[Verhaal]

Hallo,

Na eerder hetzelfde verhaal te hebben geschreven wil ik het opnieuw doen en er een nieuwe draai aan geven.
Kritiek is welkom! :slightly_smiling_face:

Waar het over gaat:
Het gaat over een groep scholieren die van over de hele wereld komen en samen op dezelfde school en internaat zitten in Melbourne, Australië.
Tijdens hun examenjaar gebeuren er allemaal rare dingen en is er veel drama zoals de vermissing van Eleanor waarbij haar vrienden maar ook haar vijanden eronder lijden.

-----------------------------------------------------------------------------------

Ze opende haar ogen en voelde het felle daglicht op haar schijnen. Ze keek om zich heen en zag dat haar schoonmaakster Geralda bezig was met haar kamer schoonmaken. Ze stond langzaam op en liep naar de badkamer. Ze bekeek zichzelf in de spiegel en dacht er toen opeens aan dat haar broer Daniel vandaag al vertrok naar Hedsor Hall. Ze rende naar beneden en zag hem in de gang staan. “Eindelijk ben je wakker El, we vertrekken over twee uurtjes.” zei hij. El was min of meer haar bijnaam, het was kort voor Eleanor. “Oké, waar zijn mam en pap?” vroeg ze. “Pap is nog in Cuba voor z’n werk en mam is in de tuin aan het zonnen.” Eleanor liep richting de tuin en zag haar moeder Emma Smith Muller liggen. Haar moeder had kort bruin golvend haar en zag er nog goed uit voor haar leeftijd maar dat kwam waarschijnlijk door alle spa behandelingen. Haar vader, Nathaniel Muller, was een hard werkende man en dat kon je ook zien aan het grote landhuis waar ze in woonde. Het landhuis was gelegen in het groene gebied van Manchester, op een half uur loop afstand van de stad. Eleanor liep naar boven en nam een hete douche. Gelukkig was de Geralda al klaar met het opruimen van haar kamer zodat ze lekker alleen kon zijn. Ze zette haar muziek aan en The Kooks - She moves in her own way galmde door de speakers. Ze begon zich aan te kleden en haar haar te doen. Ze droeg een wit topje met een zwarte oversized glitter vest van VILA en een zwarte legging met moccasins. Ze pakte haar laatste spullen in en rende naar beneden. Ze zag er goed uit al zei ze het zelf. Haar donkerbruin gekruld haar viel tot haar middenrug. Met haar fel groene ogen keek ze haar broer aan die in de woonkamer zat. “Ben je klaar?” vroeg Daniel. Ze pakte haar coach tas en knikte ja. Ze had een lange vlucht te gaan samen met Daniel. Daniel laadde de auto in en Eleanor nam afscheid van haar moeder. “Ik hoop dat ik je rond kerst weer zie?” zei haar moeder Emma. “Tuurlijk” antwoorde ze.

Haar gedachtes flitsten weer terug naar de donkere kelder waar ze in zat. Ze begon te huilen, uit angst.
Er was niemand die wist waar ze was.

Is er iemand die wilt dat ik verder ga?

Geduld is een schone zaak.

Ik vind het vervelend lezen omdat het een lap is. Als persoon A wat zegt en persoon B antwoordt, begint persoon B op een nieuwe regel. Kijk maar eens in boeken hoe de opmaak wordt gedaan, dat lees veel fijner!