Verhaal weg ivm privacy

Ik denk dat je misschien er over moet praten met een hulpverlener en het zo kan verwerken.
Ik wil je echt veel sterkte wensen want het is niet niks om een kindje te verliezen.
Verder heb ik niet echt een advies want ik weet niet hoe zo iets voelt.

Wat heftig zeg! Ten eerste wil ik je veel sterkte wensen. Een miskraam is niet niks. Ik snap je vriendinnen wel omdat het nog niet echt een volgroeide baby was die niet meer leeft maar nog in ontwikkeling was. Al maakt dat voor jou niks uit want je wilde de baby en die komt uit jou en nu komt die niet meer. Je hebt niks verkeerd gedaan, het is nou eenmaal zo gelopen en daar kan jij niks aan doen. Je hebt gewoon de pech dat je dit is overkomen. Misschien zou je met een psycholoog kunnen praten?

Heel veel sterkte! Een miskraam is niet niks en ik denk dat het goed zou zijn als jij en je vriend samen met iemand zouden praten, omdat jullie anders allebei jullie pijn op gaan kroppen.

Als eerste heel veel sterkte Snoozy! Ik snap je volledig dat je het er moeilijk mee hebt (ben zelf zwanger), het was ook al een echt kindje in je buik en toch wel al iets meer dan ‘een klompje cellen’ dan wat je moeder zegt.
Heb je een echo van je kindje? Zo ja dan zou ik het inkaderen en op de kast zetten op een plek waar je altijd passeert. Dat kindje heeft iets betekend voor jou en je partner en bracht vreugde voor jullie. Misschien kan je eventjes je facebook account on hold zetten zodat je die echo’s niet onder ogen hoeft te komen en ik zou het toch zeggen aan de zus van je vriend over je miskraam, ze zullen je wel snappen. Beetje respectloos trouwens van je vriendinnen hoe ze reageren, wil zeggen dat ze nog niet matuur genoeg zijn om te snappen welke inpact een zwangerschap op iemand zijn leven kan hebben…

Hopelijk heb je hier iets aan! Heel veel sterkte en hopelijk kan je het snel een plaatsje geven :sob::muscle:

Dankje iedereen voor het reageren.

Ik kan wel een psycholoog inschakelen maar ik heb best een slechte ervaring met psychologen en ik zou ook niet weten waar ik de tijd vandaan moet halen (moeilijke studie waar ik veel voor moet doen). Ik weet ook niet of een online psycholoog bestaat en of een psycholoog uberhaupt vergoed word voor mij…

Ik heb helaas ook geen echo van mijn baby. Ik had er een afspraak voor maar jammer genoeg is mijn miskraam voor die tijd gebeurt en was er op de echo daarna niks meer.

Ook moet ik hele tijd denken aan iets wat ik in mijn bloed zag (sorry voor de details) ik zag een zwart iets wat leek op het vruchtje. Dat beeld kan ik echt niet uit mijn hoofd zetten. Vind het zo moeilijk :frowning_face: ik had gelezen op internet dat meeste het bewaren in een soort potje na een miskraam of iets maar ik heb het daarna gewoon doorgespoeld en daar begin ik mij ook raar over te voelen. Alsof ik mijn kind heb doorgespoeld oid.

Sorry voor het lange verhaal maar t helpt redelijk om het van mij af te schrijven.

Een miskraam wil eigenlijk zeggen dat de natuur het vruchtje afstoot omdat er iets niet goed mee is, misschien is het beter nu dan dat je zeg maar bv 16w zwanger bent. Vruchtje bewaren in een potje heb ik nog nooit gehoord, vind het gruwelijk zelfs, bah.

Ik weet niet of je uiteindelijk veel baat hebt aan een psycholoog, maar als je zegt dat het goed doet om het van je af te schrijven zou ik daar zeker mee doorgaan als ik jou was!

Wat vreselijk om mee te maken, heel veel sterkte! Er zijn steeds meer psychologen die ook via Skype etc. werken, dus als je dat graag wil kan je even op internet rondkijken. Aangezien het van je afschrijven rust in je hoofd brengt, wees vooral niet bang om hier je gedachten te delen, de meiden op het forum staan altijd voor je klaar. Eventueel kan je het in een notitieboekje schrijven als je bepaalde dingen privé wilt houden.

Als je vriend en jij hier niet over praten, dan kan jullie verdriet tussen jullie in komen te staan en groeien jullie uit elkaar. Dus, hoe moeilijk het ook is: Praat met elkaar.
Wat dit nog zwaarder maakt, is dat je geen steun krijgt van anderen. De meesten begrijpen het immers niet. Ze begrijpen niet dat een zwangerschap al zo snel zo’n groot effect op je kan hebben. Daarbij komt nog: Jullie hadden na lang wikken en wegen voor dit kindje gekozen! Dat is al een hele zware stap op zich.

Dit ja. Je eigen lichaam stoot niet zomaar een vrucht af. Waarschijnlijk was er iets mis met het kindje en niet levensvatbaar.

Verder. Is er geen forum oid voor vrouwen die ook dit mee hebben gemaakt? Zodat je daar je gevoelens kwijt kan? Of misschien zelfs op girlscene zelf. Je zou een whatsappgroepje kunnen starten, zodat jij en andere meiden hun gevoelens kunnen bespreken.

Verder, echt heel veel sterkte! Het lijkt mij echt heel vervelend en frustrerend. :sob::muscle:

Heel veel sterkte :hugs: