Verhaal :)

Heei,
Ik ben nu al een tijdje aan het schrijven enzo en ik zou heel graag tips krijgen op hoe ik schrijf. Vooral voor het begin van een verhaal schrijven, daar ben ik heel slecht in :slightly_smiling_face: Dus zouden jullie me tips kunnen geven / zeggen wat je ervan vond? Alvast bedankt :slightly_smiling_face:

Ik staar naar buiten en zie 2 kinderen op de schommels spelen. Zucht. Vroeger. Vroeger, de tijd dat school nog niet eens in je woordenboek voor kwam. Of wel, maar dan was het leuke vrije tijdsbesteding. Lekker knutselen en buiten spelen. Niks geen economie of Frans. ‘Ilse, opletten!’ Mevrouw de Jonge kijkt me streng aan. ‘Maatschappijleer is niet buiten, dus als je een voldoende wilt halen, zou ik maar naar het bord kijken als ik jou was.’ Maar dat is het nou net. Mevrouw de Jonge is niet mij. En een voldoende? Ach, op de meeste vakken sta ik gewoon gemiddeld een 6. Goed genoeg.
Ik staar weer naar buiten. Er komt een volwassen man met een lange, zwarte jas op de kinderen afgelopen. De kinderen blijven lekker schommelen en zien de man waarschijnlijk niet eens. De man zegt iets tegen de kinderen wat ik niet kan verstaan, loopt vlug op de kinderen af en… Sleurt ze mee. Ik probeer te kijken in welke richting ze gaan, en of de kinderen de man kennen of niet. Nou, dat ze hem niet kennen is duidelijk. Ze kijken zo angstig…

  • Cijfers onder de tien worden voluit geschreven: ik zie twee kinderen zitten.
  • Die ‘niks’ voor geen Frans en economie vind ik niet mooi. Ik zou het gewoon weglaten.
  • ‘De man zegt iets tegen de kinderen wat ik niet kan verstaan’: redelijk logisch, aangezien de kinderen buiten aan het schommelen zijn en zij in het klaslokaal zit. Zo’n dingen hoef je niet nadrukkelijk te vermelden, of anders formuleren bv: ‘ik zie zijn lippen bewegen, hij zegt iets tegen de kinderen.’
  • ‘loopt vlug op de kinderen af en… Sleurt ze mee.’ Ik vind het een niet goed geformuleerde zin. Ik zou die puntjes gewoon weghalen, maar als je de spanning er in wilt houden zou ik het zo doen: ‘Ik zie hoe de man vlug op de kinderen afloopt. Ik ga dichter tegen het raam zitten en knijp mijn ogen bijna samen. Met shock kijk ik toe hoe de kinderen worden meegesleurd door de man.’

Ik vind het wel goed, wel een kort stukje met vooral de actie die centraal staat en veel spreektaal (Maar dat is het nou net). Persoonlijk vind ik het spannende stuk niet echt spannend geschreven vanuit het hoofdpersonage: voor haar ogen worden twee kinderen ontvoerd maar ze toont geen enkel gevoel van emotie.

^ Dankjewel voor de tips!