Verhaal: You know you love us!

Dit verhaal gaat over Karen, een meisje van ongeveer 16 (weet nog niet precies hoe oud ze is :pensive: ), die samen met haar Best Friends Forever Celia en Brett het populairste meisje van de school is. Iedereen kijkt tegen de drie meisjes op, waar ze natuurlijk gebruik van maken.

Eerste stukje:

Karen liep het schoolterrein over. Om haar heen hoorde ze mensen fluisteren, en ze wist dat het over haar ging. Het ging altijd over haar.
Ze glimlachte. Het was leuk om haar te zijn.
Haar hooggehakte, goudkleurige sandaaltjes klikklakten op de marmeren schooltrappen. Samen met het grijze plooirokje en haar crèmekleurige blouse waren de sandaaltjes de perfecte eerste-schooldag-outfit. Ze zag er onschuldig uit, precies wat ze wilde.
‘Hé, Karen!’ Schreeuwde een of andere naamloze loser die ze nog nooit eerder had gezien haar na. Met zijn rode, recht-opstaande haar, zijn rugzak waarin een klein land kon wonen, en zijn magere figuur was hij het perfecte mikpunt. Karen fronste haar dunne wenkbrauwen. Waarom praatte hij tegen haar? Ze negeerde hem en liep door. In haar ogen verscheen haar speciale modellenblik: ze keek vooruit, maar niet naar iets specifieks. Ze rechtte haar schouders en liep doelbewust haar klaslokaal binnen.
Haar blik gleed door de klas, en in die paar seconden scande ze dat Jenny Stidder haar haren in een vreselijk model had laten knippen, te recht en te streng, dat Lydia Daniels lippen schreeuwden om een beetje Estée Lauder lipbalm, en dat Lisa Zomerdijk nog stééds die vreselijk foute gympen droeg. Gelukkig zag ze ook Celia en Brett, haar BFF’s, die er net zoals zij perfect uitzagen. Snel schoof ze bij ze aan.
‘Schat!’ Kirde Celia. ‘Je ziet er fan-tás-tisch uit!’
‘Die is prachtig,’ zei Brett. Ze wees naar Karens tas. ‘Nieuw?’
Karen knikte en keek naar haar witte lak Stam Bag. Haar vader had hem voor haar meegenomen uit New York, waar hij heen moest voor zaken. Ze had natuurlijk wel een beetje laten merken dat als hij die tas niet voor haar zou kopen, ze er niet tevreden mee zou zijn. En bovendien was ze er al tijden verliefd op.
Oké, een week, maar toch.
Karen had nog duizenden vragen om aan haar vriendinnen te stellen, maar voor ze dat kon doen schreeuwde de leraar boven al het tumult uit dat het stil moest zijn.
Brett haalde vragend haar mobieltje uit haar tas en klapte hem open. Sms’en? Betekende dat. Karen en Celia knikten en al snel volgde er een heel gesprek.

CELIA: lisa’s gympen!
KAREN: IC!
CELIA: hoorde dat ze het met samuel heeft gedaan
BRETT: wat??
CELIA: sorry.
KAREN: B jij kan toch veel beter krijgen
BRETT: hij is echt leuk
CELIA: whatever. K, zijn de roddels waar?
BRETT: :face_with_raised_eyebrow:
KAREN: welke roddels?
CELIA: jy + david?

Na dit berichtje klapte Karen haar mobieltje dicht en keek op naar Celia. ‘Waar heb je het over?’ Siste ze.
‘Je weet wel,’ begon Celia voorzichtig. ‘Iedereen heeft het erover dat jij en Da…’
‘Miss Rivera, ga maar even apart zitten.’ Onderbrak de leraar haar. Hij wees naar een tafeltje naast zijn bureau. Zuchtend stond Celia op, pakte haar spullen en ging aan het tafeltje zitten.
Karen staarde verward voor zich uit. Dat zij en David wát?

Verder?

oehhh leuk zeg! je schrijft ook heel leuk! ik zeg: verder!

Zoooo typisch xD Maar wel leuk , verder dus :slightly_smiling_face:

Thanks :wink:
Nieuw stukje:

Brett haalde haar hand door haar rode haren en smeerde een nieuwe laag transparante lipgloss op haar lippen. Ze keek goedkeurend in het spiegeltje en klapte haar poederdoos dicht. Dat ze een gebroken hart had betekende natuurlijk niet dat ze er niet mooi uit hoefde te zien.
Hoe kon Samuel het met iemand anders doen? Met Lisa nog wel! Lisa was vaak het hoogtepunt van de leukste roddels. Er gingen veel verhalen over haar rond, bijvoorbeeld dat ze het eens met een heel voetbalteam had gedaan (helemaal waar als je het haar, Karen en Celia vroeg), dat ze ontmaagd was in het zwembad (ook waar) en dat ze iets had gehad met hun leraar Frans (jammer genoeg ook waar: gadver!). Maar dat Lisa het nu met Samuel deed was natuurlijk iets heel anders. Het zou de hele school rondgaan, omdat hij door het met Lisa te doen Brett bedrogen had. En iedereen probeerde altijd wanhopig roddels over haar en haar vriendinnen te verzamelen, dus dit was goud.
Brett zag Lisa’s zelfvoldane kop al voor zich. Ze wist wat iedereen altijd zei: slechte publiciteit is óók publiciteit. Door het met het vriendje van Brett te doen zou Lisa in één klap naar een hoger level getild worden, en van een nobody naar een somebody gaan.
Maar Brett was niet bang om spelletjes te spelen.

‘Sam, wacht even schat!’ Riep Brett met een suikerzoet stemmetje. Ze hoopte dat de goede mensen in de buurt waren, de mensen die goed zouden blijven opletten en daarna alles meteen door zouden vertellen. Alles wat ze (voor nu) hoefde te doen was het zo laten lijken dat er niks tussen Lisa en Samuel geweest was.
Samuel draaide zich om en keek haar verbaasd aan. Hij had waarschijnlijk niet verwacht dat ze zo lief zou doen na… nou ja, je weet wel.
‘Hoi Brett,’ zei hij, maar het klonk meer als een vraag, alsof hij niet kon geloven dat ze zelfs nog maar tegen hem zou práten…
‘Je bent toch niet verbaasd me te zien?’ Zei Brett, en voordat hij ‘jawel’ kon zeggen drukte ze haar lippen even op de zijne. ‘Ik miste je vreselijk tijdens biologie, het is zo saai altijd, ik moet altijd denken aan, je weet wel, andere dingen.’ Zei ze, en ze trok suggestief een wenkbrauw op. ‘Heb je plannen voor vanavond? Ik hoop het niet, want ik weet wel iets wat we samen kunnen doen…’ Brett wist altijd wel wat ze aanmoest met jongens.
‘Eh, ik…’ Zei Samuel aarzelend.
‘Sst,’ fluisterde Brett in zijn oor. ‘Zeg maar niks. Kom je vanavond om acht uur?’ Over zijn schouder zag ze Lisa lopen. Snel kuste ze hem in zijn nek. Lisa zag het en haar gezicht betrok. Ze begon richting Brett en Samuel te lopen. Brett was haast verbaasd dat het zo makkelijk ging.
‘Hé,’ zei Lisa zacht. Samuel schrok duidelijk. ‘Hoi,’ zei Brett. Ze lachte lief naar Lisa, alsof het haar niks uitmaakte omdat ze toch wel wist wie Samuel leuker vond.
‘Doe je vanavond iets?’ Vroeg Lisa aan Samuel.
‘Ja,’ zei Brett. ‘Ik heb al met hem afgesproken. Is dat een probleem?’ Haar laatste zin klonk vals, maar Lisa keek haar nog valser aan. ‘Natuurlijk niet, hij kan vast ook wel morgenavond, toch Sam?’
Samuel wist duidelijk niet wat hij moest zeggen. Tijd om te kiezen.

A la GossipGirl stijl… Maar wel leuk! VURRDURREN

Idd gossipgirl schrijf maar verder :pensive: ik hou van gossip girl ^^

Bedankt voor de lieve reacties! :couplekiss_man_woman:

‘Celia, wacht even!’ Riep iemand. Celia draaide zich om en zag een donkerblond meisje haar kant op rennen. ‘Ken ik jou?’ Vroeg ze kil. Het meisje schudde haar hoofd. ‘Ik ben nieuw, ik zit bij jou in de klas, je hebt me toch wel gezien?’
Celia schudde haar hoofd ook. ‘Nee, sorry hoor.’ Ze liep door. Haar plan was om nog snel even naar de stad te gaan om dat ene leuke jurkje te kopen die ze in de Cosmo had zien staan. Het was vijf uur, dus ze had nog een uurtje.
Het meisje liep achter haar aan. ‘Vindt je het erg als ik even meeloop?’
‘Ga je gang.’ Celia haalde haar mobieltje uit haar jaszak en begon aan een sms’je voor Karen.

CELIA: hebben wij een nieuw meisje in de klas?
KAREN: dacht dat je dat wel wist
CELIA: niet dus. naam?
KAREN: weetniet. ella? ellen?

‘Wie sms je?’ Vroeg het meisje. Celia haalde haar schouders op. ‘Ken je toch niet. Hoe heet je trouwens?’
‘Elle.’ Zei het meisje, eh, Elle. ‘Maar wie sms’te je nou?’
Celia vond het helemaal niet fijn als mensen zo nieuwsgierig deden, maar aan de andere kant vond ze het wel grappig. Ze keek er ook niet van op dat Elle haar naam wist. Iedereen wist haar naam, waarom zij ook niet. ‘Karen,’ zei ze, en meteen stuurde ze een nieuw sms’je.

CELIA: het is elle.
KAREN: ja, dat was t.

‘Oooooh! Maar die ken ik wel hoor! Nou ja, niet dat ik met haar gepraat heb, maar ik heb haar wel gezien en ook al wat over haar gehoord. Lisa zei dat Karen aan iedereen vertelde dat jij nog nooit een vriendje hebt gehad omdat je jongensangst hebt!’
‘Lisa wie?’ Vroeg Celia geïrriteerd. Ze wist wel dat Karen nooit zo zou praten, nou oké, dat wel, maar niet over haar. Het zou echt iets voor Lisa Zomerdijk zijn, met haar foute gympen, om expres roddels te verspreiden over haar, Karen en Brett.
‘Lisa Zomerdijk. Ken je haar?’
Celia knarsetandde. ‘Ja, die ken ik wel.’

CELIA: lisa roddelt over ons
KAREN: volgens mij gaat ze problemen krijgen…
CELIA: denk het ook!

leuk!! schrijf vooral door… het leest echt vlot, makkelijk en catchy…
more please… :tipping_hand_man:

verderrrr :grinning:

Leuk! :grinning:
Idd wel à la Gossip Girl (en ook een beetj van de It-Girl), maar dat vind ik altijd wel leuk! :slightly_smiling_face:
Verder!

leuk verhaal!
hou wel van zoiets. x]
verder!

Thanks! :slightly_smiling_face:

De bel ging. Karen klapte haar agenda dicht en liep snel de klas uit, naar haar kluisje. Als het goed was zou Celia daar op haar staan te wachten om haar wat meer te vertellen over de roddels. En ja hoor, Karen viste net haar sleutels uit haar tas toen ze Celia zag staan.
‘Mooi, je bent er. Vertel.’ Zei Karen, terwijl ze haar kluisje openmaakte en er wat boeken in gooide.
Celia haalde haar schouders op. ‘Gewoon, dat je weer iets met David hebt. Dat schijnt hij aan iedereen te vertellen.’
‘Wat? Waarom?’ Vroeg Karen verbaast. Eén raadsel was alweer opgelost: doordat David zelf ook zo’n loser was, dachten de andere losers waarschijnlijk dat ze ook zomaar tegen haar konden praten. Dus daarom durfden ze haar nu allemaal na te roepen!
‘Geen idee,’ zei Celia. ‘Misschien wil hij je weer terug? Of misschien probeert hij gewoon populair te worden?’ Karen knikte. ‘Misschien ja. Dit is gewoon zó slecht voor mijn reputatie! Dat ik vroeger iets met hem had wat een foutje, ik ben niet zo gek om voor de tweede keer iets met een loser te beginnen.’
‘Dat weet ik toch ook wel, schat. Kauwgom?’ Celia hield haar het pakje voor, en Karen haalde er drie kauwgompjes uit die ze allemaal tegelijk in haar mond stak.
‘En wat doen we met Lisa?’ Vroeg Celia. ‘We kunnen haar toch niet zomaar het vriendje van Brett laten afpakken? En dan is ze ook nog roddels over ons aan het verspreiden!’
Om Karens lippen verscheen een sluw glimlachje. ‘Geen zorgen, ik weet al wat.’

KAREN: doe je?
BRETT: maak me klaar voor vanavond
KAREN: mooi zo

Samuel legde zijn arm om haar heen en Brett klapte haar mobieltje dicht. Ze ademde rustig in en uit en hoopte dat haar stem niet zou trillen als ze iets zei. ‘Samuel?’ Begon ze. ‘Je hebt toch geen spijt dat je Lisa afwees vanmiddag?’ Ze keek hem recht in zijn ogen en trok een klein pruillipje. Hij glimlachte. ‘Natuurlijk niet. Dat hele gedoe met Lisa was verkeerd, dat weet ik wel. Ik dacht gewoon niet na. Je bent toch niet boos?’
‘Nee hoor.’
Bretts gedachten dwaalden af terwijl Samuel het hele clichépraatje, compleet met ‘het lag niet aan jou’ en ‘ik doe het nooit meer’ afliep. Natuurlijk was ze wel boos. Hij had het gewoon met iemand anders gedaan! Maar ze gunde hem Lisa niet. En ze gunde het Lisa ook niet om populair te worden met háár vriendje.
Samuel begroef zijn gezicht in haar rode haar. Met haar hand masseerde ze zijn gespierde borstkas.
‘Hmm,’ kreunde hij zachtjes. Haar mondhoeken krulden op en haar hand dwaalde langzaam naar beneden. Ze nam het met haar mond over van haar hand, waarmee ze een spoor van kusjes achterliet op zijn onderbuik. Haar hand rustte op zijn borst en ze voelde zijn hart sneller kloppen. Behendig maakte ze zijn riem los. Haar mond gaf een laatste kusje en haar hand reikte naar zijn boxershort, net toen ze zogenaamd verschrikt overeind ging zitten. Samuel deed zijn ogen, die hij zonet dichtgedaan had, open. ‘Wat?’ Zei hij.
‘Ik moet weg!’ Zei ze, en ze griste haar tas van de grond. Ze moest niet echt weg, maar dit was de beste methode om een jongen naar je te laten verlangen. Je geeft hem wat hij wil, maar net voordat het echt spannend word ga je weg, zodat hij alleen maar verlangd naar meer.
‘Kan je niet nog even blijven?’ Vroeg hij smekend. ‘Nee,’ zei Brett beslist, ‘een andere keer. Dag.’ Ze kuste hem op zijn wang, waarbij ze hem alleen achterliet.
Je weet wat ze zeggen: zij die het laatst lacht, lacht, eh, het laatst.

Oeeeeh! Ik ben fan! Heeeel snel verder!

ik neem aan dat ze dus niet in Nederland woont? :stuck_out_tongue: Aangezien de leraar Miss Rivera zegt enzo. Hmm.

Verder leuk hoor :grinning:

@ Sophles: eigenlijk heb ik de woning nog niet helemaal uitgedacht :cold_sweat: maar ik denk dat ze idd niet in Nederland wonen.

Voor jullie nog een stukje:

Celia deed nog een laatste beetje lichtrode lipgloss op toen Lisa binnenkwam. Celia besteedde geen aandacht aan haar en liep straal langs haar heen naar de deur. Ze hield niet van de schooltoiletten, ze vond het altijd onhygiënisch om naar wc’s te gaan waar andere mensen ook, je weet wel, hun behoeftes deden. Thuis had ze haar eigen badkamer, met haar eigen wc. Maar omdat ze haar spiegeltje die ochtend vergeten was, was ze gedwongen naar deze vreselijke plek te gaan, omdat er hier wél spiegels waren.
‘Ja, jou moet ik hebben.’ Hoorde ze Lisa zeggen. Ze wist niet of Lisa het tegen háár had, maar ze nam aan van niet. Bovendien kon Lisa haar niet zo veel schelen.
Iemand tikte op haar rug. Celia draaide zich om. ‘Wat?’ Zei ze. Lisa keek haar aan. ‘Kan je niet even tegen die vriendin van je zeggen dat ze Samuel met rust moet laten? Hij wordt helemaal gek van haar, alsof ze hem stalkt of zo.’
Celia kneep haar ogen tot spleetjes. Waarom werd ze gestoord door zo’n amateurtje? Brett zou nooit te veel achter een jongen aanlopen. Ze bekeek Lisa eens goed. Ze had een paar sproetjes, schattig wel, maar haar neus glom. En zag ze daar blauwe oogschaduw? ‘Alsof Samuel nog met jou praat,’ zei ze tegen Lisa.
‘Hallo, waarom zou hij niet met me praten?’ Zei Lisa verontwaardigd.
‘Pff, nou, geen idee, misschien omdat je een vieze slet bent?’ Celia rolde met haar ogen. Lisa keek haar kwaad aan. Dat vrolijkte Celia weer een beetje op en ze ging verder: ‘laat ons met rust, je kan toch niks beginnen.’
Lisa sloeg haar armen over elkaar. ‘Het zal wel.’
‘Nee,’ zei Celia. ‘Jíj zal wel.’ Toen liep ze de toiletten uit, met een tevreden gevoel. Dat tevreden gevoel had twee redenen: ten eerste had ze haar frustratie lekker los kunnen laten op Lisa en had ze hopelijk gezorgd dat Lisa haar, Karen en Brett nu inderdaad met rust zou laten, en ten tweede had ze weer iets leuks om aan haar vriendinnen te vertellen.

volgens mij heb jij de clique gelezen :stuck_out_tongue:
maar je schrijft wel leuk hoor

x

Nope :stuck_out_tongue: maar ik heb Gossip Girl en de It-Girl wél gelezen (wie niet!)

Leuk!
Verder!