.

Als ze thuis zijn neemt Ona gelijk een pijnstiller. “Juk! Die dingen zijn echt smerig!” Voorzichtig loopt ze de trap op naar boven en drukt haar laptop weer aan. Bas is jammer genoeg niet online. Ze maakt nog wat huiswerk en kijkt op haar mobiel hoe laat het is. “Pff, 6 uur al!” Haar moeder roept “ONA ETEN!” Ona legt haar huiswerk weg een loopt heel voorzichtig de trap af. Ze gaat aan tafel zitten. “Gaat het al wat beter met je rug?” Vraagt haar moeder. “Ja. die pijnstillers werken wel!” “Mooi zo!” Ona schept op. Ze roert een beetje door haar eten en ondertussen kijkt ze wat tv. “Ik heb zo’n zin in morgen!” Fluistert ze in zichzelf.

[Even een time-out. Ik schrijf straks wel weer verder.]

beter zo! verderrr

De volgende dag…

Ona word wakker en kijkt op de wekker. Het is 9:30. Ze slaat de dekens van haar af. “Ik weet het zeker! Dit word een geweldige dag!” Ze springt uit bed met met een grote smile op haar gezicht. Ze huppelt naar de badkamer en kleed zich uit. Ze zet de douche aan. Onder het douchen zingt ze een vrolijk deuntje. Naar ongeveer 10 min onder de douche staan, zet ze de kraan uit. Ze droogt zich af, kleed zich aan, borstelt haar haar & doet make-up op. Ze kijkt weer op haar wekker. Deze keer is het 10:03. “Pff… de tijd gaat zo langzaam voorbij.” Zucht ze. Opeens herinnert ze zich dat ze gister van de trap is gevallen en dat ze daar nu niks meer van voelt. Ze heeft totaal geen last meer van haar rug! Ze loopt naar beneden en smeert een broodje. Ze gaat voor de tv zitten. Er is niks leuks op. “He! Misschien is Bas wel online op msn!” Er onstaat alweer een grote smile op haar gezicht, en ze rent naar boven. Ze zet de laptop aan. En ja hoor…

Bas {Sjeee} zegt:
Hallo Schoonheid!
Onaa… (l) zegt:
Hey Schatje! (l)
Bas {Sjeee} zegt:
Heb je er al zin in?
Onaa… (l) zegt:
Ja echt wel!
Bas {Sjeee} zegt:
Haha, mooizo! Ik ook!
Onaa… (l) zegt:
Wat gaan we eigenlijk doen zometeen?
Bas {Sjeee} zegt:
Hmm… We kunnen naar de bios, of ergens gaan eten…
Onaa… (l) zegt:
Ja goed idee!
Bas {Sjeee} zegt:
Ach, we zien wel!
Onaa… (l) zegt:
Oeh, het is 12 uur, dus ik ga nu als ik de bus nog wil halen!
Bas {Sjeee} zegt:
Haha, ja ik moet ook gaan. Succes! Tot straks schatje. (k)
Onaa… (l) zegt:
Tot zo lieverd. (l)

Ona doet de laptop uit.
“YES! YES! YES!” Ze doet een gek dansje en pakt haar portemonnee van haar kastje af. Ze pakt een tas en stopt daar haar portemonnee bij in. “Zo! Ik heb alles, nu moet ik opschieten om de bus te halen!” Zegt ze tegen zichzelf.

verderrr haha

verder :grinning:

up :slightly_smiling_face:

leuk, verder!

Ona rent naar de bushalte. Net op tijd, want de bus komt net de hoek om. Over een half uurtje is ze in de stad en ziet ze Bas. Als ze de bus binnenkomt ziet ze een oude vriend van haar zitten. “Hey Mike!” roept ze vrolijk. “Lang niet gezien!” Mike lacht. “Hey Ona, ja inderdaad!” Ze gaat naast hem zitten en de bus begint te rijden. “Hoe gaat het?” vraagt Ona. “Z’n gangetje, hoe gaat het met jou?” Ona gniffelt. “Ja goed!” “Waar ga je naar toe?” vraagt Mike nieuwschierig. “Ik ben opweg naar de stad, ik ga daar iemand ontmoeten.” “Oh wat toevallig, ik ga precies hetzelfde doen.” Zegt Mike verbaasd. Er valt een stilte. Ona kijkt uit het raam, en telt de bomen die voorbij komen. Ze was vroeger verliefd op Mike, maar het is nooit wat geworden. Ona denkt weer terug aan die tijd. De bus stopt en Ona schrikt op. “Ona, kom we moeten er uit!” “Huh? Wat? OH JA SORRY!” Snel staat ze op en springt ze uit de bus samen met Mike. De deuren sluiten en de bus rijd weg. “Waar heb jij afgesproken?” vraagt Mike aan Ona. “Op het plein.” “Ah oke, ik bij het Café, dus ik zie je wel weer.” Ona kijkt teleurgesteld. “Hmm… Oke” Mike grabbelt in z’n jaszak en haalt er een dubbelgevouwen papiertje uit en een potloodje van de ikea. Hij scheurt een stuk van het papiertje af en schrijft er wat op. Hij geeft het aan Ona. “Hier, bel me maar. Doeg.” Ona kijkt naar het papiertje. “Doeg.” Ze kijkt op haar mobiel. “Shit, 10 voor 1!” Ze rent zo hard ze kan naar het plein. Ze gaat op een bankje zitten en kijkt om zich heen.

Pssst, kijk ook even op mijn blog.
http://uncontrollablerain.blogspot.com/

Verder…

“Ona?” er word op haar schouder getikt. Ona kijkt verschrikt om. Daar staat een niet al te lelijke jongen van rond de 17 met een geblokte NY pet en Nikes. “Bas?” Ona springt op. Bas lacht. “Heey!” Ze omhelst hem. “Wat leuk dat ik je nu een keer in het echt zie, je bent echt prachtig!” zegt Bas. Ona bloost “Hihi, dankje. Jij mag er ook wel wezen hoor!” “Dus… Wat wil je gaan doen?” Vraagt Bas. “Hmm… Bioscoopje?” “Oke, is goed. Naar welke film wil je?” vraagt Bas. “Er is nu toch zo’n horror? Eh… hoe heet die ook al weer? Ehm…” Ona denkt. “Saw 3D?” “He ja, leuk! Je kan toch wel tegen horrors?” Ona stoot Bas plagend aan. “Hahaha, grapjas.” Bas pakt Ona’s hand en ze lopen richting de bioscoop.

Upjee.

“Mag ik 2 kaartjes voor Saw 3D?” De mevrouw achter de balie kijkt ons bedenkelijk aan. “Dat is dan 26 euro.” Bas pakt z’n portemonnee en haalt er een briefje van 50 uit. Hij legt het op een draai schijf. De vrouw draait de schijf om zodat de kaartjes aan de kant van Bas & Ona liggen. Bas pakt de kaartjes en stopt ze in z’n zak. “Dankuwel.” Bas pakt Ona’s hand en ze lopen naar de balie waar je eten kunt halen. “Wat wil jij, Ona?” “Ehm…” Ona denkt. “Zullen we een XXL popcorn nemen en dan delen? Want zo’n kleine krijg ik nooit op.” “Is goed, en wat wil je drinken?” “Doe maar cola.” Zegt Ona. “Mag ik van u een XXL popcorn, een cola en een eh… doe nog maar een cola. Dus 2 cola.” De kerel aan de andere kant van de balie pakt 2 cola uit een koelkast en vul een grote bak vol met popcorn. “Alstublieft, dat is dan 8 euro” Bas wil z’n portemonnee pakken maar Ona houd hem tegen. “Ik betaal wel.” Ona pakt haar portemonnee maar Bas heeft al betaald als ze probeert een briefje van 10 uit haar portemonnee te pakken. Bas kijkt haar lachend aan en geeft haar een flesje cola. “Bas? in welke zaal zitten we?” Ona pakt de popcorn over zodat bas een hand vrij heeft om de kaartjes uit z’n broekzak te pakken. “Zaal 4” Ona kijkt om zich heen. “Dat is daar denk ik…” Ze wijs richting een trap.