[Verhaal] Welkom in het leven van Ashley Bloemen

Haaay mensen.
Ik wil hier graag een verhaal schrijven. Ik zal me even voorstellen ik ben Florentine. Ik zit dit jaar in mijn examenjaar, in mei heb ik mijn centrale examens maar ik heb al mijn schoolexamens al afgerond. Eigenlijk heb ik dus vanaf vandaag tot en met halverwege mei tijd om te leren. Maar dat doe ik natuurlijk niet. Ik vind het leuk om te schrijven, vroeger heb ik dit ook op een ander forum gedaan, maar dat forum is zo goed als uitgestorven en daardoor kwam ik hier terecht.
Voor Nederlands moesten wij een kort verhaal schrijven, geïnspireerd door iets. Aangezien ik veel studenten ken en daardoor veel typische studentenverhalen hoor besloot ik mijn verhaal daar over te houden.
Zoals ik al zei, ik hou van schrijven, ik vind het leuk om te doen en ik vind het leuk als ik mensen een beetje een tijdbesteding kan geven. Tips en commentaar is natuurlijk altijd welkom, maar ik schrijf voor mijn plezier. Ik heb er totaal geen professionele bedoelingen mee. Ik hoop dat mijn verhaal jullie leuk lijkt. Enjoy. (;

(EDIT: ik weet trouwens niet of er gelijksoortige verhalen hier staan. Ik heb niet alle 63 pagina’s aan verhalen doorgenomen om dat te checken . :stuck_out_tongue: Maar anders hoor ik dat vanzelf wel (; )

Welkom in het (studenten)leven van Ashley Bloemen.
Vooraf
Ashley Bloemen is een leuke spontane achttienjarige meid. Ze is opgegroeid in een klein dorpje, waar iedereen elkaar kent, maar weinig te beleven valt. Na de zomer verhuist ze naar de stad om daar de studie: ‘Bedrijfskunde’ te gaan volgen. Ashley houdt van mode, sport, jongens, muziek, uitgaan en meisjesdingen. Maar zal haar leven haar gaan bevallen in de stad? Zo nieuw en zonder bekenden? Jongens, relaties, studentenverengingen, socializen, studie, feesten, Ashley krijg het allemaal voor haar kiezen. Ze zal jullie een kijkje laten geven in haar boeiend en o zo drukke studentenleven.

Deel 1
‘Welkom op het centraal station, over vijf minuten vertrekt de trein richting…’. Zuchtend kijk ik met een pijnlijk gezicht naar mijn hoge hakken. Misschien was het toch niet zo verstandig om hakken van zes centimeter aan te trekken terwijl je twee loodzware koffers meesjouwt. Vluchtig kijk ik op mijn horloge en vloek binnensmonds. Over 40 minuten heb ik een afspraak met mijn huisbaas in mijn nieuwe kamer. Een half jaar geleden had ik me ingeschreven bij een woningcorporatie die studentenkamers verhuurde en aangezien ik op grote afstand woonde, kreeg ik meteen een kamer aangeboden. Achttien vierkante meter, dat is niet niks voor broekie zoals mij. Maar nu, ik sta nu op het centraal station, geen idee waar ik naar toe en laat staan welke bus ik moet nemen om bij de Valeriaweg 8 te komen. Opeens valt mijn oog op een knappe student, koffiedrinkend een paar meter verderop. Blond haar naar achteren, mooie instappers en een huid alsof hij net vier weken in Spanje is geweest. Zal ik vragen of hij toevallig de uitgang van het station weet? Ik lach in mezelf, dat is dan wel de trieste openingszin ever. Ik besluit om door te lopen en op zoek te gaan naar een bordje met ‘uitgang’ erop.

Het lijkt me weer eens wat anders!
En dat is een compliment, aangezien ik verdrink in de stroom van standaard liefdesverhaaltjes.

/Wel wil ik zeggen dat het mooier zou klinken als je bij ‘waar iedereen elkaar kent, maar niks te beleven valt’ nog een extra waar toevoegt, zodat het zo wordt:

‘Waar iedereeen elkaar kent,maar waar niks te beleven valt’ .

Toen ik reageerde had ik deel 1 nog niet gelezen.
Het is nog steeds wel tof, en ik weet niet of je het wilt horen maar een paar kleine foutjes:

geen idee waar ik naar toe [b]moet[/b] en laat staan welke bus ik moet nemen om bij de Valeriaweg 8 te komen.

Zuchtend kijk ik met een pijnlijk gezicht

Dikgedrukte mistte/was verkeerd.

Edit: En bij de laatste zin is het ‘op zoek te gaan’

Ja tuurlijk dankjewel! Foutjes mag je er altijd uit halen! Soms best raar, ik lees het verhaal altijd wel een paar keer na, en dan lees ik alsnog over zulke foutjes heen ;p

```html
Haha, dat klopt inderdaad.
Ik schrijf zelf ook graag en veel, en ik weet nooit alle foutjes eruit te pikken <meestal spellingsfoutje’s in d/t van werkwoorden spelling>.

(En een woningcorporatie verhuurde , niet verhuurden. Het is 1 corporatie, dus enkelvoudig)
```

Het is ‘zoals ik’, nooit zoals mij. Verder vind ik het wel een interessant en weer eens wat anders verhaal. Dus van mij mag je verder gaan =)

Ja idd. Want je moet er ‘ben’ nog kunnen achterplakken in gedachte. Vandaag nog met Nederlands gehad, haha wat erg ;p
Dankjewel!

[i]Ik vind het leuk :slightly_smiling_face:

Up[/i]

Langzaam, met in elke hand een koffer, loop ik de Valeriaweg door. Hoe verder ik loop hoe lager de huisnummers worden. Bij nummer tien blijf ik even staan. De voortuin ligt vol met bierdopjes, peuken en glasscherven. Ik blijf er even naar staren. My god, wat een puinhoop, echt een typisch studentenhuis. Ik neem aan dat er alleen maar mannen wonen. Als vrouw zou je dit toch wel opruimen? Ik steek de weg over en bekijk vanaf de overkant van de straat mijn toekomstige huis goed. Ik heb natuurlijk al wat foto’s op internet gezien, maar toch, in werkelijkheid lijkt het toch altijd iets anders. De voortuin is nou niet bepaald een voortuin. Er staat een fietsenrek met een herenfiets erin en een omgevallen bloempot, daarnaast staat het onkruid al redelijk hoog maar vergeleken met de buren ziet het er wel redelijk uit. Ik haal nog een keer diep adem en steek de straat weer over, binnen nu en een paar minuten weet ik wie mijn huisgenoten zijn. Ik ben de weg nog niet overgestoken of de voordeur vliegt al open. Een jongen van, ik schat, 21 jaar staat in zijn boxer en shirt in de deurpost. Een beetje onwennig schud ik hem de hand.
‘Jij moet vast Ashley zijn.’ Ik knik en kijk langs hem heen de gang in. Het ziet er redelijk netjes uit. Een kast met daarnaast een kapstok met meisjes- en jongensjassen.
‘Loop maar vast naar boven. De eerste deur links is jouw kamer. Ik trek nog even een broek aan.’ De jongen grijnst naar me en ik weet niet zo goed waar ik naar toe moet kijken. Ik bekijk de trap, daarna mijn hakken en daarna mijn koffers. De jongen begint te lachen.
‘Tja, dat gaat hem niet worden hè. Ik zal je wel even helpen.’ Behendig tilt hij beide koffers op en loopt naar boven. Ik loop achter hem aan.
‘Mooi huis.’ Shit denk ik bij mezelf, wat een eerste klas standaard zin. Ik loop mijn kamer binnen en kijk in het rond. Exact hetzelfde als de foto’s op internet. Aan de linkerkant staat een groot tweepersoonsbed met aan beide kanten een nachtkastje. Tegenover het bed staat een tv met daarnaast een bureau. Aan de rechterkant van de deur bevindt zich een kleine bank met daarnaast twee houten kledingkasten. Voorzichtig trek ik een van de kasten open, ondertussen komt de jongen ook binnenlopen.
‘Ik wacht eigenlijk op de huisbaas. Ik had om kwart voor vier met hem afgesproken.’ De jongen kijkt me aan en schiet in de lach. Verbaasd kijk ik hem aan, zit hij mij nu alweer uit te lachen?
‘Ik ben Roy. De huisbaas.’ Mijn ogen worden nog groter. Hij en huisbaas?
‘Jij bent de huisbaas? Ben je daar niet een klein beetje jong voor?’ Ik schrik van mijn eigen opmerking. Die was niet zo heel tactisch bedenk ik me. Ondertussen loop ik naar de grote spiegel. De foundation op mijn gezicht begint al te glimmen en mijn lipgloss is al opgedroogd. Hmm, wat ik zie ik er ook weer verlept uit bedenk ik me. Ik probeer met mijn vingers de glim een beetje te dempen, maar hierdoor blijven er kleine beetjes foundation aan mijn vingers plakken. Ik geef de moed op en ga weer op bed zitten, ondertussen is Roy nog aan het praten.
‘Ja, ik ben de huisbaas en nee, ik ben niet te jong. Mijn ouders hebben drie jaar geleden dit huis voor mij gekocht en om het geld terug te verdienen verhuur ik nu de kamers. Het hele huis is te groot voor een persoon en daarnaast ben ik meer een gezelligheidsmens. Ik hou niet zo van stilte.’ Tijdens het glimlachen verschijnen er twee kuiltjes in zijn wangen.
‘Nou pak je koffers uit, om vijf uur eten we. Dan ontmoet jij je medehuisgenoten.’ Roy loopt de deur uit, ik kijk hem nog na. Een lekker kontje heeft hij wel. Ik trek mijn hakken uit en laat me daarna lang uit op bed vallen.

reactie?

Ik vind het LEUK!
Je schrijft leuk… ^^
Post je snel nog een stukje? Ik houd wel van studentenverhalen, ook al ben ik zelf pas vijftien, haha… :slightly_smiling_face:

[i]Ja, nog een stukje!!

Up Up Up![/i]

Dankjewel!
Ik zal vandaag of morgen weer een nieuw stukje plaatsen =)