VERHAAL zonder naam -

naja, ik schrijf graag. en dat plaats ik hier x]
naja, veel lees plezier!

‘Maar, Lucie, dit is prachtig! Je wilde een grote kamer, toch? En een balkon ook nog eens. Wat een luxe!’ Lieke keek haar vriendin aan die een droevig gezicht had.
‘Schat, wat is er nou?’, vroeg Lieke. Lucie zei niets. Er klonk zacht gesnik. Lieke sloeg een arm om Lucie heen.
‘We gaan nog wel huisvesten, hoor. En je maakt hier heus wel lieve, nieuwe vrienden’, verzekerde Lieke haar. Lucie barstte in tranen uit en sloeg haar handen voor haar ogen. De zoute tranen liepen vlug naar beneden en belandden in haar mond.
‘Liefje, het komt goed. Geloof me!’ Lieke wist niet wat ze moest doen om haar vriendin te troosten en keek ongemakkelijk de kamer rond. Er stond niet veel: een houten behangtafel, vier uitklapstoelen, een radio en nog een bak met gereedschap. Lieke liep naar de radio en klikte 'm aan.
‘She’s a good girl’, klonk uit de radio. Het was een lied van John mayer. Lucie keek op en glimlachte lichtjes. Lieke huppelde naar haar toe en knuffelde Lucie lachend.
‘Jij weet me toch ook altijd op te vrolijken, he’, grapte Lucie.
‘Ik ken je toch.’
‘Jawel, maar ja.’
‘En, weet je al hoe je je kamer wilt? Turkoois met roze? Turkoois met mandarijn?’
‘Sowieso roomwit met turkoois. Misschien nog babyroze of mandarijn, ja.’ Lucie keek de kamer rond. ‘Dit word het dan…’
‘Luus, ik begrijp je wel… maar het komt goed. Je maakt hier nieuwe vriendinnen, je ontmoet je droomprins en wij gaan elk weekend logeren!’
‘Ja, ja’, antwoordde ze en keek door het raampje. Ze zag een mooie, grote boom met drie vogeltjes erin. De een was roze met bruin, de ander blauw met groen en de laatste en de kleinste was rood met paars.

Hoi lieve lezeressen van mijn blog!
Guess what! Nou, ik ben dus verhuisd, zoals jullie weten… maar: Ik heb zo’n leuke klas. Nou ja… best wel. Nou okey: de meesten zijn super, sommigen zijn NOT COOL gewoon. Ik weet niet echt hoe iedereen heet… Alleen weet ik: Jan is een verlegen, knappe jongen. Kim wilt mijn vriendin worden maar ik vind haar té kinderlijk. Rosie en Luna zijn mijn soort van ‘vriendinnen’ nu x] Ze zijn heel aardig hoor. Rosie heeft een zongebruinde huid, een blonde, stijle boblijn en groene ogen: Heel apart. Luna is een beetje aziatisch: bruin lang haar, grijsbruine ogen en een ‘van nature’ gebruinde huid. Oh en Kate is de bitch.
Snel meer. Moet nu gaan. Lieke belt.
x Kus!

‘LIEK’, schreeuwde Lucie.
‘Schat, hoe is het daar?’
‘Och wel leuk!’
‘Ja? Hoe is je klas?’
‘Ook leuk. Naja, je hebt wel een bitch. Uh, Kate of zo. Katy kan ook. En Jan is lieflijk onweerstaanbaar. En Rose & Luna zijn mijn soort van vriendinnen.’
‘Zo zo! Mijn Lucie heeft al vriendinnen in één dag?! En? Zijn ze grappig, mooi en hartelijk? Ik bedoel, beter dan ik?’ Lucie ging ervan uit dat het een grapje was en antwoordde: ‘Haha, grapjas ben je ook!’ Ze hoorde Lieke niet lachen. Oh, het was dus geen grapje, concludeerde Lucie.
‘Vervangen ze mij zolang het nodig is?’
‘Nee! Ik bedoel: Niemand is zoals jij!’ Lieke was beledigd en kuchte ongemakkelijk.
‘Oh, is dat zo?’
‘Jij bent uniek op de positieve manier. Je bent, laat me even denken: Hartelijk, verzorgend én gevoelig. Maar toch… ben je niet verlegen en zit je bomvol met grapjes! Dat is zoooo leuk aan jou’, vertelde Lucie haar.
‘Hm. Okey. Na ja. Snel huisvesten?’
‘Ja tuurlijk. Dit weekend, goed?’
‘Nee, zaterdag ga ik naar GoGoGossip Fest met Tania.’ Lucie schrok. Tania? Hoe kan dat nou? Tania was… zo anders. Tania was altijd al aardig geweest tegen Lieke, dat wel. Maar tegen Lucie had ze een grote mond. Lucie wist ook wel dat ooit die twee vriendinnen werden, ook al vond Lucie dat dat niet mocht gebeuren. Lucie kon haar nu niet meer tegen houden. Lieke is nu al in de ban van Tania, wist ze. Tania is zo iemand die zich liever een beetje op de achtergrond houd, maar ondertussen er tussenuit kruipt met een of andere brugpieper.
‘Oh’, zuchtte Lucie.
‘Zondag heb ik een vrije dag. Maar zondag tot maandag kan natuurlijk niet. Sorry, Luus.’
‘Hm, ik moet gaan. Doei!’ Lucie klikte Lieke snel weg. Lieke, waar ben je mee bezig?!

Lieke en Lucie zijn 2 namen die best wel op elkaar lijken
ik raak erdoor in de war

Hm, Lieke gaat niet vaak meer voorkomen hoor… x] denk ik .

verder!

‘Luus, moet je zien.’ Lucie let niet op. Ze zit met haar gedachten bij Lieke. Wat zullen Lieke en Tania samen allemaal wel niet beleven? Tania wilt genieten van het leven, wist Lucie. Is Tania een leukere vriendin? Is Tania Lucie’s vervanger?
‘Lucie?’ Rose tikte op Lucie’s schouder. ‘Hallowa?’
‘Sorry’, mompelde Lucie.
‘Kijk hen daar. Pff, ordi!’ Luna wees naar Kate en het groepje daarom heen. Kate had een minidress aan met roze panterprint. Haar glanzende haren zaten los en ze droeg zwarte stiletto’s. Ze liet een korte ‘tss’ ontsnappen. Een of ander meisje hoorde dat en zei: ‘Wat had je? Jij zou zoiets nooit aan durven.’ Lucie keek haar verbaasd aan. Ach, dacht ze. Het is toch net zo’n type als Kate. Het meisje droeg zwarte knielaarzen, een bloemenpanty, een zwarte taille rok en een bloemetjes top met zwarte knoopjes er op. Ze droeg haar haren, die duidelijk geblondeerd waren, in een losse knot waar allemaal pieken uit staken.
‘Lucie zou het wel durven, hoor. Alleen heeft ze ietsiepietsie meer klasse en zo’n outfit kán gewoon niet’, bitste Luna.
‘Ja, die outfit is not done’, voegde Rose eraan toe.
‘Jullie zien d’r ook niet echt lekker uit of zo.’
‘Moet dat dan?’ Lucie wilde het meisje naar beneden trappen. Wat dacht ze wel niet? Stomme meeloper. Zie je dan niet dat Kate een en al barbie is?, dacht ze. Het meisje maakte een arrogante beweging en liep weg.
‘Dom, heel dom meisje’, fluisterde Luna. Rose en Lucie knikten.

- even later, in de klas -
‘Meneer?’
‘Ja, Lucie Koerpsen?’
‘Ik moet naar de wc’, loog ze. Ze wilde gewoon even pauze. Heel even maar. Even bloggen, rusten, haar goed doen en wat frummelen met haar mobiel. Dat is alles wat ze wilde.
‘Ga maar. Niet de hele les wegblijven.’ Lucie knikte en liep in de richting van het toilet. Ze zag zichzelf direct in de spiegel en schrok zich rot. Ben ik dat? Ze lachte: ze zag er niet uit! Had ze nou een bos verwaaide rommel op haar hoofd? Ja! Gets, zo kun je toch niet teruggaan? Lucie likte haar vingers nat en ging met haar vingers door haar haren. Vlug! Snel! Anders heb je niet genoeg tijd om te bloggen, luus. Lucie versnelde. Ja, het is goed zo, vond ze. Ze deed haar mobiel aan om te bloggen.

Hey lezers,
Je wilt niet weten hoe Kate er vandaag uit zag. Ben vergeten een foto te maken. Heb wel ergens het jurkje gevonden. Dit is 'm:
http://www.debeste-sexshops.nl/img/3/689.jpg
Ik hoor je al denken: getver!
Ja het is een latex jurkje. Iewl!

‘Lucie?’ Er klonk een meisjesstem en geklop op de deur. Lucie opende de deur. Het was Kate. Wat moest Kate nou van haar? Ik moet verder bloggen. Ik moet het eerst ff afmaken, dacht Lucie. Geen tijd voor latex barbies.
‘Luus, luister eens…’

leuk!
door?

leuk!

nieuw lezer
snel veder

pfew. like it.

Lucie zat in haar pyjama op haar bureaustoel. Ze zat na te denken over school, over Kate. Kate had bloedserieus aan Lucie gevraagd of ze binnekort samen naar de stad zouden gaan. Lucie schrok zich kapot. Wát? Wíj?, had ze gedacht. Ze had een hekel aan Kate, al kende ze haar nog niet zo lang en nog niet zo goed. Het was gewoon vreemd geweest. Wat moest een ordinairhuppeltutje met thegirlnextdoor? Lucie was niet boos op haar geworden. Waarom zou ze? Ze had netjes geantwoord: ‘Uh, Ok. Bel me maar.’ Een beetje slap, maar het was goed zo, vond ze zelf. Maar ze was vergeten dat Kate haar nummer natuurlijk nog helemaal niet had.
‘Maar ik heb je nummer niet…’
‘Oh, da’s waar ook.’ Normaal had Lucie nooit een briefje met haar nummer bij zich maar omdat ze hier iedereen nog maar net kende had ze vanochtend 5 briefjes gemaakt met haar nummer er op. Ze verwachtte dat haar nummer vaak gevraagd werd. Ze gaf één van de briefje aan Kate. Kate had geknikt en liep weg. Bij de deur stopte ze en zei: ‘Kom je zo nog wel naar de les? Het is verdacht dat je zolang weg blijft… straks moet je nablijven.’ Lucie stond verbaasd te kijken. Waarom was Kate zo aardig? Waarom boeide Kate het dat Lucie misschien zou moeten nablijven? Maar: blijf positief en aardig denken. Misschien is Kate gewoon aardig. Het is toch niet raar dat mensen hartelijk doen? Lucie zuchtte zodra Kate weg was en had haar blogverhaal afgerond.

Er waren een paar dingen dat het konden zijn: Kate wilde iets van haar. Maar wát? Dat was de grote vraag. Óf Kate wilde een nieuwe, échte, niet-neppe vriendin. Óf Kate wilde Lucie gewoon de wegwijs maken.
Verder wist ze geen opties. Ze geloofde het meeste in de eerste. Hoe kan een ordinair meisje zó omslaan naar een ontzettend aardig meisje?
Ze besloot Kate te gaan bellen.
‘Ja?’ begon ze.
‘Kate! Met Lucie,’ zei ze.
‘Wat leuk wat je belt! Heb je al een musthave lijstje gemaakt? Of een collage gemaakt op polyvore van de dingen die je wilt hebben? Oh, het gaat zo leuk worden, luus!’
‘Huh, wat? Nee nog niet. Maar waarom wil je met mij?’ Lucie vond het moeilijk om te zeggen. ‘Sorry dit klinkt stom. Ik bedoel: je hebt toch genoeg vriendinnen? Niet dat ik niet met jou wil hoor, kate! Leuk zelfs. Maar gewoon. Ik vroeg het me af.’
‘Oh ja.’ Kate aarzelde even. ‘Nou, ik zal het je eerlijk zeggen. Die meiden zijn allemaal hetzelfde. Er is nooit eens verandering. En dat is wat ik wil: verandering. Snap je me, luus?’ Lucie begreep het. Zij zou het tenslotte ook saai vinden om elke week weer opnieuw naar de stad te gaan, naar het strand te gaan en te logeren. Elke keer weer. Daar is toch niets leuks meer aan? Eigenlijk hoort alles spontaan te gebeuren. Dát is leuk. Dat is ook wat Lieke en Lucy altijd hadden. Spontaniteit number one.

moree!!!