[Verhaal] What 2 do?

Hey iedereen, dit is mijn verhaal. Ik zal de nieuwe stukjes in de beginpost zetten zodat het lekker overzichtelijk blijft! :slightly_smiling_face:

Stukje 1:
Ik werd hard tegen de muur gedrukt, hij begon tegen me te schreeuwen. “Je laat het weghalen! Meteen!” Nog nooit had ik Justin zo boos gezien, hij maakte me bang. “Jasmin, hoor je me? Ik hoef dat gedoe niet!” Hij gaf me een klap, wat brandde dat zeg! Ik begon te gillen, ik zag dat Justin schrok. Hij keek om zich heen of het opviel, natuurlijk valt dat op. Er kwam bewaking aan. “Nooit! Nooit van mijn leven!” gilde ik tegen Justin, terwijl de bewaking hem meenam, ik zakte huilend in elkaar op de koude grond.
Ik zag dat Sascha er aan kwam rennen. “Jasmin! Wat is er gebeurd?” vroeg ze. “Ik, ik…” en ik begon te huilen en te huilen. Sascha keek me verschrikt aan, ik zag dat ze niet goed wist wat ze moest doen en wat er gebeurde. “Kom mee, even naar buiten! Je ziet helemaal bleek meid!” Ik stond op, Sascha pakte snel mijn pols vast. Ik zag dat ze bang was dat ik viel.
Ze nam me mee naar buiten, ik huilde nog steeds. We liepen weg van de discotheek, weg van de mensen, weg van Justin. Sascha liet mijn pols los toen ze zag dat het iets beter ging. Mijn gezicht brandde en ik was er van overtuigd dat er een rode plek te zien was. We liepen langs de straten en de grachten waar Amsterdam zo bekend om staat. normaal kon ik daar zo van genieten, maar ik was nog steeds helemaal in de war. We gingen op een bankje zitten, en ze gaf me een tissue, eentje die ze ooit van mij had gekregen. “Wat leuk dat je die hebt bewaard.” bracht ik er schor uit, en ik probeerde te glimlachen. Sascha glimlachte terug en ze sloeg een arm om me heen.
Het was al donker buiten, hoe laat zou het zijn? ik gok iets van 3 uur. Ik kon maar niet stoppen met snikken, ook al was ik weer rustig. “Wat was er gebeurd?” vroeg Sascha nadat we een tijdje stil op het bankje zaten. Ik snikte zachtjes: “Toen ik het hem vertelde begon hij mij te slaan.” Sascha trok een vragend gezicht, ik kon haar bijna zien denken: Wat vertelde je hem dan? “Ik moet je wat vertellen.” Zei ik zachtjes. “Ik ben zwanger.” fluisterde ik.
Sascha keek me geschrokken aan, ik kon zien dat ze niet wist wat ze moest zeggen. Opnieuw begon ik te huilen. Wat moest ik nu doen? Ik ben nog maar vijftien, ik woon bij mijn moeder en we hebben nog maar net genoeg geld om rond te komen. Sascha was weer een beetje uit haar shock bekomen. “Het komt wel goed meis.” fluisterde ze. “Dat beloof ik je.” Wat is ze toch een schat.
Sascha bracht me naar huis. opnieuw liepen we langs de grachten, nu kon ik er al wat meer van genieten. We liepen om, zodat we niet langs de discotheek hoefden. Ze had met helemaal tot mijn bed begeleid, ze wilde er zeker van zijn dat ik veilig in bed lag. “Ik SMS je nog wel!” had ze gezegd, en ze ging weer naar huis.
’s Ochtends werd ik verschrikt wakker. Ik kom te laat! Ik keek op de wekker en zag dat het al 2 uur was, ik kon nog net op tijd zijn voor het laatste uur! Snel bedacht ik me wat ik aan moest trekken. “Dit blauwe topje, met deze spijkerbroek, deze sneakers en mijn Adidas-vest” praatte ik tegen mezelf. Toen ik me net had aangekleed bedacht ik me dat het zondagochtend was. Al dat gehaast voor niets! Ik ging zuchtend weer in bed liggen, ik trok de dekens ver over me heen. Ik dacht aan gisternacht, aan Justin, aan Sascha en aan de kleine in mijn buik. Vandaag ging ik het mijn moeder vertellen, als ik zou durven. Ik bedacht me hoe ze zou reageren. Misschien heel erg boos, en ze me het huis uit! Nou ja, laten we maar hopen van niet! ik stond op en ik checkte mijn mobiel. Nog geen SMS van Sascha, die ligt vast nog in bed. Ik stuurde zelf wel een SMS’je aan haar.
Heey meiss!
Je was zo lief voor me gisteravond!
Vanavond bij mij thuis?
Xxx

Ik zuchtte, ik zal maar eens gaan ontbijten. Ik sjokte de trap af en liep de keuken in waar mijn moeder vrolijk de tafel aan het dekken was. Mijn moeder en ik zijn echte uitslapers. “Goedemorgen, zonnestraaltje!” riep ze vrolijk. Ik had geen reden om vrolijk te zijn, dus ik zei niks. Ik ging aan tafel zitten en ik maakte een broodje chocopasta voor mezelf. Mijn moeder kwam er ook bijzitten. “Mama, ik moet je iets vertellen…” begon ik. “Wat is er, schat?” vroeg mijn moeder nog steeds heel vrolijk. “ik ben, ik ben… Ik ben zwanger.” Mijn moeders gezicht betrok heel even, en daarna trok ze een vragend gezicht. Ik heb haar alles verteld, over Justin, en alles wat er ’s avonds gebeurd is. Ik barstte daarna in snikken uit. Mijn moeder snikte zachtjes met me mee. “Hoe gaan we dit oplossen?” vroeg ik aan mijn moeder, mijn moeder wist het ook niet.

xx

probeer niet meteen alles te willen vertellen, bouw het langzaam op. Alles gebeurt te snel achter elkaar namelijk. Heel goed verhaal maar probeer meer getailleerd te schrijven.
:slightly_smiling_face:

UP

wel lekker heftig ebgin:)

Inderdaad. Je moet meer details vertellen. Nu is het; ze deed dit, ik deed dit, toen gebeurde dat. Beschrijf wat emoties, plaatsen, momenten, tijdstippen enzo. (:

Ik ben heel erg benieuwd naar de rest.
En je zou inderdaad iets meer kunnen beschrijven, op dingen in gaan, emoties en dergelijke. (:

Dankjulliewel! Ik zal het aanpassen, en straks nog een stukje in de beginpost zetten!

Ik zou je stukjes in een nieuw bericht zetten. Dat is makkelijker te volgen. (:

Okee, ik dacht dat het in de beginpost makkelijker leest, aangezien je het in één keer kan lezen. ik heb hem aangepast trouwens! :slightly_smiling_face:

Upje voor mezelf, ik zal binnenkort een nieuw stukje plaatsen! :grinning:

Echt leuk hoor, alleen leest het voor mij een beetje moeilijk omdat het zoveel ineens is. Maar dat zal wel aan mij liggen.

VERDER .!