[Verhaal] You deserve it.

Inro: Megan is een moordenaar. Ze kan haar verleden niet loslaten, iedereen die haar pijn doet, of haar aan Dewi doet denken moet dood. Zo simpel is het. Het enige wat ze daarvoor nodig had was een pistool, een pen en een papiertje. Want you deserve it, en dat zullen ze weten ook. Megan raakt verstrengeld in de moeilijkste situaties, hoe red ze zich hier uit? Hoe ver kan ze gaan?

Het verhaal:

Voetstappen klonken door de hal. Het was akelig stil in het grote, oude huis. Water drupte uit de kraan, zo de gootsteen in. De deurklink ging naar beneden en de deur opende langzaam. Het kraakte.
In de kamer stond een zwarte stoel, het was leeg. Alleen de rode kater miauwde op de vensterbank, naast de mooie rode rozen. Met een klap ging de deur weer dicht. De voetstappen vervolgde hun weg.
De slaapkamerdeur stond op een kier. Een man, met donker haar en een ongeschoren gezicht lag op bed. Hij opende zijn ogen en keek geschrokken in de richting van de deur. Ik zag de angst in zijn ogen, maar lachte slechts.
De deur werd gesloten en het was tijd, tijd om te doen waar ik voor kwam. De man kroop onder zijn dekens en verroerde zich niet. De voetstappen kwamen dichterbij het bed en de dekens werden van de man afgetrokken. Hij leek op een zielig eendje.
Het pistool werd gericht en er klonk een knal door het stille huis. De witte deken op het bed veranderde langzaam van kleur. Het werd bloedrood.
Na de daad werd het pistool weer weggestopt en liep ik over de plavuizen vloer richting de deur. Voor ik de deur opende schreef ik met handschoenen aan op een briefje: you deserve it. Het briefje dwarrelde op de grond, terwijl mijn voetstappen de stilte verstoorde. De hal door, langzaam. En alsof er niets aan de hand was de deur weer uit.
De deur was rood. Vreselijk, die kleur. Het tuinpad was net schoongeveegd, maar ik maakte het vies. De zwarte Volkswagen stopte bij het pad voor het huis. De deur werd voor mij geopend. ‘Heb je het gedaan’ werd er gevraagd. Een knik bevestigde de vraag. De motor van de wagen werd gestart. Zo snel mogelijk verdween de auto uit zicht, weg bij het huis, weg uit de binnenstad.

Ik hoop dat jullie het wat vinden, reacties vind ik leuk en kritiek vind ik handig, dus wees niet bang om dat te geven. Ik wil graag bijleren.

Iemand??

Ik vind de meeste zinnen geen samenhang hebben. Geen voegwoorden enzo (omdat, want, daarom, etc)
“heb je het gedaan” werd er gevraagd. Dat vind ik echt een rare zin. Ik zou het in een directe vraag zetten.
Na de daad werd het pistool weer weggestopt. Ik vind dit niet fijn lezen. Je schrijft in een ik-persoon, niet in de derde persoon!

Het idee achter dit verhaal is wel leuk. Een beetje oefenen en het komt er wel :slightly_smiling_face:

Oké bedankt
je hebt gelijk, ik ga er wel even mee aan de slag…